🚀 go-pugleaf

Pani Ewa napisała:

>>>>>> Wyjątkowo. Ale to moja wina, przyznaję. I obiecuje poprawę -- będę
>>>>>> się starał z Pania nie zgadzać, kiedy to tylko będzie możliwe.
>>>>> Bardzo proszę, musimy przecież sobie poużywać, ile wlezie, skoro
>>>>> tylko nadarza się ciekawa okazja ku temu.
>>>> Ze zmianą przedrostków trzeba ostrożnie. Ani się człowiek nie obejrzy,
>>>> jak zacznie się wyżywać.
>>> Jak tak sobie poużywamy w tym wyżywaniu się, to na pewno się też zżyjemy.
>> Sprawdziłem w swoich prywatnych archiwach -- od 22 września 2006 roku
>> mogło to już nastąpić.
>
> Zażył mnie Pan dokładnością swego archiwum. :)

Godzina 12.55, sekund 14 -- pozwolę sobie rzecz całkiem uściślić.

>>> Bo, jak to mówią, beczkę soli trzeba zjeść.
>> Żeby nerki wykończyć?
>
> A prawdziwy przyjaciel odda wtedy swoją.

Odda, nie odda, może chociaż piwo postawi. Które spożyją z przyjacielem
wraz. Na nerki ono też dobre. Może nawet lepsze, bo od razu na obie.
A właściwie w tej sytuacji na cztery.

>>>>>> Można podawać nawet skalpel. Też służy leczeniu, więc na szeroką
>>>>>> definicję leku się załapuje.
>>>>> Jak najbardziej! - bo chyba właśnie podawanie ma na myśli chirurg,
>>>>> mówiąc "siostro, skalpel proszę".
>>>> Ależ skąd! Chirurg ma myśleć o cięciu. Od myślenia o podawaniu jest
>>>> instrumentariuszka.
>>> Lepiej żeby za dużo nie myślała, tylko podawała jak należy.
>> A jak on też zacznie ciąć nie myśląc? Wolę nie myśleć.
>
> Pacjent mógłby tego nie przeżyć.

Pacjent uśpiony. A jak śpi, to takich dramatów nie przeżywa.

>>>>>> Taka tradycja w medycynie -- leczy się kogoś, a nie siebie.
>>>>> Oj, nie byłabym taka pewna z tą tradycją. Wszak już starożytni mawiali
>>>>> "medice, cura te ipsum".
>>>> Starożytni różnie mawiali, ale nie wszystko przetrwało do naszych czasów.
>>>> To powiedzenie niczym szczególnym się nie wyróżnia. "Sam się pan wypchaj",
>>>> "sam pan sobie wsadź" -- dzisiaj też tak odpowiadamy na propozycje różnych
>>>> akwizytorów usług, którzy chcą nam dogodzić.
>>> Jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził.
>> Ale od tego zależy wysokość premii. Takie życie (bezprzedrostkowe).
>
> A od wysokości premii często zależy jakość pożycia.

Jak również spożycia.

>> Medycyna notuje takie przypadki. Jednak w takich razach medykamenty
>> mogą okazać się bezsilne. Chce Pani o tym porozmawiać?
>
> Cały czas usiłuję.

Nie wiem, czy moje starania na coś się zdadzą. Ale -- jak mawiali
starożytni -- "anceps remedium melius quam nullum".

>>>> (panie doktorze, zapisze mi pan te niebieskie, one mi pomagają?).
>>>> Kiedyś rówiniez *ordynował*, ale teraz to już chyba rzadziej.
>>>> Natomiast w lecznictwie ambulatoryjnym, w miejsce *podawania*
>>>> oczekuje się *brania* leku (brom brała pani dzisiaj?).
>>> Na szczęście brom chyba wyszedł już z powszechnego użycia.
>> Ostatnio używałem jakieś ćwierć wieku temu. Miałem aparat "Zorka 5",
>> zrobiłem kilka zdjęć i jakoś trzeba było z tego powiększenia uzyskać.
>> Sole bromu wydały się wtedy akurat.
>
> Czyżby to było takie stresujące za(d)jęcie, że musiał Pan brom także zażyć?

Bromek srebra był w papierze fotograficznym. Ale przyznam, że to co się
nagle wyłania z takiego papieru, potrafi człowieka zażyć.

>> Sam? Proszę nie namawiać mnie do egoistycznych zachowań! 
>
> Można i wespół w zespół, by żądz moc móc wzmóc.

Wzmóc? Tam było "zmóc" -- co sytuację zmienia, jak to się mówi, diametralnie.

Jarek

-- 
Obrzydzanie cynaderką,
Usuwanie śladów ścierką,
Dokuczanie radiem z góry,
Wymuszanie przez tortury.