🚀 go-pugleaf

Michal Olszewski <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> writes:

> Ludzie - wiem już czego zabrakło rodzimej ekranizacji "Wiedźmina" -
> zabrakło 65 mln dolców. I wyobraźni. I wierności oryginałowi. Dobra,
> zostańmy przy dolcach.

A ten B. to jest wierny oryginałowi?

  MJ

Użytkownik "Michal Olszewski" 
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> napisał w wiadomości 
news:firfj7$lu1$1@inews.gazeta.pl...

> Wszystko spiął do kupy Zemeckis, którego filmy oscylują po całym
> spektrum jakości

A nie jest tak, że poza BTTF robi same syfska? A nie, czekaj, Roger, 
Romancing the stone... Może inaczej: Zemeckis poza 80s robił same syfska?

m. 

On 2007-12-01 12:10:54 +0100, Michal Olszewski 
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> said:

> Nie ma w kinach nic dobrego.

Mi się Michael Clayton bardzo podobał.

> Niektórzy tetrycy (chyba po pijaku) próbują zachwalać "Bee Movie"

Nie dam się na to zaciągnąc - jakoś mnie kompletnie trailery zraziły.

> Żeby jeszcze bardziej utwierdzić się w moim przekonaniu poszedłem na
> "Beowulfa".

Na to też.

> Wszystko spiął do kupy Zemeckis, którego filmy oscylują po całym
> spektrum jakości

Między gównem, szitem a krapem.

-- 
All roads lead to ligament injury.

Dnia Sat, 1 Dec 2007 13:33:13 +0100, Wojciech Orlinski napisał(a):

[...]

>> Nie ma w kinach nic dobrego.
> 
> Mi się Michael Clayton bardzo podobał.

Bo dobry jest tylko końcówka mało przytupnięta.


[...]


-- 
Michał Gancarski
Omlet Creative Crew - http://omlet.cc/
Ekonomia obfitości - wkrótce

"In politics... shared hatreds are almost always the basis of friendships."

Michal Jankowski wrote:
> Michal Olszewski <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> writes:
> 
>> Ludzie - wiem już czego zabrakło rodzimej ekranizacji "Wiedźmina" -
>> zabrakło 65 mln dolców. I wyobraźni. I wierności oryginałowi. Dobra,
>> zostańmy przy dolcach.
> 
> A ten B. to jest wierny oryginałowi?

Na szczęście nie wiem.

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

Michal Radomil Wisniewski wrote:
> Użytkownik "Michal Olszewski" 
> <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> napisał w wiadomości 
> news:firfj7$lu1$1@inews.gazeta.pl...
> 
>> Wszystko spiął do kupy Zemeckis, którego filmy oscylują po całym
>> spektrum jakości
> 
> A nie jest tak, że poza BTTF robi same syfska? A nie, czekaj, Roger, 
> Romancing the stone... Może inaczej: Zemeckis poza 80s robił same syfska?

I teraz poza "Beowulfem"? Mi się jeszcze podobał "Biegnij, Forrest"
(choćby za to, że ma jednocześnie takich die hard przeciwników i die
hard zwolenników). I ten film o współczesnym Robinsonie z FedExu to taka
średnia średniość. Fabularnie poprawny, chociaż w sumie banalny. Reszta
to faktycznie słabizna. Przynajmniej tak na szybko nie przypominam sobie
nic ciekawego, a nie chce mi się zaglądać do imdb.

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

Michal Olszewski <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> writes:

>>> Ludzie - wiem już czego zabrakło rodzimej ekranizacji "Wiedźmina" -
>>> zabrakło 65 mln dolców. I wyobraźni. I wierności oryginałowi. Dobra,
>>> zostańmy przy dolcach.
>> 
>> A ten B. to jest wierny oryginałowi?
>
> Na szczęście nie wiem.

Prisajzli.

Stety czy niestety, odbiór filmu mocno zależy od tego, czy się czytało
(i lubiło) książkę...

  MJ

On Sat, 01 Dec 2007 15:11:29 +0100, Michal Olszewski
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> wrote:

>I teraz poza "Beowulfem"? Mi się jeszcze podobał "Biegnij, Forrest"
>(choćby za to, że ma jednocześnie takich die hard przeciwników i die
>hard zwolenników). I ten film o współczesnym Robinsonie z FedExu to taka
>średnia średniość. Fabularnie poprawny, chociaż w sumie banalny. Reszta
>to faktycznie słabizna. Przynajmniej tak na szybko nie przypominam sobie
>nic ciekawego, a nie chce mi się zaglądać do imdb.

1941. :-)
-- 
Dominik Herman
Fotografia: http://www.dominikherman.com/

Michal Jankowski wrote:
> Michal Olszewski <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> writes:
> 
>>>> Ludzie - wiem już czego zabrakło rodzimej ekranizacji "Wiedźmina" -
>>>> zabrakło 65 mln dolców. I wyobraźni. I wierności oryginałowi. Dobra,
>>>> zostańmy przy dolcach.
>>> A ten B. to jest wierny oryginałowi?
>> Na szczęście nie wiem.
> 
> Prisajzli.
> 
> Stety czy niestety, odbiór filmu mocno zależy od tego, czy się czytało
> (i lubiło) książkę...

Ale (nie licząc fabuły) "Beowulf" jest wierny oryginalnemu "Wiedźminowi". :)

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

str wrote:
> On Sat, 01 Dec 2007 15:11:29 +0100, Michal Olszewski
> <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> wrote:
> 
>> I teraz poza "Beowulfem"? Mi się jeszcze podobał "Biegnij, Forrest"
>> (choćby za to, że ma jednocześnie takich die hard przeciwników i die
>> hard zwolenników). I ten film o współczesnym Robinsonie z FedExu to taka
>> średnia średniość. Fabularnie poprawny, chociaż w sumie banalny. Reszta
>> to faktycznie słabizna. Przynajmniej tak na szybko nie przypominam sobie
>> nic ciekawego, a nie chce mi się zaglądać do imdb.
> 
> 1941. :-)

Myślałem że to Spielberga! Ale widzę, że za scenariusz odpowiada
Zemeckis. Ofkors arcydzieło gatunku (jestem robakiem).

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

On Sat, 01 Dec 2007 16:45:46 +0100, Michal Olszewski
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> wrote:

>> 1941. :-)
>
>Myślałem że to Spielberga! Ale widzę, że za scenariusz odpowiada
>Zemeckis. Ofkors arcydzieło gatunku (jestem robakiem).

Drewnianym :-)
-- 
Dominik Herman
Fotografia: http://www.dominikherman.com/

Dnia Sat, 01 Dec 2007 16:41:23 +0100, Michal Olszewski napisał(a):

[...]

>> Stety czy niestety, odbiór filmu mocno zależy od tego, czy się czytało
>> (i lubiło) książkę...
> 
> Ale (nie licząc fabuły) "Beowulf" jest wierny oryginalnemu "Wiedźminowi". :)

E tam. Znacznie mniej gorzkiej ironii, a bohater jakoś tak nie budzi
sympatii.


-- 
Michał Gancarski
Omlet Creative Crew - http://omlet.cc/
Ekonomia obfitości - wkrótce

"The advantage of a bad memory is that one enjoys several times the same
good things for the first time."

Michał Gancarski wrote:
> Dnia Sat, 1 Dec 2007 13:33:13 +0100, Wojciech Orlinski napisał(a):
> 
> [...]
> 
>>> Nie ma w kinach nic dobrego.
>> Mi się Michael Clayton bardzo podobał.
> 
> Bo dobry jest tylko końcówka mało przytupnięta.

Polecaliście, więc poszedłem. Zgoda: musiałem to przemyśleć, więc zajęło
to cztery tygodnie - ale ogładnąłem. Właściwie stałem przed wyborem -
albo Clayton, albo "Zgon na pogrzebie". Długo nie dowiem się, czy dobrze
wybrałem.

Film był spoko. Nie mam zastrzeżeń. A właściwie mam tylko jedno. Ale
niewielkie.

Czy gdyby całą fabułę puścić chronologicznie, jak Bóg przykazał, bez
tych pretensjonalnych "4 dni wcześniej" i innych "a teraz sam się,
widzu, domyśl jak ta scena ma się do ostatnich 10 minut filmu" - to czy
nadal byłby tak dobry? Czy czasem nie ciągnąłby się jak flaki z olejem,
jednocześnie będąc boleśnie przewidywalnym?

Jak na to spojrzeć krytycznie, to fabuła jest dość prostolinijna (może
poza ostatnimi 10 minutami). Wygląda mi to na podręcznikowy przykład
uratowania filmu poprzez poprzekładanie klocków. Nad nowym ułożeniem
tych klocków czuwał sam Soderbergh - więc efekt jest przynajmniej w 1/10
tak dobry jak w "Traffic". Czyli jest gwoździem trzymającym cały film
znacznie wyżej ponad fabułą, którą faktycznie opowiada.

-- 
http://www.youtube.com/watch?v=51Wgd9uDCD4

Dnia Thu, 27 Dec 2007 22:19:25 +0100, Michal Olszewski napisał(a):

[...]

>> Bo dobry jest tylko końcówka mało przytupnięta.
> 
> Polecaliście, więc poszedłem. Zgoda: musiałem to przemyśleć, więc zajęło
> to cztery tygodnie - ale ogładnąłem. Właściwie stałem przed wyborem -
> albo Clayton, albo "Zgon na pogrzebie". Długo nie dowiem się, czy dobrze
> wybrałem.

Bardzo dobrze, "Zgon" ssie, komediowy zawód roku.


> Film był spoko. Nie mam zastrzeżeń. A właściwie mam tylko jedno. Ale
> niewielkie.
> 
> Czy gdyby całą fabułę puścić chronologicznie, jak Bóg przykazał, bez
> tych pretensjonalnych "4 dni wcześniej" i innych "a teraz sam się,
> widzu, domyśl jak ta scena ma się do ostatnich 10 minut filmu" - to czy
> nadal byłby tak dobry? Czy czasem nie ciągnąłby się jak flaki z olejem,
> jednocześnie będąc boleśnie przewidywalnym?

A gdyby tak puścić "Memento" chronologicznie, to czy nie byłoby tam
spoilerów? Ja tego typu przeskoki i powiązania lubię, np. równoległa akcja
w "Ukrytej strategii" podobała mi się bardzo.


> Jak na to spojrzeć krytycznie, to fabuła jest dość prostolinijna (może
> poza ostatnimi 10 minutami). Wygląda mi to na podręcznikowy przykład
> uratowania filmu poprzez poprzekładanie klocków. Nad nowym ułożeniem
> tych klocków czuwał sam Soderbergh - więc efekt jest przynajmniej w 1/10
> tak dobry jak w "Traffic". Czyli jest gwoździem trzymającym cały film
> znacznie wyżej ponad fabułą, którą faktycznie opowiada.

Bo fabuły zazwyczaj mało ważne są.


-- 
Michał Gancarski
Omlet Creative Crew - http://omlet.cc/
Ekonomia obfitości - http://www.economicsofplenty.com/

"I always knew I'd accomplish something very special - like robbing a bank
perhaps."

Michał Gancarski wrote:
> Dnia Thu, 27 Dec 2007 22:19:25 +0100, Michal Olszewski napisał(a):
> 
> [...]
> 
>>> Bo dobry jest tylko końcówka mało przytupnięta.
>> Polecaliście, więc poszedłem. Zgoda: musiałem to przemyśleć, więc zajęło
>> to cztery tygodnie - ale ogładnąłem. Właściwie stałem przed wyborem -
>> albo Clayton, albo "Zgon na pogrzebie". Długo nie dowiem się, czy dobrze
>> wybrałem.
> 
> Bardzo dobrze, "Zgon" ssie, komediowy zawód roku.

Seryjnie? Coś wątpię, znajoma polecała, na imdb wysoka ocena też.

>> Jak na to spojrzeć krytycznie, to fabuła jest dość prostolinijna (może
>> poza ostatnimi 10 minutami). Wygląda mi to na podręcznikowy przykład
>> uratowania filmu poprzez poprzekładanie klocków. Nad nowym ułożeniem
>> tych klocków czuwał sam Soderbergh - więc efekt jest przynajmniej w 1/10
>> tak dobry jak w "Traffic". Czyli jest gwoździem trzymającym cały film
>> znacznie wyżej ponad fabułą, którą faktycznie opowiada.
> 
> Bo fabuły zazwyczaj mało ważne są.

W przypadku tego filmu zgadzam się w 99%. Bardzo podobały mi się
postaci, ich charakterystyka - najciekawsza oczywiście była postać Tildy
Swinton. Swinton jest tu takim typem bedgaja, jakim Matt Damon gudgaja w
Bournie.

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

On 2007-12-28 10:19:56 +0100, Michal Olszewski 
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> said:

> Swinton jest tu takim typem bedgaja, jakim Matt Damon gudgaja w
> Bournie.

Rozwiniesz?

-- 
All roads lead to ligament injury.

Dnia Fri, 28 Dec 2007 10:19:56 +0100, Michal Olszewski napisał(a):

[...]

>>> Polecaliście, więc poszedłem. Zgoda: musiałem to przemyśleć, więc zajęło
>>> to cztery tygodnie - ale ogładnąłem. Właściwie stałem przed wyborem -
>>> albo Clayton, albo "Zgon na pogrzebie". Długo nie dowiem się, czy dobrze
>>> wybrałem.
>> 
>> Bardzo dobrze, "Zgon" ssie, komediowy zawód roku.
> 
> Seryjnie? Coś wątpię, znajoma polecała, na imdb wysoka ocena też.

Mówię Ci, niewypał. Wyraźny potencjał ale niewypał. A ja przecież lubię
angielski humor. Nie to, że się nie śmiałem ale jakoś tak za mało i dość
często w innych miejscach niż reszta sali (co oczywiście może dowodzić, że
jestem dziwakiem, a nie że film jest zły).


>>> Jak na to spojrzeć krytycznie, to fabuła jest dość prostolinijna (może
>>> poza ostatnimi 10 minutami). Wygląda mi to na podręcznikowy przykład
>>> uratowania filmu poprzez poprzekładanie klocków. Nad nowym ułożeniem
>>> tych klocków czuwał sam Soderbergh - więc efekt jest przynajmniej w 1/10
>>> tak dobry jak w "Traffic". Czyli jest gwoździem trzymającym cały film
>>> znacznie wyżej ponad fabułą, którą faktycznie opowiada.
>> 
>> Bo fabuły zazwyczaj mało ważne są.
> 
> W przypadku tego filmu zgadzam się w 99%. Bardzo podobały mi się
> postaci, ich charakterystyka - najciekawsza oczywiście była postać Tildy
> Swinton. Swinton jest tu takim typem bedgaja, jakim Matt Damon gudgaja w
> Bournie.

Nie rozumiem :-)


-- 
Michał Gancarski
Omlet Creative Crew - http://omlet.cc/
Ekonomia obfitości - http://www.economicsofplenty.com/

"I keep hearing about mutha f***ing Harry Potter. Who is this mutha****er?"

Wojciech Orlinski wrote:
> On 2007-12-28 10:19:56 +0100, Michal Olszewski 
> <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> said:
> 
>> Swinton jest tu takim typem bedgaja, jakim Matt Damon gudgaja w
>> Bournie.
> 
> Rozwiniesz?

Ona nie jest jednoznacznie zła - tak jak Bourne nie jest jednoznacznie
dobry. Ona nie chce zawładnąć światem, wydawanie wyroków śmierci nie
sprawia jej przyjemności. Ona nawet nie lubi przekupywać ludzi. Jej
problem polega na tym, że została umoczona. I chce się z tego szajsu jak
najszybciej wygrzebać. Podobnie Bourne: on nie demaskuje szpiegowskich
afer bo jest Wielkiem Demaskatorem Afer O Czystym Sercu Działającym Dla
Dobra Ludzkości. On chce się wygrzebać z szajsu - więc idzie po trupach.
Tak się składa, że po trupach przeszkadzających mu w życiu aferzystów.

Ale nie zrozumcie mnie źle - ja jej nie rozgrzeszam. Postać Swinton to
pierdołowate pozbawione granic moralnych zwierzę korporacyjne. Przez to
jest śmiertelnie niebezbieczna dla otoczenia i powinna siedzieć w celi.

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

Użytkownik "Michal Olszewski" 
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> napisał w wiadomości 
news:fl31nd$429$1@inews.gazeta.pl...

> Ona nie jest jednoznacznie zła - tak jak Bourne nie jest jednoznacznie
> dobry. Ona nie chce zawładnąć światem, wydawanie wyroków śmierci nie
> sprawia jej przyjemności. Ona nawet nie lubi przekupywać ludzi. Jej
> problem polega na tym, że została umoczona. I chce się z tego szajsu jak
> najszybciej wygrzebać. Podobnie Bourne: on nie demaskuje szpiegowskich
> afer bo jest Wielkiem Demaskatorem Afer O Czystym Sercu Działającym Dla
> Dobra Ludzkości. On chce się wygrzebać z szajsu - więc idzie po trupach.
> Tak się składa, że po trupach przeszkadzających mu w życiu aferzystów.
>
> Ale nie zrozumcie mnie źle - ja jej nie rozgrzeszam. Postać Swinton to
> pierdołowate pozbawione granic moralnych zwierzę korporacyjne. Przez to
> jest śmiertelnie niebezbieczna dla otoczenia i powinna siedzieć w celi.

IMO na tym w ogóle polega patent Gilroya na pisanie postaci: każdemu dać 
odpowiednio dużo sprzecznych cech, żeby nie dało się postaci prosto 
zakwalifikować. "Michael Clayton" jest przecież rewelacyjny w tym, że 
bedgaja pokazuje w kiblu, jak mu się ze strachu pocą pachy, a później w 
domu, jak ćwiczy frazy, które musi publicznie rzucić na chłodno i bez 
zmrużenia oka. W ogóle, każda ważniejsza postać tego filmu łapie się na 
modelowy przykład jak wpisać w ekranową rolę człowieka, a nie scenariuszowy 
konstrukt. Włącznie z kapitalnym posunięciem z obsadzeniem Pollacka w roli 
szefa (przy założeniu, że każdy inteligentny widz od razu czuje do Pollacka 
sympatię).

BTW - "umoczona" to jest złe określenie. Mam wrażenie, że inny 
międzywierszowy patent Gilroya polega na sugerowaniu, że każdy ponosi 
konsekwencje SWOICH wyborów. Wybrał w pewnym momencie życia określoną drogę, 
która potem prędzej czy później zakręca i wjeżdża mu głęboko w zadek.

Swojo drogo ten sam patent wykorzystuje przecież w filmach Ang Lee. Spytałem 
go o to dlaczego ma taką chroniczną niechęć do pokazywania postaci, które 
dałoby się łatwo ocenić i udzielił mniej więcej takiej samej odpowiedzi, 
jaką mógłby dać Gilroy: bo każdy ma swoje powody, a my i tak wszystkich nie 
poznamy. U niego to oczywiście wynika z filozofii unikania oceny drugiego 
człowieka, a nie ze znudzenia hollywoodzkiego scenarzysty schematami, ale 
skutek jest ten sam.

-- 
Michal Chacinski

A young girl's erotic journey from Milan to Minsk.
The Village Voice calls it a masterpiece. 

Rufus T. Firefly wrote:
> Użytkownik "Michal Olszewski" 
> <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> napisał w wiadomości 
> news:fl31nd$429$1@inews.gazeta.pl...
> 
>> Ona nie jest jednoznacznie zła - tak jak Bourne nie jest jednoznacznie
>> dobry. Ona nie chce zawładnąć światem, wydawanie wyroków śmierci nie
>> sprawia jej przyjemności. Ona nawet nie lubi przekupywać ludzi. Jej
>> problem polega na tym, że została umoczona. I chce się z tego szajsu jak
>> najszybciej wygrzebać. Podobnie Bourne: on nie demaskuje szpiegowskich
>> afer bo jest Wielkiem Demaskatorem Afer O Czystym Sercu Działającym Dla
>> Dobra Ludzkości. On chce się wygrzebać z szajsu - więc idzie po trupach.
>> Tak się składa, że po trupach przeszkadzających mu w życiu aferzystów.
>>
>> Ale nie zrozumcie mnie źle - ja jej nie rozgrzeszam. Postać Swinton to
>> pierdołowate pozbawione granic moralnych zwierzę korporacyjne. Przez to
>> jest śmiertelnie niebezbieczna dla otoczenia i powinna siedzieć w celi.
> 
> IMO na tym w ogóle polega patent Gilroya na pisanie postaci: każdemu dać 
> odpowiednio dużo sprzecznych cech, żeby nie dało się postaci prosto 
> zakwalifikować. "Michael Clayton" jest przecież rewelacyjny w tym, że 
> bedgaja pokazuje w kiblu, jak mu się ze strachu pocą pachy, a później w 
> domu, jak ćwiczy frazy, które musi publicznie rzucić na chłodno i bez 
> zmrużenia oka.

Kurcze - to były najmocniejsze sceny tego filmu. Cały film spodobał mi
się tak naprawdę z powodu czterech sekwencji, z których dwie wymieniłeś
powyżej. Pozostałe dwie to:
3. Swinton dająca zielone światło hitmanom.
4. Clooney w aucie z synem, po spotkaniu wspólnika-pijaczka.

 W ogóle, każda ważniejsza postać tego filmu łapie się na
> modelowy przykład jak wpisać w ekranową rolę człowieka, a nie scenariuszowy 
> konstrukt. Włącznie z kapitalnym posunięciem z obsadzeniem Pollacka w roli 
> szefa (przy założeniu, że każdy inteligentny widz od razu czuje do Pollacka 
> sympatię).
> 
> BTW - "umoczona" to jest złe określenie. Mam wrażenie, że inny 
> międzywierszowy patent Gilroya polega na sugerowaniu, że każdy ponosi 
> konsekwencje SWOICH wyborów. Wybrał w pewnym momencie życia określoną drogę, 
> która potem prędzej czy później zakręca i wjeżdża mu głęboko w zadek.

Została umoczona w znaczeniu, że rozwiązuje problem, którego nie
stworzyła (to nie ona wpuściła zabójczy środek na rynek, to nie przez
nią załamała się obrona sądowa). Ale nadal ponosi konsekwencje swoich
wyborów - w takim znaczeniu, że sama wybiera drogę rozwiązania tego
problemu.

BTW Anga Lee jak tam "Lust, Caution"? Widziałeś może?

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

Użytkownik "Michal Olszewski" 
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> napisał w wiadomości 
news:fl3h79$ihj$1@inews.gazeta.pl...

> Kurcze - to były najmocniejsze sceny tego filmu. Cały film spodobał mi
> się tak naprawdę z powodu czterech sekwencji, z których dwie wymieniłeś
> powyżej. Pozostałe dwie to:
> 3. Swinton dająca zielone światło hitmanom.
> 4. Clooney w aucie z synem, po spotkaniu wspólnika-pijaczka.

Ta. Ale sporo innych było równie dobrych. Tak jak byłem rozczarowany 
rumuńskim "4-3-2" między innymi dlatego, że lapie się przewidywalnych 
chwytów, które przez przewidywalnosc zupelnie na mnie nie dzialaja, tak w 
Claytonie lustrzana scena z 4-3-2 byla moim zdaniem bardzo dobra. Mowie o 
scenie z cyklu "cierpiący bohater nagle w innym świecie", czyli analogii 
miedzy scena z impreza u rodzicow w czasie kiedy ma sie na glowie jakis 
straszny problem (Mungiu) i impreza u rodziny, kiedy Clooney jest gleboko w 
dupie i mysli o czym innym.

>> BTW - "umoczona" to jest złe określenie. Mam wrażenie, że inny
>> międzywierszowy patent Gilroya polega na sugerowaniu, że każdy ponosi
>> konsekwencje SWOICH wyborów. Wybrał w pewnym momencie życia określoną 
>> drogę,
>> która potem prędzej czy później zakręca i wjeżdża mu głęboko w zadek.
>
> Została umoczona w znaczeniu, że rozwiązuje problem, którego nie
> stworzyła (to nie ona wpuściła zabójczy środek na rynek, to nie przez
> nią załamała się obrona sądowa). Ale nadal ponosi konsekwencje swoich
> wyborów - w takim znaczeniu, że sama wybiera drogę rozwiązania tego
> problemu.

Ale w tym wlasnie IMO wyraza sie koncepcja Gilroya Zdecydowales To Teraz 
Cierp. Jak zajmujesz kierownicze stanowisko w korporacji, to nie dlatego, ze 
masz ladniejszy garnitur niz inni, tylko dlatego, ze poprzednik odwalil 
jakas straszna kaszane, za ktora go wypieprzyli i teraz zajmujesz jego 
miejsce, zeby posprzatac rozmazana po scianach kupe. Jesli nie lubisz 
sprzatac kupy, zajmij sie raczej krytyka filmowa za 3,50zł, a nie 
korporacyjnym jobem za 3,5 mln. Film pokazuje pania menedzer w momencie, w 
ktorym musi zareagowac na typowy korporacyjny problem, w którym nikogo nie 
interesuje, co ona sobie prywatnie może myśleć. Ma działać w interesie 
udziałowców i koniec. Prywatnie ma mokrą pachę, a publicznie ma stalowy 
zwieracz i patrzy z uśmiechem w kamerę.

> BTW Anga Lee jak tam "Lust, Caution"? Widziałeś może?

Widziałem. IMO dobry, choć w kontekście rozmowy z Lee uważam, że nie do 
zrozumienia dla Europejczyka w sposób, w jaki widzi go reżyser. Facet 
wykładał mi np. jakie znaczenie ma tytuł w kontekście wieloznaczności 
określającego go chińskiego znaku i jego etymologii. Dla mnie to po prostu 
kolejny rozdział tej samej historii opowiadanej od zawsze przez Lee, czyli 
"Kultura vs. natura, albo Jak kultura i konwenanse nakładają nam kaganiec, 
przez który nie wolno nam pokazać kim jesteśmy. I nie pokazujemy, dopóki nie 
zdarzy się coś, co nas z kulturowej klatki wyrywa.". Roztrąbione sceny seksu 
nie są wcale "na granicy pornografii". Są niezłe po prostu. Jak w filmie dla 
dorosłego widza, a nie dla gówniarzy. Swoją drogą Lee robi w filmie 
identyczny zabieg, jak Gilroy obsadzając Pollacka w roli szefa firmy 
prawniczej. U niego w roli sadystycznego sukinsyna torturującego więźniów 
jest Tony Leung. Siedzisz przed ekranem i chcesz być sadystycznym sukinsynem 
torturującym więźniów.

-- 
Michal Chacinski

A young girl's erotic journey from Milan to Minsk.
The Village Voice calls it a masterpiece. 

On 2007-12-28 20:01:49 +0100, Michal Olszewski 
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> said:

> 4. Clooney w aucie z synem, po spotkaniu wspólnika-pijaczka.

BRATA!!!

> Została umoczona w znaczeniu, że rozwiązuje problem, którego nie
> stworzyła (to nie ona wpuściła zabójczy środek na rynek, to nie przez
> nią załamała się obrona sądowa).

Bo jej rola to chyba najlepsza ilustracja mechanizmu, o którym pisał 
Bauman w "Nowoczesności i zagładzie". Nikt nie chciałby smażyć dzieci 
żywcem w ogniu. Ale jeśli to rozpisać na malutkie etapy, w których 
smażenie wietnamskich dzieci napalmem zaczyna się od robotnika, który 
tylko ma dobrą pracę w zakładach zbrojeniowych gdzieś w Midweście po 
pilota, który tylko nacisnął guzik, to nie ma winnych, są sami 
sympatyczni ludzie, które swoim dzieciom czytają bajki do snu. Swinton 
to jest taka w zasadzie niewinna osoba i ona nawet nigdy nie 
powiedziała "zabijcie go", zawsze ma jakieś eufemizmy, jak Eichmann.

-- 
All roads lead to ligament injury.

Dnia Sat, 29 Dec 2007 13:43:19 +0100, Wojciech Orlinski napisał(a):

[...]

> Bo jej rola to chyba najlepsza ilustracja mechanizmu, o którym pisał 
> Bauman w "Nowoczesności i zagładzie". Nikt nie chciałby smażyć dzieci 
> żywcem w ogniu. Ale jeśli to rozpisać na malutkie etapy, w których 
> smażenie wietnamskich dzieci napalmem zaczyna się od robotnika, który 
> tylko ma dobrą pracę w zakładach zbrojeniowych gdzieś w Midweście po 
> pilota, który tylko nacisnął guzik, to nie ma winnych, są sami 
> sympatyczni ludzie, które swoim dzieciom czytają bajki do snu. Swinton 
> to jest taka w zasadzie niewinna osoba i ona nawet nigdy nie 
> powiedziała "zabijcie go", zawsze ma jakieś eufemizmy, jak Eichmann.

E tam. Swinton była decydentem. Nie była sympatyczna i nie czytała dzieciom
bajek. Żaden tam niewinny robotnik, który pracował w fabryce Michelin,
której opony być może były założone na felgi samochodu, którym jeździły
wynajęte przez nią zbiry ani też miła recepcjonistka w biurze koncernu
metalurgicznego, który dostarczył stopy niezbędne do odlania elementów
zapalnika bomby, która znalazła się w samochodzie Claytona.

To nie był "mechanizm", tylko konkretne decyzje, podjęte po dłuższej chwili
zastanowienia. Nie ma co odzierać tej pani z jej własnych wyborów, one były
jej i nikogo innego. Swinton z pewnością nie była ofiarą bezosobowego
mechanizmu, nie bardziej niż ktokolwiek inny.


-- 
Michał Gancarski
Omlet Creative Crew - http://omlet.cc/
Ekonomia obfitości - http://www.economicsofplenty.com/

"Sell a man a fish, he eats for a day, teach a man how to fish, you ruin a
wonderful business opportunity."

Użytkownik "Michał Gancarski" <wysyisback@-spamywasz-przegrywasz-.tlen.pl> 
napisał w wiadomości news:1bdalv6ex35wd$.77iks7kmrvfc.dlg@40tude.net...

>> Bo jej rola to chyba najlepsza ilustracja mechanizmu, o którym pisał
>> Bauman w "Nowoczesności i zagładzie". Nikt nie chciałby smażyć dzieci
>> żywcem w ogniu. Ale jeśli to rozpisać na malutkie etapy, w których
>> smażenie wietnamskich dzieci napalmem zaczyna się od robotnika, który
>> tylko ma dobrą pracę w zakładach zbrojeniowych gdzieś w Midweście po
>> pilota, który tylko nacisnął guzik, to nie ma winnych, są sami
>> sympatyczni ludzie, które swoim dzieciom czytają bajki do snu. Swinton
>> to jest taka w zasadzie niewinna osoba i ona nawet nigdy nie
>> powiedziała "zabijcie go", zawsze ma jakieś eufemizmy, jak Eichmann.
>
> E tam. Swinton była decydentem. Nie była sympatyczna i nie czytała 
> dzieciom
> bajek. Żaden tam niewinny robotnik, który pracował w fabryce Michelin,
> której opony być może były założone na felgi samochodu, którym jeździły
> wynajęte przez nią zbiry ani też miła recepcjonistka w biurze koncernu
> metalurgicznego, który dostarczył stopy niezbędne do odlania elementów
> zapalnika bomby, która znalazła się w samochodzie Claytona.
>
> To nie był "mechanizm", tylko konkretne decyzje, podjęte po dłuższej 
> chwili
> zastanowienia. Nie ma co odzierać tej pani z jej własnych wyborów, one 
> były
> jej i nikogo innego. Swinton z pewnością nie była ofiarą bezosobowego
> mechanizmu, nie bardziej niż ktokolwiek inny.

Właśnie. To jest zresztą kolejny powód, dla którego sposób pisania postaci 
przez Gilroya mi odpowiada. Z jednej strony to ludzie, którzy wybrali taką, 
a nie inną drogę życiową i zdają sobie sprawę, że ten wybór muszą okupić 
różnymi działaniami, na które w optymalnej sytuacji pewnie by się nie 
zgodzili. Ale optymalne sytuacje są w laboratoriach, a na ulicy trzeba 
przeżyć. Z drugiej strony Gilroy od tych kilku lat, jak zrobił się z niego 
prawdziwy scenarzysta, a nie dostarczyciel jakichś szajsowatych adwokatów 
diabła, zawsze daje radę wrzucić do scenariusza (wnioskuję z filmów, nie 
znam tekstu) sceny, w których widz dobrze widzi, że nie ma przed sobą 
niewinnych, tylko osoby o predyspozycjach do pokazanych zachowań. 
Niezależnie od wszystkich problemów tożsamościowo-prześladowczych, Bourne 
JEST zimnokrwistym mordercą, tak samo jak jego kumpel z agencji, z którym 
strzelali się na polu w pierwszej części (Owen). Dopiero kiedy któryś z nich 
dostaje śmiertelną kulkę i ma czas na famous last words, rzuca "zobacz, co 
oni z nas zrobili" - jakby w ostatniej próbie przekonania samego siebie, że 
to inni ponoszą winę za to, kim się stałem, bo ja sam, to raczej bym wolał 
okrywać pledem sarenki na mrozie.

Swinton to ten sam przykład. Bedgaj, którym może się stać każdy z nas, bo 
każdy ma predyspozycje, żeby za odpowiednio dużą kasę zgodzić się na różne 
świństwa. Ale niewątpliwie nie postać niewinna i umoczona, tylko ktoś, kto w 
konsekwencji wcześniejszych wyborów, musi dokonywać następnych. I pytanie 
tylko czy/kiedy w sytuacji kryzysowej postanowi, że coś jest jednak krokiem 
za daleko.

-- 
Michal Chacinski

A young girl's erotic journey from Milan to Minsk.
The Village Voice calls it a masterpiece. 

Wojciech Orlinski wrote:
> On 2007-12-28 20:01:49 +0100, Michal Olszewski 
> <adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> said:
> 
>> 4. Clooney w aucie z synem, po spotkaniu wspólnika-pijaczka.
> 
> BRATA!!!
> 
>> Została umoczona w znaczeniu, że rozwiązuje problem, którego nie
>> stworzyła (to nie ona wpuściła zabójczy środek na rynek, to nie przez
>> nią załamała się obrona sądowa).
> 
> Bo jej rola to chyba najlepsza ilustracja mechanizmu, o którym pisał 
> Bauman w "Nowoczesności i zagładzie". Nikt nie chciałby smażyć dzieci 
> żywcem w ogniu. Ale jeśli to rozpisać na malutkie etapy, w których 
> smażenie wietnamskich dzieci napalmem zaczyna się od robotnika, który 
> tylko ma dobrą pracę w zakładach zbrojeniowych gdzieś w Midweście po 
> pilota, który tylko nacisnął guzik, to nie ma winnych, są sami 
> sympatyczni ludzie, które swoim dzieciom czytają bajki do snu. Swinton 
> to jest taka w zasadzie niewinna osoba i ona nawet nigdy nie 
> powiedziała "zabijcie go", zawsze ma jakieś eufemizmy, jak Eichmann.

No już bez przesadyzmu - niewinna to ona nie jest. Może odsuńmy na razie
na bok takie hipotetologiczne "każdy jest odpowiedzialny za wszystko" (a
co, myślisz, że jak ten robotnik pracuje wydajniej, bo se wcześniej
przeczyta Twój tekst w gazecie i mu sie spodoba, to nie czyni Cię
umorusanym po uszy w krwi niewinnych?).

Mnie się tylko rozchodziło o to, że nie jest rzecz jasna jej winą
zabójczy środek rolniczy, itp., tylko tych kilka fatalnych decyzji z
filmu (o htimanach, itd.).

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.

On 2007-12-29 19:54:14 +0100, Michal Olszewski 
<adres_zaczyna_sie_po_kropce.michal_o@bigfoot.com> said:

> No już bez przesadyzmu - niewinna to ona nie jest. Może odsuńmy na razie
> na bok takie hipotetologiczne "każdy jest odpowiedzialny za wszystko" (a
> co, myślisz, że jak ten robotnik pracuje wydajniej, bo se wcześniej
> przeczyta Twój tekst w gazecie i mu sie spodoba, to nie czyni Cię
> umorusanym po uszy w krwi niewinnych?).

Ależ oczywiście, że czyni. Nie trzeba szukać tak daleko - wszyscy 
jesteśmy jakoś tam pośrednio (choćby przez udziały naszych funduszy 
emerytalnych) umoczeni we wszystkie działania polskich spółek 
notowanych na giełdzie.

-- 
All roads lead to ligament injury.

Dnia Sat, 29 Dec 2007 21:06:23 +0100, Wojciech Orlinski napisał(a):

[...]

> Ależ oczywiście, że czyni. Nie trzeba szukać tak daleko - wszyscy 
> jesteśmy jakoś tam pośrednio (choćby przez udziały naszych funduszy 
> emerytalnych) umoczeni we wszystkie działania polskich spółek 
> notowanych na giełdzie.

Ale tutaj przestałeś już rozróżniać współodpowiedzialność w sensie etycznym
od współodpowiedzialności wynikającej z tego, że po prostu wszyscy żyjemy
na tej samej planecie.


-- 
Michał Gancarski
Omlet Creative Crew - http://omlet.cc/
Ekonomia obfitości - http://www.economicsofplenty.com/

"I believe that banking institutions are more dangerous to our liberties
than standing armies."

On 2007-12-30 00:07:59 +0100, Michał Gancarski 
<wysyisback@-spamywasz-przegrywasz-.tlen.pl> said:

> Ale tutaj przestałeś już rozróżniać współodpowiedzialność w sensie etycznym
> od współodpowiedzialności wynikającej z tego, że po prostu wszyscy żyjemy
> na tej samej planecie.

A uważasz, że ktoś, kto po prostu miał duży pakiet akcji tej 
korporacji, był już całkowicie niewinny "w sensie etycznym"? Że jak 
masz holocaust, to odpowiada za niego tylko ten esesman poganiający 
Żydów do komory gazowej plus ten, kto wydał rozkazy (Swinton tutaj 
ewidentnie gra kogoś w stylu Eichmanna), ale już na pewno nie 
udziałowiec IG Farben, zarabiający m.in. na produkcji Cyklonu B?

-- 
All roads lead to ligament injury.