🚀 go-pugleaf

Nie ma w kinach nic dobrego. A jak już jakimś cudem jest, to o dziwnych
porach. Wiem, że znowu narzekam, ale trudno się z tym nie zgodzić.
Niektórzy tetrycy (chyba po pijaku) próbują zachwalać "Bee Movie" albo
nowego residenta. A to przecież dolne regiony klasy średniej.

Żeby jeszcze bardziej utwierdzić się w moim przekonaniu poszedłem na
"Beowulfa". Wiem, że jesteście ciekawi jakie przygody spotkały mnie przy
kasie. Kolejki były - nic więcej.

Film przyciągnął mnie przede wszystkim ze względu na technikę wykonania.
Poza tym w scenariuszu maczał swoje brudne palce Gainman, a dubbing pod
głównego bohatera podawał Ray "Krwawy Will" Winstone. I niech mnie
dundel świśnie, jeśli nie jest to jeden z najlepszych dubbingów, jaki
spotkałem (_ever_). Czułem się jakby szkocko-irlandzki pijak kopał mnie
brudnymi buciorami po uszach.

Wszystko spiął do kupy Zemeckis, którego filmy oscylują po całym
spektrum jakości - natomiast nie można mu odmówić doświadczenia i odwagi
w eksperymentowaniu. "B" jest oczywiście jaśniejszym punktem w jego
filmografii - zaraz obok tej genialnej trylogii o nastolatku, szalonym
naukowcu i pętlach czasowych.

Gdyby nie "Back to the Future" w ogóle nie czaiłbym dzisiaj o co chodzi
z tymi całymi podróżami w czasie, paradoksami i w ogóle. Możecie
opowiadać godzinami o dwóch bliźniakach podróżujących rakietą i o
zabijaniu swojego pradziadka, a jedyne co z tego zapamiętam, to zdjęcie
Einsteina pokazującego język. Pokażcie jednak dowolną część "BTTF", a
przytaknę, robiąc uczoną minę profesora.

Ale wracając do "Beowulfa": nie jest to może hit roku, ale powiedzmy
miesiąca - a na pewno tygodnia. To coś w stylu filmu animowego, gdzie
modele są zarąbiście wzorowane na prawdziwych aktorach. I chociaż ich
oczy nie działają poprawnie, a Malkovicha rozpoznałem dopiero po paru
chwilach - to jednak robi wrażenie.

Jednak najważniejszy wniosek z tego filmu dotarł do mnie cały tydzień po
seansie: uwaga, ludzie, uwaga, tak powinien wyglądać "Wiedźmin".

Tak powinien być zrealizowany. Czyli: animacja komputrowa + rubaszny
humor (niemal jak ze stron Sapkowskiego) + fajoskie celtyckie bestiarium
+ mroczny klimat północnej Europy + niezniszczalny bohater, który czasem
zrobi dobrze, czasem źle, ale zawsze poniesie trudne konsekwencje swoich
wyborów. Ten film ma właściwy "feel". Zabierzcie na seans Sapka i potem
spytajcie. Jestem pewien, że przybije mi piątkę.

Zaraz pewnie wyskoczy jakiś usenetowy geek i będzie wymagał, żebym
wskazał, która minuta w filmie przypominała mi którą stronę w jednej z
książek, które czytałem 140 lat temu.

Ludzie - wiem już czego zabrakło rodzimej ekranizacji "Wiedźmina" -
zabrakło 65 mln dolców. I wyobraźni. I wierności oryginałowi. Dobra,
zostańmy przy dolcach.

-- 
Submission? Hmm, that's a bit of a problem.