🚀 go-pugleaf

> - to jest lista leków, które używam
> - to jest lista leków, których używam

Nie mam pojęcia jak jest poprawnie, ale mi odpowiadają obie formy.
A ze względu na uproszczoną ortografię, w piśmie zdecydowanie lepsza jest
forma:
"- to jest lista lekuw, kture używam":)



> jest przeciwny używaniu słowa "Witam"
> przy rozpoczynaniu e-maila, ale nie znam
> uzasadnienia. Czy ktoś zna i mógłby podać?

Nie znam, nie mam nic pszeciw.
Czytając "Witam " zwłaszcza dawniej czułam się zaskoczona,
obecnie uważam, że może być.
Swoją drogą zwroty gżecznościowe były nauczane w szkole,
ale za stara jestem , mnie uczono rozpoczynania listu, nie mejla, a to nie
to samo.
A czy teraz już uczą pisania gżecznego mejla, to nie wiem.

Wydaje mi się , że zwrot zasdniczo zależy od adresata:
Może wiec być prawie każdy zwrot, zależnie od celu:
"Cześć", "Dzień dobry" czy formalny "Do biura takiego a takiego".
A miejsce wstawienia zwrotu może być
albo w treści, albo w temacie, wszystko zależy od konkretnego pszypadku.


-- 
(tekst bez: ó, ch, rz i -ii)
Ortografia to NAWYK, często nielogiczny, ktury ludzie ociężali umysłowo,
nażucają bezmyślnie następnym pokoleniom. http://ortografia.3-2-1.pl/

W dniu 2013-07-21 10:26, Malec pisze:

> Mam wrażenie, że coraz częściej słyszę
> w TV błędne stosowanie słowa "używać".
> Jak jest poprawnie:
> - to jest lista leków, które używam
> - to jest lista leków, których używam

Intuicyjnie (wydaje mi się):
Lista leków, które używam
Leki, których używam.
Ale ja się nie znam ;)

> Przy okazji, podobno Pan Michał Rusinek
> jest przeciwny używaniu słowa "Witam"

Witam - w domyśle miało kiedyś "w moich skromnych progach". Zatem to Ty 
ewentualnie możesz witać nadawcę, ale on Ciebie jako pierwszy - 
nieszczególnie. Jednakowoż nie mam żadnego wsparcia.

-- 
Nie ma na tym świecie bestii podobnej złej kobiecie, chociaż bowiem
wśród czworonogów lew jest najsroższy, a wśród wężów drakon najdzikszy,
to żadnego z nich nie można porównać ze złą kobietą. (Piotr Komes)

W dniu 2013-07-21 13:06, Aicha pisze:
> (...)
> Witam - w domyśle miało kiedyś "w moich skromnych progach". Zatem to Ty
> ewentualnie możesz witać nadawcę, ale on Ciebie jako pierwszy -
> nieszczególnie. Jednakowoż nie mam żadnego wsparcia.
>

Podzielam to zdanie, że witamy się słowem "witam"
z kimś już znanym. Ja w korespondencji formalnej,
np. handlowej - czyli dla mnie przy kupowaniu,
używam starej formy, np. "Szanowny Panie".
I kończę "Z poważaniem". Zauważyłem, że moi korespondenci
chętnie się do tego dostosowują. Przypuszczam, że im też
tak jest lepiej.

Jan

W dniu 2013-07-21 10:26, Malec pisze:
> Witam
>
> Mam wrażenie, że coraz częściej słyszę
> w TV błędne stosowanie słowa "używać".
> Jak jest poprawnie:
> - to jest lista leków, które używam
> - to jest lista leków, których używam

Używać + dopełniacz (kogo? czego?), a więc:
  "to jest lista leków, których używam".

>
> Przy okazji, podobno Pan Michał Rusinek
> jest przeciwny używaniu słowa "Witam"
> przy rozpoczynaniu e-maila, ale nie znam
> uzasadnienia. Czy ktoś zna i mógłby podać?

Witać możemy kogoś (gościa) jako gospodarze. Natomiast w mailu słowo 
"witam" brzmi dość protekcjonalnie, tzn. z góry wyczuwa się wyższość tej 
osoby, która wita. Trochę niegrzecznie moim zdaniem w ten sposób 
rozpoczynać maila (zwłaszcza jeśli piszemy np. do przełożonego), ale 
rzeczywiście coraz częściej spotykane, więc może już ten ton intuicyjnie 
mniej wyczuwalny.

Ewa

Ewo, bardzo Ci dziękuję.

Pozdrawiam
Malec 

W dniu 2013-07-21 22:09, Malec pisze:
> Ewo, bardzo Ci dziękuję.

Do usług. ;)

A, jeszcze jedno - z lekami lepiej komponuje się czasownik "zażywać" + 
biernik, a wtedy:

"Oto lista leków, które zażywam".

Ewa

Dzięki.
Czy można kupić lub ściągnąć z Internetu słownik,
który podawałby poprawność połączeń:
czasownik+dopełniacz lub czasownik+biernik itp?

Pozdrawiam
Malec 

Pani Ewa napisała:

> A, jeszcze jedno - z lekami lepiej komponuje się czasownik
> "zażywać" + biernik, a wtedy:
>
> "Oto lista leków, które zażywam".

Czy można zażć na przykład plaster? Albo zastrzyk?
Wszk to też leki.

Jarek

-- 
-- Boisz się?
-- Nie!
-- Zażyj tabaki.

W dniu 2013-07-21 23:10, Jarosław Sokołowski pisze:

> Czy można zażyć na przykład plaster? Albo zastrzyk?
> Wszak to też leki.

Pan jest wakacyjnie do-w-cipny. Doceniam to, gdyż ogólnie - nuda.
Plaster jest środkiem zapobiegającym krwotokowi, a więc nie jest lekiem. 
Zastrzyk zaś jest metodą podawania leku (lub narkotyku), więc również - 
nie. Podobnie do powyższych: gips, inhalacja, sauna, kieliszek koniaku, 
masturbacja, opatrunek, opalanie się (z umiarem), a zgodnie z tematem - 
podawanie substancji dopochwowo...

Pozdrawiam
waldek

Pan waldek napisał:

>> Czy można zażyć na przykład plaster? Albo zastrzyk?
>> Wszak to też leki.
>
> Pan jest wakacyjnie do-w-cipny. Doceniam to, gdyż ogólnie - nuda.
> Plaster jest środkiem zapobiegającym krwotokowi, a więc nie jest lekiem. 

Żeś mi Pan, Panie Waldku, na odcisk nadepnął. Będę sobie musiał przypadłość
wyleczyć -- mówią, że plaster śląski jest dobrym na to lekiem. Zażyć?
Nie zażyć?

> Zastrzyk zaś jest metodą podawania leku (lub narkotyku), więc również - 
> nie.

Tabletki i pastylki takoż. Czyżby więc zażywanie ich gwałtem było na języku?

> Podobnie do powyższych: gips, inhalacja, sauna, kieliszek koniaku, 
> masturbacja, opatrunek, opalanie się (z umiarem), a zgodnie z tematem - 
> podawanie substancji dopochwowo...

Schowajmy miecze i rapiery, dość walki i ataków.
Z podanych wybieram -- kieliszek koniaku.

Jarek

-- 
Do zoo kochani, do zoo
Dozować należy z umiarem

W dniu 2013-07-21 22:49, Malec pisze:
> Dzięki.
> Czy można kupić lub ściągnąć z Internetu słownik,
> który podawałby poprawność połączeń:
> czasownik+dopełniacz lub czasownik+biernik itp?

Kupić można:

http://www.universitas.com.pl/ksiazka/Praktyczny_slownik_laczliwosci_skladniowej_czasownikow_polskich_2907.html

Jak z darmową wersją to nie wiem, ale teraz to pewnie wszystko można 
znaleźć.

Ewa

W dniu 2013-07-21 23:10, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>> A, jeszcze jedno - z lekami lepiej komponuje się czasownik
>> "zażywać" + biernik, a wtedy:
>>
>> "Oto lista leków, które zażywam".
> Czy można zażć na przykład plaster? Albo zastrzyk?
> Wszk to też leki.

Plaster i zastrzyk to tylko forma podania (o ile plaster jakiś lek w sobie zawiera), natomiast zażycie to też forma podania, tyle że doustna. Tak ja to rozumiem. Oczywiście nie mówię, że jest coś złego w "używaniu leków", a zwróciłam na to uwagę, ponieważ "zażyć" wymaga już innego przypadka.

Na marginesie - zażyć też można kąpieli, odpoczynku, tabaki. I wtedy, o dziwo, znowu z dopełniaczem. Słownik podaje, że można i z biernikiem, i z dopełniaczem. Z tym drugiem w sensie: doświadczać czegoś przyjemnego, korzystać z czegoś.

Ewa

> Kupić można:
http://www.universitas.com.pl/ksiazka/Praktyczny_slownik_laczliwosci_skladniowej_czasownikow_polskich_2907.html
> Jak z darmową wersją to nie wiem, ale teraz to pewnie wszystko można 
> znaleźć.

Bardzo Ci dziękuję. To jest wielka księga (prawie 800 stron),
więc nie wiem czy się skuszę. Chodziło mi o coś podręcznego,
w którym w razie wątpliwości mógłbym znaleźć dany czasownik
i jego połączenia. Wątpliwości mam bowiem coraz więcej. :-(.
Z Twoich wyjaśnień w następnym poście wynika, że może to
być bardziej skomplikowane niż mogłoby się na pozór wydawać.
W związku z tym przykłady są bardzo ważne.

Pozdrawiam
Malec 

W dniu 2013-07-22 10:41, Malec pisze:
>> Kupić można:
> http://www.universitas.com.pl/ksiazka/Praktyczny_slownik_laczliwosci_skladniowej_czasownikow_polskich_2907.html 
>
>> Jak z darmową wersją to nie wiem, ale teraz to pewnie wszystko można 
>> znaleźć.
>
> Bardzo Ci dziękuję. To jest wielka księga (prawie 800 stron),
> więc nie wiem czy się skuszę. Chodziło mi o coś podręcznego,
> w którym w razie wątpliwości mógłbym znaleźć dany czasownik
> i jego połączenia. Wątpliwości mam bowiem coraz więcej. :-(.
> Z Twoich wyjaśnień w następnym poście wynika, że może to
> być bardziej skomplikowane niż mogłoby się na pozór wydawać.
> W związku z tym przykłady są bardzo ważne.

No to przykłady można znaleźć w każdym słowniku języka polskiego oraz w 
słowniku poprawnej polszczyzny.

Ewa

> No to przykłady można znaleźć w każdym słowniku języka polskiego oraz w 
> słowniku poprawnej polszczyzny.
To będzie jeszcze grubsze, bo zawiera "wszystko". :-)
Wydaje mi się, że przeważnie używam poprawnej polszczyzny.
Wątpliwości mam przede wszystkim odnośnie zastosowania dopełniacza
albo biernika z pewnymi czasownikami.

Znalazłem podaną przez Ciebie książkę w EMPiKu
w postaci pliku .pdf za 15,39 zł i myślę, że to będzie
najwygodniejsze. Ponadto mam tam swoje konto.

Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam
Malec. 

Pani Ewa napisała:

>>> A, jeszcze jedno - z lekami lepiej komponuje się czasownik
>>> "zażywać" + biernik, a wtedy:
>>> "Oto lista leków, które zażywam".
>> Czy można zażć na przykład plaster? Albo zastrzyk?
>> Wszk to też leki.
>
> Plaster i zastrzyk to tylko forma podania (o ile plaster jakiś lek
> w sobie zawiera), natomiast zażycie to też forma podania, tyle że
> doustna. Tak ja to rozumiem.

"Zażycie" nie jest formą podania, taką jak plaster i zastrzyk. Tak
rozumianą formą są pigułki, tabletki, krople itp. Moja uwaga miała
na celu zaznaczenie, że zażywanie odnosi się wyłącznie do leków
doustnych. Maści i plastry na ogół się "stosuje". Natomiast zastrzyki
-- "bierze". Brać można też wszystko to, co się zażywa. Stosować można
w ogóle wszystko, ale jest przy tym pewna subtelność znaczeniowa.
Maści stosuje się 'tak po prostu'. Gdy czytamy w ulotce "stosować na
gojące się rany" nie wynika z tego wprost, czy działanie maści ma
polegać na przyspieszeniu gojenia, łagodzeniu bólu czy czymś jeszcze
innym. Gdy mowa o stosowaniu tabletki, jest przeważnie opisany cel
(np. obniżenie gorączki).

> Oczywiście nie mówię, że jest coś złego w "używaniu leków", a zwróciłam
> na to uwagę, ponieważ "zażyć" wymaga już innego przypadka.

Wracając do początku, jeśli szukamy czasownika najlepiej komponującego
się z lekami, to będzie to czasownik "podawać". Leki się podaje.

> Na marginesie - zażyć też można kąpieli, odpoczynku, tabaki. I wtedy,
> o dziwo, znowu z dopełniaczem. Słownik podaje, że można i z biernikiem,
> i z dopełniaczem. Z tym drugiem w sensie: doświadczać czegoś przyjemnego,
> korzystać z czegoś.

Też o takim zażywaniu od razu sobie pomyślałem. Dla porządku dodam jeszcze,
że zażyć można rówież kogoś. Na przykład z mańki.

-- 
Jarek

W dniu 2013-07-22 13:11, Jarosław Sokołowski pisze:

> Też o takim zażywaniu od razu sobie pomyślałem. Dla porządku dodam jeszcze,
> że zażyć można również kogoś. Na przykład z mańki.

Zdaje mi się, Panie Jarosławie, ze już można zażyć kogoś i bez mańki*.
W potocznej mowie już "zażywa się kogoś" ("alem go zażył"), ale czy jest 
to w słownikach? Zażyć bez mańki? Nie wiem.
_____
*Mańka to lewa ręka, mańkut, jakby ktoś nie wiedział.

Pani Sara napisała:

>> Też o takim zażywaniu od razu sobie pomyślałem. Dla porządku dodam
>> jeszcze, że zażyć można również kogoś. Na przykład z mańki.
>
> Zdaje mi się, Panie Jarosławie, ze już można zażyć kogoś i bez mańki*.

To był przykład taki.

> W potocznej mowie już "zażywa się kogoś" ("alem go zażył"), ale czy
> jest to w słownikach? Zażyć bez mańki? Nie wiem.

Też nie wiedziałem, ale zajrzałem i oto co zobaczyłem:

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2544796

zażyć -- zażywać
1. "wprowadzić do organizmu lek, narkotyk, truciznę itp."
2. "skorzystać z czegoś przyjemnego"
3. pot. "zaskoczyć kogoś niespodziewanym posunięciem i zdobyć nad nim przewagę"

> _____
> *Mańka to lewa ręka, mańkut, jakby ktoś nie wiedział.

W słowniku jest też i o tym, że można być "zażywnym". Czyli "tęgim
i energicznie poruszającym się".

Jarek

-- 
Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

W dniu 2013-07-22 13:11, Jarosław Sokołowski pisze:
> Moja uwaga miała na celu zaznaczenie, że zażywanie odnosi się 
> wyłącznie do leków doustnych. 

Czyli jesteśmy wyjątkowo zgodni tutaj.

> Wracając do początku, jeśli szukamy czasownika najlepiej komponującego
> się z lekami, to będzie to czasownik "podawać". Leki się podaje.

No i znowu możemy wrócić do początku - czy plaster w takim razie też się 
podaje?
Poza tym - podawać można komuś, ale już samemu sobie, to się raczej 
właśnie zażywa.


> Też o takim zażywaniu od razu sobie pomyślałem. Dla porządku dodam 
> jeszcze, że zażyć można rówież kogoś. Na przykład z mańki. 

Natomiast _używać_ można też życia w ogóle. Skądinąd temat ciekawy.

Ewa

Pani Ewa napisała:

>> Moja uwaga miała na celu zaznaczenie, że zażywanie odnosi się 
>> wyłącznie do leków doustnych. 
>
> Czyli jesteśmy wyjątkowo zgodni tutaj.

Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.

>> Wracając do początku, jeśli szukamy czasownika najlepiej komponującego
>> się z lekami, to będzie to czasownik "podawać". Leki się podaje.
>
> No i znowu możemy wrócić do początku - czy plaster w takim razie
> też się podaje?

Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
definicję leku się załapuje.

> Poza tym - podawać można komuś, ale już samemu sobie, to się raczej 
> właśnie zażywa.

Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie. Lekarz
z przychodni może przepisać komuś antybiotyk, a później ręka mu nie
zadrży przy opisywaniu sytuacji "podanie świdrygocykliny nie spowodowało
poprawy stanu chorego".

>> Też o takim zażywaniu od razu sobie pomyślałem. Dla porządku dodam 
>> jeszcze, że zażyć można rówież kogoś. Na przykład z mańki. 
>
> Natomiast _używać_ można też życia w ogóle. Skądinąd temat ciekawy.

No ba, i to jak ciekawy! Życia nie staje, żeby zgłębić do końca.

Jarek

-- 
A życie przecież po to jest, żeby pożyć
By spytać siebie: mieć, czy być
No, życie przecież po to jest, żeby pożyć
Nim w kołowrotku pęknie nić

W dniu 2013-07-22 15:45, Jarosław Sokołowski pisze:
>
> Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
> się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.

Bardzo proszę, musimy przecież sobie poużywać, ile wlezie, skoro tylko 
nadarza się ciekawa okazja ku temu.

>
> Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
> definicję leku się załapuje.

Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg, 
mówiąc "siostro, skalpel proszę".

> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.

Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali 
"medice, cura te ipsum".

>   Lekarz
> z przychodni może przepisać komuś antybiotyk, a później ręka mu nie
> zadrży przy opisywaniu sytuacji "podanie świdrygocykliny nie spowodowało
> poprawy stanu chorego".

Ponieważ podał lekarz, a pacjent być może wcale nie zażył, więc poprawy 
nie doznał.

>
> No ba, i to jak ciekawy! Życia nie staje, żeby zgłębić do końca.

Pożyjemy, zobaczymy.

> A życie przecież po to jest, żeby pożyć
> By spytać siebie: mieć, czy być
> No, życie przecież po to jest, żeby pożyć
> Nim w kołowrotku pęknie nić

Ale przynajmniej gusta nasze muzyczne chyba się częściowo zgadzają.

Ewa

Pani Ewa napisała:

>> Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
>> się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.
> Bardzo proszę, musimy przecież sobie poużywać, ile wlezie, skoro
> tylko nadarza się ciekawa okazja ku temu.

Ze zmianą przedrostków trzeba ostrożnie. Ani się człowiek nie obejrzy,
jak zacznie się wyżywać.

>> Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
>> definicję leku się załapuje.
> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
> mówiąc "siostro, skalpel proszę".

Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu jest
instrumentariuszka.

>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali
> "medice, cura te ipsum".

Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych czasów.
To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam się pan wypchaj",
"sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak odpowiadamy na propozycje różnych
akwizytorów usług, którzy chcą nam dogodzić.

>> Lekarz z przychodni może przepisać komuś antybiotyk, a później ręka
>> mu nie zadrży przy opisywaniu sytuacji "podanie świdrygocykliny nie
>> spowodowało poprawy stanu chorego".
> Ponieważ podał lekarz, a pacjent być może wcale nie zażył, więc poprawy 
> nie doznał.

Zgodnie z fachową terminologią, lekarz *zapisuje* (panie doktorze, zapisze
mi pan te niebieskie, one mi pomagają?). Kiedyś rówiniez *ordynował*, ale
teraz to już chyba rzadziej. Natomiast w lecznictwie ambulatoryjnym, w
miejsce *podawania* oczekuje się *brania* leku (brom brała pani dzisiaj?).

>> No ba, i to jak ciekawy! Życia nie staje, żeby zgłębić do końca.
> Pożyjemy, zobaczymy.

Nim nie przeżyjemy, widzieć wszystkiego nie będziemy.

Jarek

-- 
wszyscy mamy źle w głowach, że żyjemy
hej hej la la la la hej hej hej

W dniu 2013-07-22 20:20, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>> Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
>>> się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.
>> Bardzo proszę, musimy przecież sobie poużywać, ile wlezie, skoro
>> tylko nadarza się ciekawa okazja ku temu.
> Ze zmianą przedrostków trzeba ostrożnie. Ani się człowiek nie obejrzy,
> jak zacznie się wyżywać.

Jak tak sobie poużywamy w tym wyżywaniu się, to na pewno się też 
zżyjemy. Bo, jak to mówią, beczkę soli trzeba zjeść.

>>> Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
>>> definicję leku się załapuje.
>> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
>> mówiąc "siostro, skalpel proszę".
> Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu jest
> instrumentariuszka.

Lepiej żeby za dużo nie myślała, tylko podawała jak należy.


>>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
>> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali
>> "medice, cura te ipsum".
> Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych czasów.
> To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam się pan wypchaj",
> "sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak odpowiadamy na propozycje różnych
> akwizytorów usług, którzy chcą nam dogodzić.

Jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził.


>>> Lekarz z przychodni może przepisać komuś antybiotyk, a później ręka
>>> mu nie zadrży przy opisywaniu sytuacji "podanie świdrygocykliny nie
>>> spowodowało poprawy stanu chorego".
>> Ponieważ podał lekarz, a pacjent być może wcale nie zażył, więc poprawy
>> nie doznał.
> Zgodnie z fachową terminologią, lekarz *zapisuje*

Ale powyżej Pan pisze, że lekarz "przepisuje".  Leki w aptece jednak 
wydaje się na receptę, a stosować je należy według zaleceń lekarza 
(sprawdziłam na ulotce). Zwariować można.

> (panie doktorze, zapisze
> mi pan te niebieskie, one mi pomagają?). Kiedyś rówiniez *ordynował*, ale
> teraz to już chyba rzadziej. Natomiast w lecznictwie ambulatoryjnym, w
> miejsce *podawania* oczekuje się *brania* leku (brom brała pani dzisiaj?).

Na szczęście brom chyba wyszedł już z powszechnego użycia.

>
>>> No ba, i to jak ciekawy! Życia nie staje, żeby zgłębić do końca.
>> Pożyjemy, zobaczymy.
> Nim nie przeżyjemy, widzieć wszystkiego nie będziemy.

"Przeżyj to sam, przeżyj to sam,
nie zamieniaj serca w twardy głaz."

Ewa

W dniu 2013-07-22 13:58, Jarosław Sokołowski pisze:

> W słowniku jest też i o tym, że można być "zażywnym". Czyli "tęgim
> i energicznie poruszającym się".

Zażywny. Słowo - eksponat. Czy jeszcze je słychać? Nie spotykam się, 
choć zażywnych widać na ulicach wielu. Można poczytać:

  Siedział wprost przede mną. Ciało! Był w szlafroku – był z ciałem 
swoim zażywnym, wychuchanym, pulchnym i białawym, toaletowym i szlafrokowym!

Albo bardziej bogobojnie:

  Lud odziany szarą wełną,
Pełen serca, pełen sromu
I zażywny, i niemarny,
Pracowity, gospodarny
I poważny, i nabożny;
Jednej krwi z tym swoim panem,
Jednej wiary z tym kapłanem.

Zażywność chyba została już tylko w słownikach i literaturze.

Pani Ewa napisała:

>>>> Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
>>>> się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.
>>> Bardzo proszę, musimy przecież sobie poużywać, ile wlezie, skoro
>>> tylko nadarza się ciekawa okazja ku temu.
>> Ze zmianą przedrostków trzeba ostrożnie. Ani się człowiek nie obejrzy,
>> jak zacznie się wyżywać.
>
> Jak tak sobie poużywamy w tym wyżywaniu się, to na pewno się też zżyjemy.

Sprawdziłem w swoich prywatnych archiwach -- od 22 września 2006 roku
mogło to już nastąpić.

> Bo, jak to mówią, beczkę soli trzeba zjeść.

Żeby nerki wykończyć?

>>>> Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
>>>> definicję leku się załapuje.
>>> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
>>> mówiąc "siostro, skalpel proszę".
>> Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu jest
>> instrumentariuszka.
>
> Lepiej żeby za dużo nie myślała, tylko podawała jak należy.

A jak on też zacznie ciąć nie myśląc? Wolę nie myśleć.

>>>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
>>> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali
>>> "medice, cura te ipsum".
>> Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych czasów.
>> To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam się pan wypchaj",
>> "sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak odpowiadamy na propozycje różnych
>> akwizytorów usług, którzy chcą nam dogodzić.
>
> Jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził.

Ale od tego zależy wysokość premii. Takie życie (bezprzedrostkowe).

>>>> Lekarz z przychodni może przepisać komuś antybiotyk, a później ręka
>>>> mu nie zadrży przy opisywaniu sytuacji "podanie świdrygocykliny nie
>>>> spowodowało poprawy stanu chorego".
>>> Ponieważ podał lekarz, a pacjent być może wcale nie zażył, więc
>>> poprawy nie doznał.
>> Zgodnie z fachową terminologią, lekarz *zapisuje*
>
> Ale powyżej Pan pisze, że lekarz "przepisuje". Leki w aptece jednak 
> wydaje się na receptę, a stosować je należy według zaleceń lekarza 

Wszystkim się wydaje, że zawsze można funkcjonować przepisowo.

> (sprawdziłam na ulotce).

Można było też zapytać farmaceuty.

> Zwariować można.

Medycyna notuje takie przypadki. Jednak w takich razach medykamenty
mogą okazać się bezsilne. Chce Pani o tym porozmawiać?

>> (panie doktorze, zapisze mi pan te niebieskie, one mi pomagają?).
>> Kiedyś rówiniez *ordynował*, ale teraz to już chyba rzadziej.
>> Natomiast w lecznictwie ambulatoryjnym, w miejsce *podawania*
>> oczekuje się *brania* leku (brom brała pani dzisiaj?).
>
> Na szczęście brom chyba wyszedł już z powszechnego użycia.

Ostatnio używałem jakieś ćwierć wieku temu. Miałem aparat "Zorka 5",
zrobiłem kilka zdjęć i jakoś trzeba było z tego powiększenia uzyskać.
Sole bromu wydały się wtedy akurat.

> "Przeżyj to sam, przeżyj to sam,
> nie zamieniaj serca w twardy głaz."

Sam? Proszę nie namawiać mnie do egoistycznych zachowań!

Jarek

-- 
Matka wpadła w stan nerwowy
I musiała zażyć bromu,
Ojciec zaś poszedł po rozum do głowy
I kiedy powróci -- nie wiadomo.

Pani Sara napisała:

>> W słowniku jest też i o tym, że można być "zażywnym". Czyli "tęgim
>> i energicznie poruszającym się".
>
> Zażywny. Słowo - eksponat. Czy jeszcze je słychać? Nie spotykam się, 
> choć zażywnych widać na ulicach wielu. Można poczytać:
>
> Siedział wprost przede mną. Ciało! Był w szlafroku -- był z ciałem 
> swoim zażywnym, wychuchanym, pulchnym i białawym, toaletowym
> i szlafrokowym!

  Co to?
  Gdy usta milczą, śpiewa i wzrusza
  To dusza, to dusza
  Co to?
  Nie raz duszy skrzydła sobie dopinało
  To ciało, to ciało
  Dusza i ciało, serce i rozum
  Wiedza i sztuka wyśniona
  Każda ta para jest wtedy szczęśliwa
  Gdy w siebie zapatrzona

> Albo bardziej bogobojnie:
>
> Lud odziany szarą wełną,
> Pełen serca, pełen sromu
> I zażywny, i niemarny,
> Pracowity, gospodarny
> I poważny, i nabożny;
> Jednej krwi z tym swoim panem,
> Jednej wiary z tym kapłanem.

Gadu, gadu, stary dziadu, pleć pleciugo byle długo... To to? Zgadłem?

> Zażywność chyba została już tylko w słownikach i literaturze.

Są jeszcze ulice, Pani Saro. Ulice. U-li-ce.

Jarek

-- 
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj broniąc swej krwawicy:
"Bujać -- to my, panowie szlachta!"

W dniu 2013-07-23 00:00, Jarosław Sokołowski pisze:

> Są jeszcze ulice, Pani Saro. Ulice. U-li-ce.

Panie Jarku, ulice nie używają słów z lamusa. Czy znają? Pewnie niektóre.
Na zażywność swą ulice zażywają siłowni. Albo cud-diety.

W dniu 2013-07-22 23:56, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>>>> Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
>>>>> się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.
>>>> Bardzo proszę, musimy przecież sobie poużywać, ile wlezie, skoro
>>>> tylko nadarza się ciekawa okazja ku temu.
>>> Ze zmianą przedrostków trzeba ostrożnie. Ani się człowiek nie obejrzy,
>>> jak zacznie się wyżywać.
>> Jak tak sobie poużywamy w tym wyżywaniu się, to na pewno się też zżyjemy.
> Sprawdziłem w swoich prywatnych archiwach -- od 22 września 2006 roku
> mogło to już nastąpić.

Zażył mnie Pan dokładnością swego archiwum. :)

>> Bo, jak to mówią, beczkę soli trzeba zjeść.
> Żeby nerki wykończyć?

A prawdziwy przyjaciel odda wtedy swoją.


>
>>>>> Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
>>>>> definicję leku się załapuje.
>>>> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
>>>> mówiąc "siostro, skalpel proszę".
>>> Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu jest
>>> instrumentariuszka.
>> Lepiej żeby za dużo nie myślała, tylko podawała jak należy.
> A jak on też zacznie ciąć nie myśląc? Wolę nie myśleć.

Pacjent mógłby tego nie przeżyć.


>
>>>>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
>>>> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali
>>>> "medice, cura te ipsum".
>>> Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych czasów.
>>> To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam się pan wypchaj",
>>> "sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak odpowiadamy na propozycje różnych
>>> akwizytorów usług, którzy chcą nam dogodzić.
>> Jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził.
> Ale od tego zależy wysokość premii. Takie życie (bezprzedrostkowe).

A od wysokości premii często zależy jakość pożycia.

> Medycyna notuje takie przypadki. Jednak w takich razach medykamenty
> mogą okazać się bezsilne. Chce Pani o tym porozmawiać?

Cały czas usiłuję.

>>> (panie doktorze, zapisze mi pan te niebieskie, one mi pomagają?).
>>> Kiedyś rówiniez *ordynował*, ale teraz to już chyba rzadziej.
>>> Natomiast w lecznictwie ambulatoryjnym, w miejsce *podawania*
>>> oczekuje się *brania* leku (brom brała pani dzisiaj?).
>> Na szczęście brom chyba wyszedł już z powszechnego użycia.
> Ostatnio używałem jakieś ćwierć wieku temu. Miałem aparat "Zorka 5",
> zrobiłem kilka zdjęć i jakoś trzeba było z tego powiększenia uzyskać.
> Sole bromu wydały się wtedy akurat.

Czyżby to było takie stresujące za(d)jęcie, że musiał Pan brom także zażyć?

> Sam? Proszę nie namawiać mnie do egoistycznych zachowań! 

Można i wespół w zespół, by żądz moc móc wzmóc.

Ewa

Pani Ewa napisała:

>>>>>> Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
>>>>>> się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.
>>>>> Bardzo proszę, musimy przecież sobie poużywać, ile wlezie, skoro
>>>>> tylko nadarza się ciekawa okazja ku temu.
>>>> Ze zmianą przedrostków trzeba ostrożnie. Ani się człowiek nie obejrzy,
>>>> jak zacznie się wyżywać.
>>> Jak tak sobie poużywamy w tym wyżywaniu się, to na pewno się też zżyjemy.
>> Sprawdziłem w swoich prywatnych archiwach -- od 22 września 2006 roku
>> mogło to już nastąpić.
>
> Zażył mnie Pan dokładnością swego archiwum. :)

Godzina 12.55, sekund 14 -- pozwolę sobie rzecz całkiem uściślić.

>>> Bo, jak to mówią, beczkę soli trzeba zjeść.
>> Żeby nerki wykończyć?
>
> A prawdziwy przyjaciel odda wtedy swoją.

Odda, nie odda, może chociaż piwo postawi. Które spożyją z przyjacielem
wraz. Na nerki ono też dobre. Może nawet lepsze, bo od razu na obie.
A właściwie w tej sytuacji na cztery.

>>>>>> Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
>>>>>> definicję leku się załapuje.
>>>>> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
>>>>> mówiąc "siostro, skalpel proszę".
>>>> Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu jest
>>>> instrumentariuszka.
>>> Lepiej żeby za dużo nie myślała, tylko podawała jak należy.
>> A jak on też zacznie ciąć nie myśląc? Wolę nie myśleć.
>
> Pacjent mógłby tego nie przeżyć.

Pacjent uśpiony. A jak śpi, to takich dramatów nie przeżywa.

>>>>>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
>>>>> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali
>>>>> "medice, cura te ipsum".
>>>> Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych czasów.
>>>> To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam się pan wypchaj",
>>>> "sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak odpowiadamy na propozycje różnych
>>>> akwizytorów usług, którzy chcą nam dogodzić.
>>> Jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził.
>> Ale od tego zależy wysokość premii. Takie życie (bezprzedrostkowe).
>
> A od wysokości premii często zależy jakość pożycia.

Jak również spożycia.

>> Medycyna notuje takie przypadki. Jednak w takich razach medykamenty
>> mogą okazać się bezsilne. Chce Pani o tym porozmawiać?
>
> Cały czas usiłuję.

Nie wiem, czy moje starania na coś się zdadzą. Ale -- jak mawiali
starożytni -- "anceps remedium melius quam nullum".

>>>> (panie doktorze, zapisze mi pan te niebieskie, one mi pomagają?).
>>>> Kiedyś rówiniez *ordynował*, ale teraz to już chyba rzadziej.
>>>> Natomiast w lecznictwie ambulatoryjnym, w miejsce *podawania*
>>>> oczekuje się *brania* leku (brom brała pani dzisiaj?).
>>> Na szczęście brom chyba wyszedł już z powszechnego użycia.
>> Ostatnio używałem jakieś ćwierć wieku temu. Miałem aparat "Zorka 5",
>> zrobiłem kilka zdjęć i jakoś trzeba było z tego powiększenia uzyskać.
>> Sole bromu wydały się wtedy akurat.
>
> Czyżby to było takie stresujące za(d)jęcie, że musiał Pan brom także zażyć?

Bromek srebra był w papierze fotograficznym. Ale przyznam, że to co się
nagle wyłania z takiego papieru, potrafi człowieka zażyć.

>> Sam? Proszę nie namawiać mnie do egoistycznych zachowań! 
>
> Można i wespół w zespół, by żądz moc móc wzmóc.

Wzmóc? Tam było "zmóc" -- co sytuację zmienia, jak to się mówi, diametralnie.

Jarek

-- 
Obrzydzanie cynaderką,
Usuwanie śladów ścierką,
Dokuczanie radiem z góry,
Wymuszanie przez tortury.

W dniu 2013-07-23 22:20, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>>>
>>>> Jak tak sobie poużywamy w tym wyżywaniu się, to na pewno się też zżyjemy.
>>> Sprawdziłem w swoich prywatnych archiwach -- od 22 września 2006 roku
>>> mogło to już nastąpić.
>> Zażył mnie Pan dokładnością swego archiwum. :)
> Godzina 12.55, sekund 14 -- pozwolę sobie rzecz całkiem uściślić.

/Niestety, nie mam aż tak dokładnej pamięci/

Czyżby połączyły nas "więzy krwi"?


>>>> Bo, jak to mówią, beczkę soli trzeba zjeść.
>>> Żeby nerki wykończyć?
>> A prawdziwy przyjaciel odda wtedy swoją.
> Odda, nie odda, może chociaż piwo postawi. Które spożyją z przyjacielem
> wraz. Na nerki ono też dobre. Może nawet lepsze, bo od razu na obie.
> A właściwie w tej sytuacji na cztery.

W tej sytuacji powinniśmy chyba zażyć wspólnego, najlepiej nawet 
grupowego, płukania żołądka.

>
>>>>>> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
>>>>>> mówiąc "siostro, skalpel proszę".
>>>>> Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu jest
>>>>> instrumentariuszka.
>>>> Lepiej żeby za dużo nie myślała, tylko podawała jak należy.
>>> A jak on też zacznie ciąć nie myśląc? Wolę nie myśleć.
>> Pacjent mógłby tego nie przeżyć.
> Pacjent uśpiony. A jak śpi, to takich dramatów nie przeżywa.

Myli się Pan, zdarzają się ponoć nawet przeżycia duchowe.
Zwłaszcza kiedy lekarz nie myśli.

>
>>>>>>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
>>>>>> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali
>>>>>> "medice, cura te ipsum".
>>>>> Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych czasów.
>>>>> To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam się pan wypchaj",
>>>>> "sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak odpowiadamy na propozycje różnych
>>>>> akwizytorów usług, którzy chcą nam dogodzić.
>>>> Jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził.
>>> Ale od tego zależy wysokość premii. Takie życie (bezprzedrostkowe).
>> A od wysokości premii często zależy jakość pożycia.
> Jak również spożycia.

Racja. I znowu wracamy do płukania żołądka.

>
>>> Medycyna notuje takie przypadki. Jednak w takich razach medykamenty
>>> mogą okazać się bezsilne. Chce Pani o tym porozmawiać?
>> Cały czas usiłuję.
> Nie wiem, czy moje starania na coś się zdadzą. Ale -- jak mawiali
> starożytni -- "anceps remedium melius quam nullum".

Zdają się, zdają, ale właśnie udaję się zażyć "otium negotii" lub "dolce 
far niente" (jak mawiają ich następcy), więc kurację tę z przykrością 
muszę przerwać.

> Bromek srebra był w papierze fotograficznym. Ale przyznam, że to co 
> się nagle wyłania z takiego papieru, potrafi człowieka zażyć. 

Prawda, też mam takie przeżycia za sobą.

>>> Sam? Proszę nie namawiać mnie do egoistycznych zachowań!
>> Można i wespół w zespół, by żądz moc móc wzmóc.
> Wzmóc? Tam było "zmóc" -- co sytuację zmienia, jak to się mówi, diametralnie.

Oczywiście ma Pan rację. Jak zwykle.
Mnie widocznie apetyt wzmaga w miarę jedzenia.

Ewa

> Mnie widocznie apetyt wzmaga w miarę jedzenia.
Czy to zdanie jest sformułowane poprawnie ?

Pozdrawiam
Malec 

W dniu 2013-07-24 18:39, Malec pisze:
>> Mnie widocznie apetyt wzmaga w miarę jedzenia.
> Czy to zdanie jest sformułowane poprawnie ?

To zależy od tego, co się chciało powiedzieć.  ;)

W tym przypadku może lepiej będzie - mój apetyt wzmaga się w miarę jedzenia.

Ewa

Pani Ewa napisała:

>>>>> Jak tak sobie poużywamy w tym wyżywaniu się, to na pewno się też zżyjemy.
>>>> Sprawdziłem w swoich prywatnych archiwach -- od 22 września 2006 roku
>>>> mogło to już nastąpić.
>>> Zażył mnie Pan dokładnością swego archiwum. :)
>> Godzina 12.55, sekund 14 -- pozwolę sobie rzecz całkiem uściślić.
>
> /Niestety, nie mam aż tak dokładnej pamięci/

Jak mój dysk zaczął zdradzać niepokojące objawy, to od razu na wszelki
wypadek wymieniłem.

> Czyżby połączyły nas "więzy krwi"?

Oraz węzły limfatyczne. No i proszę -- daleko od tej medycyny nie uszliśmy.

>>>>> Bo, jak to mówią, beczkę soli trzeba zjeść.
>>>> Żeby nerki wykończyć?
>>> A prawdziwy przyjaciel odda wtedy swoją.
>> Odda, nie odda, może chociaż piwo postawi. Które spożyją z przyjacielem
>> wraz. Na nerki ono też dobre. Może nawet lepsze, bo od razu na obie.
>> A właściwie w tej sytuacji na cztery.
>
> W tej sytuacji powinniśmy chyba zażyć wspólnego, najlepiej nawet
> grupowego, płukania żołądka.

Biorąc pod uwagę obecne rozmiary grupy, to to "nawet" niewiele zmienia.

>>>>>>> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
>>>>>>> mówiąc "siostro, skalpel proszę".
>>>>>> Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu
>>>>>> jest instrumentariuszka.
>>>>> Lepiej żeby za dużo nie myślała, tylko podawała jak należy.
>>>> A jak on też zacznie ciąć nie myśląc? Wolę nie myśleć.
>>> Pacjent mógłby tego nie przeżyć.
>> Pacjent uśpiony. A jak śpi, to takich dramatów nie przeżywa.
> Myli się Pan, zdarzają się ponoć nawet przeżycia duchowe.
> Zwłaszcza kiedy lekarz nie myśli.

Jeśli nie myśli, to może się zdarzyć, że postąpi jak w powiedzeniu
"przez żołądek do serca".

>>>>>>>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
>>>>>>> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni
>>>>>>> mawiali "medice, cura te ipsum".
>>>>>> Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych
>>>>>> czasów. To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam
>>>>>> się pan wypchaj", "sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak
>>>>>> odpowiadamy na propozycje różnych akwizytorów usług, którzy chcą
>>>>>> nam dogodzić.
>>>>> Jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził.
>>>> Ale od tego zależy wysokość premii. Takie życie (bezprzedrostkowe).
>>> A od wysokości premii często zależy jakość pożycia.
>> Jak również spożycia.
>
> Racja. I znowu wracamy do płukania żołądka.

To mogą być symptomy nałogu.

>>>> Medycyna notuje takie przypadki. Jednak w takich razach medykamenty
>>>> mogą okazać się bezsilne. Chce Pani o tym porozmawiać?
>>> Cały czas usiłuję.
>> Nie wiem, czy moje starania na coś się zdadzą. Ale -- jak mawiali
>> starożytni -- "anceps remedium melius quam nullum".
>
> Zdają się, zdają, ale właśnie udaję się zażyć "otium negotii" lub "dolce 
> far niente" (jak mawiają ich następcy), więc kurację tę z przykrością 
> muszę przerwać.

Zły to lekarz, który stosuje lekarstwo gorsze od choroby -- jednak
z powyższych anonsów wnoszę, że kuracja zastępcza wcale gorszą od
aplikowanej wcześniej nie będzie.

>>>> Sam? Proszę nie namawiać mnie do egoistycznych zachowań!
>>> Można i wespół w zespół, by żądz moc móc wzmóc.
>> Wzmóc? Tam było "zmóc" -- co sytuację zmienia, jak to się mówi,
>> diametralnie.
>
> Oczywiście ma Pan rację. Jak zwykle.
> Mnie widocznie apetyt wzmaga w miarę jedzenia.

W takiej sytuacji nie ma co się głodem morzyć (to ostatnie słowo nie
jest już wariacją na temat, co dla porządku zaznaczę).

Jarek

-- 
Był tu nawet jeden głuchoniemy, przez dwa tygodnie zawijali go co pół godziny
w prześcieradło zmoczone w zimnej wodzie, co dzień robili mu lewatywę
i płukali żołądek. Wszyscy sanitariusze byli przekonani, że już sprawę wygrał
i że pójdzie do domu, a tu pan doktor przepisał mu coś na wymioty.

W dniu 2013-07-24 22:46, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>> /Niestety, nie mam aż tak dokładnej pamięci/
> Jak mój dysk zaczął zdradzać niepokojące objawy, to od razu na wszelki
> wypadek wymieniłem.

Ależ Panie doktorze! Tak od razu transplantacja!?

>> Czyżby połączyły nas "więzy krwi"?
> Oraz węzły limfatyczne. No i proszę -- daleko od tej medycyny nie uszliśmy.

Medycyna - wciągająca dziedzina.

>> W tej sytuacji powinniśmy chyba zażyć wspólnego, najlepiej nawet
>> grupowego, płukania żołądka.
> Biorąc pod uwagę obecne rozmiary grupy, to to "nawet" niewiele zmienia.

Nie wiem, co ja z tym płukaniem żołądka... chyba przedwyjazdowy pośpiech 
kazał mi odwołać się do schematu słownego. Chodziło przecież o płukanie 
nerek. Grunt, że się zrozumieliśmy.
A grupa - istotnie - zmalała. I szkoda.

>> Myli się Pan, zdarzają się ponoć nawet przeżycia duchowe.
>> Zwłaszcza kiedy lekarz nie myśli.
> Jeśli nie myśli, to może się zdarzyć, że postąpi jak w powiedzeniu
> "przez żołądek do serca".

I pacjent zostanie wtedy "bez serc, bez nerek". Nie będzie czego płukać 
nawet.

> Zły to lekarz, który stosuje lekarstwo gorsze od choroby -- jednak
> z powyższych anonsów wnoszę, że kuracja zastępcza wcale gorszą od
> aplikowanej wcześniej nie będzie.

No, to wracam na kozetkę.

Ewa
-- 
- Co się pani tutaj tak rozkłada?
- A co? mam gnić w poczekalni!??

Pani Ewa przychodzi do doktora i gada:

>>> /Niestety, nie mam aż tak dokładnej pamięci/
>> Jak mój dysk zaczął zdradzać niepokojące objawy, to od razu na wszelki
>> wypadek wymieniłem.
>
> Ależ Panie doktorze! Tak od razu transplantacja!?

A co mu będę tłumaczył, jak i tak nie zrozumie. Taki zakręcony był.

>>> Czyżby połączyły nas "więzy krwi"?
>> Oraz węzły limfatyczne. No i proszę -- daleko od tej medycyny nie uszliśmy.
>
> Medycyna - wciągająca dziedzina.

Praca przy tokarce jeszcze bardziej.

>>> W tej sytuacji powinniśmy chyba zażyć wspólnego, najlepiej nawet
>>> grupowego, płukania żołądka.
>> Biorąc pod uwagę obecne rozmiary grupy, to to "nawet" niewiele zmienia.
>
> Nie wiem, co ja z tym płukaniem żołądka... chyba przedwyjazdowy pośpiech 
> kazał mi odwołać się do schematu słownego. Chodziło przecież o płukanie 
> nerek. Grunt, że się zrozumieliśmy.

Nie mnie dwa razy powtarzać ("mądrej głowie dość dwie słowie" też się tu
może nadać).

> A grupa - istotnie - zmalała. I szkoda.

Może ci co byli w tej grupie, mają nas teraz w...

>>> Myli się Pan, zdarzają się ponoć nawet przeżycia duchowe.
>>> Zwłaszcza kiedy lekarz nie myśli.
>> Jeśli nie myśli, to może się zdarzyć, że postąpi jak w powiedzeniu
>> "przez żołądek do serca".
>
> I pacjent zostanie wtedy "bez serc, bez nerek". Nie będzie czego płukać 
> nawet.

To szkieletów ludy. Ważne żeby zachować kręgosłup.

>> Zły to lekarz, który stosuje lekarstwo gorsze od choroby -- jednak
>> z powyższych anonsów wnoszę, że kuracja zastępcza wcale gorszą od
>> aplikowanej wcześniej nie będzie.
>
> No, to wracam na kozetkę.

To ja pójdę po kiuwetę z nadmanganianem potasu i tęgi zapas catgutu.

Jarek

-- 
   Pewien rybak żył na Gwadelupie,
   Co był zdania, że to bardzo głupie
   Znać do wyspy tylko jeden rym
   I w szalupie popisywać się nim
   Przy biskupie, lub w grupie przy zupie

W dniu 2013-08-07 22:17, Jarosław Sokołowski pisze:
> Może ci co byli w tej grupie, mają nas teraz w... 

Gwadelupie?
Miejmy nadzieję, że to tylko te gwadelupeckie upały wszystkich wygnały. 
Przyjdzie zima i wyrówna.


> Ważne żeby zachować kręgosłup. 

Przyda się potomnym na lekcjach biologii.

> To ja pójdę po kiuwetę z nadmanganianem potasu i tęgi zapas catgutu.

Musimy szyć?

Ewa

Pani Ewa napisała:

>> Może ci co byli w tej grupie, mają nas teraz w... 
>
> Gwadelupie?
> Miejmy nadzieję, że to tylko te gwadelupeckie upały wszystkich wygnały. 

Słowniki podają formę "gwadelupski".

> Przyjdzie zima i wyrówna.

Na Gwadelupie (tak to sobie wyobrażam, nie byłem) powinno być teraz parno
i wilgotno. Zimą niewiele chłodniej, lecz chociaż sucho. Żal wracać.

>> Ważne żeby zachować kręgosłup. 
> Przyda się potomnym na lekcjach biologii.

Najważniejsze jednak, by znaleźć się w odpowiednich kręgach.

>> To ja pójdę po kiuwetę z nadmanganianem potasu i tęgi zapas catgutu.
>
> Musimy szyć?

Jeśli o mnie chodzi, tom zawsze skłonny do kompromisu. Fastryga może być?

Jarek

PS:
http://rymy.info/rymy-do-gwadelupski
   Znalezione rymy do gwadelupski:
      gorzupski, krupski, niegorzupski, niegwadelupski, niekrupski,
      nienowosłupski, niesłupski, niestupski, nowosłupski, słupski,
      stupski.

http://rymy.info/rymy-do-gwadelupa
   Nie znaleziono rymu do gwadelupa

O tych znalezionych mam zdanie, że dość głupie. Ale jednak są.
A tu proszę, są tacy, co nawet jednego nie znają.

-- 
Pewniej pani ze Śląska (Dolnego)
Od upału robiło się nietentego
Jak w gorącu tym pisać, jak żyć?
Jak tu kroić mam i jak szyć?
(Żeby choć było co oraz z czego)

W dniu 2013-08-08 23:05, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>> Może ci co byli w tej grupie, mają nas teraz w...
>> Gwadelupie?
>> Miejmy nadzieję, że to tylko te gwadelupeckie upały wszystkich wygnały.
> Słowniki podają formę "gwadelupski".

Dobra byłaby też forma "gwadelupny". Nie traciłaby rymu przynajmniej.

>
>> Przyjdzie zima i wyrówna.
> Na Gwadelupie (tak to sobie wyobrażam, nie byłem) powinno być teraz parno
> i wilgotno. Zimą niewiele chłodniej, lecz chociaż sucho. Żal wracać.

Czyli zostaliśmy sami. Może jednak nie dożyjemy czasów, kiedy nie będzie 
już z kim po polsku pogadać.

>>> Ważne żeby zachować kręgosłup.
>> Przyda się potomnym na lekcjach biologii.
> Najważniejsze jednak, by znaleźć się w odpowiednich kręgach.

Byle nie kamiennych.

>>> To ja pójdę po kiuwetę z nadmanganianem potasu i tęgi zapas catgutu.
>> Musimy szyć?
> Jeśli o mnie chodzi, tom zawsze skłonny do kompromisu. Fastryga może być?

W takim wypadku - koniecznie grubymi nićmi.


> PS:
> http://rymy.info/rymy-do-gwadelupski
>     Znalezione rymy do gwadelupski:
>        gorzupski, krupski, niegorzupski, niegwadelupski, niekrupski,
>        nienowosłupski, niesłupski, niestupski, nowosłupski, słupski,
>        stupski.
>
> http://rymy.info/rymy-do-gwadelupa
>     Nie znaleziono rymu do gwadelupa
>
> O tych znalezionych mam zdanie, że dość głupie. Ale jednak są.
> A tu proszę, są tacy, co nawet jednego nie znają.

Raczej strachliwi są albo spod paprotki.

Ewa

Pani Ewa napisała:

>>>> Może ci co byli w tej grupie, mają nas teraz w...
>>> Gwadelupie?
>>> Miejmy nadzieję, że to tylko te gwadelupeckie upały wszystkich wygnały.
>> Słowniki podają formę "gwadelupski".
>
> Dobra byłaby też forma "gwadelupny". Nie traciłaby rymu przynajmniej.

Bardzo mi ta forma odpowiada. Poprzednio rym też był, a teraz poprawił
się też rytm. A to jeszcze nie koniec zalet.

>>> Przyjdzie zima i wyrówna.
>> Na Gwadelupie (tak to sobie wyobrażam, nie byłem) powinno być teraz parno
>> i wilgotno. Zimą niewiele chłodniej, lecz chociaż sucho. Żal wracać.
>
> Czyli zostaliśmy sami.

Nie wolno zapominać o Maryni. Wprawdzie sama czynnego udziału w dyskusji
nie bierze, ale jako temat sprawdza się wybornie. Nawet nie musi być cała.

> Może jednak nie dożyjemy czasów, kiedy nie będzie już z kim po polsku
> pogadać.

Tłok niewielki, bo specjalizacja w grupach duża. Osobna jest od języka,
osobna od podniebienia -- żeby daleko nie szukać.

>>>> Ważne żeby zachować kręgosłup.
>>> Przyda się potomnym na lekcjach biologii.
>> Najważniejsze jednak, by znaleźć się w odpowiednich kręgach.
>
> Byle nie kamiennych.

Teraz pora żniwna. Mogą być kręgi zbożowe.

>>>> To ja pójdę po kiuwetę z nadmanganianem potasu i tęgi zapas catgutu.
>>> Musimy szyć?
>> Jeśli o mnie chodzi, tom zawsze skłonny do kompromisu. Fastryga może być?
> W takim wypadku - koniecznie grubymi nićmi.

Jeśli wypadek, to człowiek nie ma czasu na rozglądanie się wokół.
Szyje tym, co ma pod ręką.

>>     Nie znaleziono rymu do gwadelupa
>>
>> O tych znalezionych mam zdanie, że dość głupie. Ale jednak są.
>> A tu proszę, są tacy, co nawet jednego nie znają.
>
> Raczej strachliwi są albo spod paprotki.

Lub też słabo szukali. Jak tego kwiatu paprotki.

Jarek (dzisiaj ludzie nie na kwiat, lecz na spadające gwiazdy czekają)

-- 
A ludzie mówią, i mówią uczenie,
Że to nie łzy są, ale że kamienie
I -- że nikt na nie... nie czeka!

W dniu 2013-08-12 18:56, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>>>> >>>>Może ci co byli w tej grupie, mają nas teraz w...
>>>> >>>Gwadelupie?
>>>> >>>Miejmy nadzieję, że to tylko te gwadelupeckie upały wszystkich wygnały.
>>> >>Słowniki podają formę "gwadelupski".
>> >
>> >Dobra byłaby też forma "gwadelupny". Nie traciłaby rymu przynajmniej.
> Bardzo mi ta forma odpowiada. Poprzednio rym też był, a teraz poprawił
> się też rytm. A to jeszcze nie koniec zalet.

Nie należy w takim razie na tym poprzestawać, tylko wszystkie zalety na 
światło dzienne wynieść.

> Nie wolno zapominać o Maryni. Wprawdzie sama czynnego udziału w dyskusji
> nie bierze, ale jako temat sprawdza się wybornie. Nawet nie musi być cała.

Lepiej nawet jeśli cała nie jest, bo w przeciwnym razie mogłaby 
zdecydowanie popsuć rymy, szyki i nas-troje.

> Tłok niewielki, bo specjalizacja w grupach duża. Osobna jest od języka,
> osobna od podniebienia -- żeby daleko nie szukać.

A wszystko ma swój początek w psyche. Lub w umyśle ("jak ludzie mówią, a 
mówią uczenie").

> Teraz pora żniwna. Mogą być kręgi zbożowe.

Widziałam te ostatnio nawet, kiedy jechałam na wycieczkę w pobliskie 
góry, blokowana kombajnowym korowodem.

> Jeśli wypadek, to człowiek nie ma czasu na rozglądanie się wokół.
> Szyje tym, co ma pod ręką.
>
> -- A ludzie mówią, i mówią uczenie, Że to nie łzy są, ale że kamienie 
> I -- że nikt na nie... nie czeka!

I dobrze, skoro takie piękne nici pod rękę Panu trafiają.


Ewa (Perseidy u mnie za chmurami się chowają).

Pani Ewa napisała:

>>> Dobra byłaby też forma "gwadelupny". Nie traciłaby rymu przynajmniej.
>> Bardzo mi ta forma odpowiada. Poprzednio rym też był, a teraz poprawił
>> się też rytm. A to jeszcze nie koniec zalet.
>
> Nie należy w takim razie na tym poprzestawać, tylko wszystkie zalety na
> światło dzienne wynieść.

   W Santiago kapitan portu
   Gwadelupczyć lubił dla sportu
   Mieli z nim boskie skaranie
   Panowie, jak też i panie
   A głównie minister transportu

Największą zaletą tej formy jest to, że otwiera ona drogę ku formom innym,
wcześniej nieznanym. Bo skoro można tak, to czemu nie inaczej? Nie warto
poprzestawać.

>> Nie wolno zapominać o Maryni. Wprawdzie sama czynnego udziału w dyskusji
>> nie bierze, ale jako temat sprawdza się wybornie. Nawet nie musi być cała.
>
> Lepiej nawet jeśli cała nie jest, bo w przeciwnym razie mogłaby 
> zdecydowanie popsuć rymy, szyki i nas-troje.

Ważne, żeby trzymała nas przy tematyce marynistycznej.

>> Tłok niewielki, bo specjalizacja w grupach duża. Osobna jest od języka,
>> osobna od podniebienia -- żeby daleko nie szukać.
>
> A wszystko ma swój początek w psyche. Lub w umyśle ("jak ludzie mówią,
> a mówią uczenie").

U ludzi potrzeba, by mówić uczenie, jest przemożna. Niektórzy mogą nie
znieść wypowiedzi innej niż polonisty/polonistki.

>> Szyje tym, co ma pod ręką.
>>
>> -- A ludzie mówią, i mówią uczenie,
>> Że to nie łzy są, ale że kamienie 
>> I -- że nikt na nie... nie czeka!
>
> I dobrze, skoro takie piękne nici pod rękę Panu trafiają.

Piotr Skrzynecki, gdy artystom "Piwnicy Pod Baranami" szło marnie,
starał się w taki wieczór kończyć występ kwadrans przed pełną godziną.
Mówił, że to w sam raz tyle czasu, by wziąć płaszcz z szatni i wyjść
na rynek. A tam akurat będą grali hejnał, więc coś miłego jednak P.T.
publiczność spotka. Ja na trębacza liczyć nie mogę, więc niech chociaż
sygnaturka będzie.

Jarek

-- 
Trzeba wiedzieć, kiedy w szatni
Płaszcz pozostał przedostatni
I że to już przedo-
-statni walc...

W dniu 2013-08-16 05:07, Jarosław Sokołowski pisze:

>     W Santiago kapitan portu
>     Gwadelupczyć lubił dla sportu
>     Mieli z nim boskie skaranie
>     Panowie, jak też i panie
>     A głównie minister transportu
>
> Największą zaletą tej formy jest to, że otwiera ona drogę ku formom innym,
> wcześniej nieznanym. Bo skoro można tak, to czemu nie inaczej? Nie warto
> poprzestawać.

I tematyka marynistyczna zachowana! Brawo! Cóż ja tu mogę...? Najwyżej 
robić za oddaną widownię. :)

> U ludzi potrzeba, by mówić uczenie, jest przemożna. Niektórzy mogą nie
> znieść wypowiedzi innej niż polonisty/polonistki.

Dlatego nawet nie śmiem odzywać się w tamtym wątku. Żeby frustracji nie 
budzić.

> Piotr Skrzynecki, gdy artystom "Piwnicy Pod Baranami" szło marnie,
> starał się w taki wieczór kończyć występ kwadrans przed pełną godziną.
> Mówił, że to w sam raz tyle czasu, by wziąć płaszcz z szatni i wyjść
> na rynek. A tam akurat będą grali hejnał, więc coś miłego jednak P.T.
> publiczność spotka. Ja na trębacza liczyć nie mogę, więc niech chociaż
> sygnaturka będzie.
>
> Jarek
>
> -- Trzeba wiedzieć, kiedy w szatni Płaszcz pozostał przedostatni I że 
> to już przedo- -statni walc...

Czyżby Pan się żegnał tak o piątej nad ranem?

Ewa
-- 
Nie opuszczaj mnie
już nie będzie łez,
już nie będzie słów
dobrze jest jak jest

Pani Ewa napisała:

>>     W Santiago kapitan portu
>>     Gwadelupczyć lubił dla sportu
>>     Mieli z nim boskie skaranie
>>     Panowie, jak też i panie
>>     A głównie minister transportu
>>
>> Największą zaletą tej formy jest to, że otwiera ona drogę ku formom innym,
>> wcześniej nieznanym. Bo skoro można tak, to czemu nie inaczej? Nie warto
>> poprzestawać.
>
> I tematyka marynistyczna zachowana! Brawo! Cóż ja tu mogę...? Najwyżej 
> robić za oddaną widownię. :)

O żadnym oddawaniu nie ma nawet mowy. Przecież nie gramy w gwadelupniaka.

>> U ludzi potrzeba, by mówić uczenie, jest przemożna. Niektórzy mogą nie
>> znieść wypowiedzi innej niż polonisty/polonistki.
>
> Dlatego nawet nie śmiem odzywać się w tamtym wątku. Żeby frustracji nie 
> budzić.

Cóż dopiero ja, o piątej nad ranem. Budzić o takiej porze, to rzecz
zgoła nieprzystojna, a i dla budzącego ryzyko wielkie.

>> Piotr Skrzynecki, gdy artystom "Piwnicy Pod Baranami" szło marnie,
>> starał się w taki wieczór kończyć występ kwadrans przed pełną godziną.
>> Mówił, że to w sam raz tyle czasu, by wziąć płaszcz z szatni i wyjść
>> na rynek. A tam akurat będą grali hejnał, więc coś miłego jednak P.T.
>> publiczność spotka. Ja na trębacza liczyć nie mogę, więc niech chociaż
>> sygnaturka będzie.
>>
>> Jarek
>>
>> -- Trzeba wiedzieć, kiedy w szatni
>> Płaszcz pozostał przedostatni
>> I że to już przedo-
>> -statni walc...
>
> Czyżby Pan się żegnał tak o piątej nad ranem?

No i patrzcie państwo, nawet godzinę człowiekowi wypomną. A ja starałem
się po cichutku na grupę powrócić. Nawet drzwi nie skrzypnęły.

Jarek

-- 
Ja pomagam ludziom, ja pomagam ptakom
Zwariowanym sercem, myślą byle jaką
Ja leczę gołębie przez was przejechane
Gładzę psy bezdomne o piątej nad ranem

W dniu 2013-08-16 22:46, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>> >
>> >I tematyka marynistyczna zachowana! Brawo! Cóż ja tu mogę...? Najwyżej
>> >robić za oddaną widownię.:)
> O żadnym oddawaniu nie ma nawet mowy. Przecież nie gramy w gwadelupniaka.

Skoro nie ma mowy o oddawaniu, to pozostanie mi być dozgonnie wdzięczną. 
Całkiem miła perspektywa, zwłaszcza dla kobiety.

> No i patrzcie państwo, nawet godzinę człowiekowi wypomną.

Ależ proszę nie udawać od razu takiego rannego ptaszka!

Ewa

> -- Ja pomagam ludziom, ja pomagam ptakom Zwariowanym sercem, myślą 
> byle jaką Ja leczę gołębie przez was przejechane Gładzę psy bezdomne o 
> piątej nad ranem

-- 

Nieprawda, że
Ostatni błędny rycerz zasnął
Że jego duch
U Elizejskich stoi bram
On żyje wciąż

Pani Ewa napisała:

>>> I tematyka marynistyczna zachowana! Brawo! Cóż ja tu mogę...? Najwyżej
>>> robić za oddaną widownię.:)
>> O żadnym oddawaniu nie ma nawet mowy. Przecież nie gramy w gwadelupniaka.
>
> Skoro nie ma mowy o oddawaniu, to pozostanie mi być dozgonnie wdzięczną. 
> Całkiem miła perspektywa, zwłaszcza dla kobiety.

Zupełnie jak awokado! Zwane smaczliwką wdzięczną (Persea americana Miller).
Z powodzeniem uprawiana jest na Gwadelupie.

>> No i patrzcie państwo, nawet godzinę człowiekowi wypomną.
>
> Ależ proszę nie udawać od razu takiego rannego ptaszka!

Przebóg, poznanym!

Jarek (idę opatrzyć rany)

-- 
Don Kichot z Manczy, jak się snadnie
Przekona ten, co rusza głową
Nie umiał się zestarzeć ładnie
Nie chciał spierniczeć sielankowo

W dniu 2013-08-17 00:46, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>>> I tematyka marynistyczna zachowana! Brawo! Cóż ja tu mogę...? Najwyżej
>>>> robić za oddaną widownię.:)
>>> O żadnym oddawaniu nie ma nawet mowy. Przecież nie gramy w gwadelupniaka.
>> Skoro nie ma mowy o oddawaniu, to pozostanie mi być dozgonnie wdzięczną.
>> Całkiem miła perspektywa, zwłaszcza dla kobiety.
> Zupełnie jak awokado! Zwane smaczliwką wdzięczną (Persea americana Miller).
> Z powodzeniem uprawiana jest na Gwadelupie.

Jeszcze trochę i zostanie Pan ekspertem od gwadelupizmu.

>
>>> No i patrzcie państwo, nawet godzinę człowiekowi wypomną.
>> Ależ proszę nie udawać od razu takiego rannego ptaszka!
> Przebóg, poznanym!
>
> Jarek (idę opatrzyć rany)

Nie pozostaje nic innego, skoro tak nieopatrznie się Pan rankiem zerwał.

Ewa

-- 
Spraw wtedy, boś Ty mądry sternik,
By nas nie trzęsła szajba taka,
By mógł spokojnie każdy piernik,
Obok swojego przejść wiatraka

Pani Ewa napisała:

>>>>> I tematyka marynistyczna zachowana! Brawo! Cóż ja tu mogę...? Najwyżej
>>>>> robić za oddaną widownię.:)
>>>> O żadnym oddawaniu nie ma nawet mowy. Przecież nie gramy w gwadelupniaka.
>>> Skoro nie ma mowy o oddawaniu, to pozostanie mi być dozgonnie wdzięczną.
>>> Całkiem miła perspektywa, zwłaszcza dla kobiety.
>> Zupełnie jak awokado! Zwane smaczliwką wdzięczną (Persea americana Miller).
>> Z powodzeniem uprawiana jest na Gwadelupie.
>
> Jeszcze trochę i zostanie Pan ekspertem od gwadelupizmu.

Przy wyłanianiu kolegium eksperckiego należy zwrócić uwagę na to, kto zaczął.

>>>> No i patrzcie państwo, nawet godzinę człowiekowi wypomną.
>>> Ależ proszę nie udawać od razu takiego rannego ptaszka!
>> Przebóg, poznanym!
>>
>> Jarek (idę opatrzyć rany)
>
> Nie pozostaje nic innego, skoro tak nieopatrznie się Pan rankiem zerwał.

Warto rozpatrzeć, czy użycie w tym miejscu czasownika zwrotnego jest właściwe.

Jarek

-- 
pistolet pod łóżko
połóżmy zwyczajnie
gdy zadzwoni rano budzik
to do niego walnę

W dniu 2013-08-17 16:24, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>>>>> I tematyka marynistyczna zachowana! Brawo! Cóż ja tu mogę...? Najwyżej
>>>>>> robić za oddaną widownię.:)
>>>>> O żadnym oddawaniu nie ma nawet mowy. Przecież nie gramy w gwadelupniaka.
>>>> Skoro nie ma mowy o oddawaniu, to pozostanie mi być dozgonnie wdzięczną.
>>>> Całkiem miła perspektywa, zwłaszcza dla kobiety.
>>> Zupełnie jak awokado! Zwane smaczliwką wdzięczną (Persea americana Miller).
>>> Z powodzeniem uprawiana jest na Gwadelupie.
>> Jeszcze trochę i zostanie Pan ekspertem od gwadelupizmu.
> Przy wyłanianiu kolegium eksperckiego należy zwrócić uwagę na to, kto zaczął.

Zanim je wyłonimy, warto też byłoby się dowiedzieć, jak w gwadelupskim 
klimacie czują się paprotki. Pan wie?

>> Nie pozostaje nic innego, skoro tak nieopatrznie się Pan rankiem zerwał.
> Warto rozpatrzeć, czy użycie w tym miejscu czasownika zwrotnego jest właściwe.

Powinnam była użyć bezzwrotnego? O butelkach takowych słyszałam, ale 
czasowniki?! To już lekka przesada!

Ewa
-- 
nierychliwa, ale...

Pani Ewa napisała:

>>> Jeszcze trochę i zostanie Pan ekspertem od gwadelupizmu.
>> Przy wyłanianiu kolegium eksperckiego należy zwrócić uwagę na to, kto
>> zaczął.
>
> Zanim je wyłonimy, warto też byłoby się dowiedzieć, jak w gwadelupskim 
> klimacie czują się paprotki. Pan wie?

Można powiedzieć, że uprawa paproci kwitnie. Wilgotny klimat jest temu
sprzyjający.

>>> Nie pozostaje nic innego, skoro tak nieopatrznie się Pan rankiem zerwał.
>> Warto rozpatrzeć, czy użycie w tym miejscu czasownika zwrotnego jest
>> właściwe.
>
> Powinnam była użyć bezzwrotnego? O butelkach takowych słyszałam, ale 
> czasowniki?! To już lekka przesada!

Ważne, by nie dać się nabić w butelkę wraz z tym czasownikiem. Ani lekko
przesadzić, niczym paprotkę jaką.

Jarek

-- 
Przybądź do mnie, dam ci kwiat paproci,
zerwany w borze o nocnej porze.
On jak słońce życie twe ozłoci,
wyciągnij rękę po szczęścia kwiat.

W dniu 2013-08-27 23:29, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>>> Jeszcze trochę i zostanie Pan ekspertem od gwadelupizmu.
>>> Przy wyłanianiu kolegium eksperckiego należy zwrócić uwagę na to, kto
>>> zaczął.
>> Zanim je wyłonimy, warto też byłoby się dowiedzieć, jak w gwadelupskim
>> klimacie czują się paprotki. Pan wie?
> Można powiedzieć, że uprawa paproci kwitnie. Wilgotny klimat jest temu
> sprzyjający.

Z takich paproci może w przyszłości powstać kopalnia wiedzy (żeby od 
dinozaurów za daleko nie odchodzić).

>>>> Nie pozostaje nic innego, skoro tak nieopatrznie się Pan rankiem zerwał.
>>> Warto rozpatrzeć, czy użycie w tym miejscu czasownika zwrotnego jest
>>> właściwe.
>> Powinnam była użyć bezzwrotnego? O butelkach takowych słyszałam, ale
>> czasowniki?! To już lekka przesada!
> Ważne, by nie dać się nabić w butelkę wraz z tym czasownikiem. Ani lekko
> przesadzić, niczym paprotkę jaką.

Znowu to "się"! W butelkę można nabić wiadomość nawet z wieloma 
czasownikami. Jednak lepiej S.O.S.

Ewa