🚀 go-pugleaf

"m_blazej_i" <m_blazej_i@autograf.pl>
news:hkehqo$39o$1@news.task.gda.pl...

> "Jest siedem domów , w każdym mieszka siedem kotów . Każdy kot zjada siedem myszy, z których każda 
> zjada siedem kłosów zboża.
> W każdym kłosie jest siedem ziaren . Ile obiektów jest w sumie?"
>
> Ktoś umie to rozwiązać bo ja tak.

Bardzo podoba mnie się ta zagadka, która pochodzi z czasów,
gdy nikomu nie śniła się jeszcze Teoria Zbiorów - a zbiór był porządnym
elementem matematyki logicznej. Czasy się zmieniły, lecz dobrze jest
powrócić czasem do korzeni i zobaczyć piękno świata liczb, których
się nie wymyśla, a odkrywa... :-)
Zagadka jest trywialna:

ziaren jest 7^5 = 16 807
kłosów zboża jest 7^4 = 2 401
myszy jest 7^3 = 343
kotów jest 7^2 = 49
domów jest siedem = 7
człowiek, który to sobie wyobraża jest 1
razem: 19 608

Na uwagę zasługuje fakt, że choć moc zbioru jest równa 19 608
to taka liczba w tym zbiorze nie występuje. Największą liczbą jest
liczba 16 807. Dlaczego tak się dzieje?
Ano dlatego, że niektóre liczby powtarzają się i gdyby nie było
mianowania określającego czego dana liczba dotyczy, to trudno
byłoby odróżnić ziarno z numerem 1 od kota z numerem 1
i człowieka z numerem 1.
Liczby bez mianowania wyglądają tak samo
1 to 1
ale
1 dom to nie 1 kłos
pozdrawiam, :-)
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~ c:psf,p.s.f. | apm
miłośnik mądrości i nie tylko :) 

m_blazej_i pisze:
> "Jest siedem dom�w , w ka�dym mieszka siedem kot�w . Ka�dy kot zjada siedem 
> myszy, z kt�rych ka�da zjada siedem k�os�w zbo�a. W ka�dym k�osie jest 
> siedem ziaren . Ile obiekt�w jest w sumie?"
> 
Kontinuum.

Użytkownik "Mateusz Grotek" <unoduetre@poczta.onet.pl> napisał w wiadomości 
news:hkf0pn$b8b$1@news.onet.pl...
> m_blazej_i pisze:
>> "Jest siedem dom�w , w ka�dym mieszka siedem kot�w . Ka�dy kot zjada 
>> siedem
>> myszy, z kt�rych ka�da zjada siedem k�os�w zbo�a. W ka�dym k�osie jest
>> siedem ziaren . Ile obiekt�w jest w sumie?"
>>
> Kontinuum.

O, to zależy od teorii.

z pl.sci.filozofia
"WM " <ciekaw1@NOSPAM.gazeta.pl>
news:hkgde8$spa$1@inews.gazeta.pl...
> "Robakks" <Robakks@gazeta.pl>
> news:hkeocv$7g6$1@inews.gazeta.pl...
>> z alt.pl.matematyka
>> "m_blazej_i" <m_blazej_i@autograf.pl>
>> news:hkehqo$39o$1@news.task.gda.pl...

>>> "Jest siedem domów , w każdym mieszka siedem kotów . Każdy kot zjada siedem myszy, z których 
>>> każda zjada siedem kłosów zboża.
>>> W każdym kłosie jest siedem ziaren . Ile obiektów jest w sumie?"
>>>
>>> Ktoś umie to rozwiązać bo ja tak.

>> Bardzo podoba mnie się ta zagadka, która pochodzi z czasów,
>> gdy nikomu nie śniła się jeszcze Teoria Zbiorów - a zbiór był porządnym elementem matematyki 
>> logicznej. Czasy się zmieniły,
>> lecz dobrze jest powrócić czasem do korzeni i zobaczyć piękno świata liczb, których się nie 
>> wymyśla, a odkrywa... :-)
>> Zagadka jest trywialna:
>>
>> ziaren jest 7^5 = 16 807
>> kłosów zboża jest 7^4 = 2 401
>> myszy jest 7^3 = 343
>> kotów jest 7^2 = 49
>> domów jest siedem = 7
>> człowiek, który to sobie wyobraża jest 1
>> razem: 19 608
>>
>> Na uwagę zasługuje fakt, że choć moc zbioru jest równa 19 608
>> to taka liczba w tym zbiorze nie występuje. Największą liczbą jest
>> liczba 16 807. Dlaczego tak się dzieje?
>> Ano dlatego, że niektóre liczby powtarzają się i gdyby nie było
>> mianowania określającego czego dana liczba dotyczy, to trudno
>> byłoby odróżnić ziarno z numerem 1 od kota z numerem 1
>> i człowieka z numerem 1.
>> Liczby bez mianowania wyglądają tak samo
>> 1 to 1
>> ale
>> 1 dom to nie 1 kłos
>> pozdrawiam, :-)
>> Edward Robak* z Nowej Huty
>> ~>°<~ c:psf,p.s.f. | apm
>> miłośnik mądrości i nie tylko :)

> Suma wyrazów postepu geometrycznego, wystarczy wiedza z liceum
> http://pl.wikipedia.org/wiki/Ci%C4%85g_geometryczny
>
> WM
> -- 
> Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/

Lubię Twoje wypowiedzi WM na grupach dyskusyjnych Usenetu.
Co prawda nie podajesz "gotowych" rozwiązań, ale podpowiedzi
są trafne. W temacie postępu geometrycznego, który zaprezentowałeś
- przeczytaj notatkę prasową z Dziennika.pl Nauka z 2007r:
http://dziennik.pl/nauka/article49880/To_Hindusi_odkryli_calkowanie.html
Maleńki fragent:

    "Newton nie był pierwszy
    To Hindusi odkryli całkowanie

    Brytyjski naukowiec odkrył, że już hinduscy matematycy
    w XIV w. posługiwali się tworami matematycznymi, które
    Europejczycy odkryli dopiero dwa wieki później."

Niewielu ludzi wie, że całkowanie i różniczkowanie opiera się
właśnie na postępie geometrycznym o "nieskończonej" ilości
elementów (wyrazów). Lidzie znają skutki, a nie znają przyczyny,
nie rozumieją więc transformacji międzywymiarowych.
pozdrawiam,
Robakks
*°"˝'´¨˘`˙.^:;~>¤<×÷-.,˛¸ 

Użytkownik "m_blazej_i" <m_blazej_i@autograf.pl>
napisał w wiadomości news:hkehqo$39o$1@news.task.gda.pl...
> "Jest siedem domów , w każdym mieszka siedem kotów .
> Każdy kot zjada siedem myszy, z których każda zjada
> siedem kłosów zboża. W każdym kłosie jest siedem
> ziaren . Ile obiektów jest w sumie?"

To zależy ...jaki duży sum.



>
> Ktoś umie to rozwiązać bo ja tak.

Tautologia. Skoro Ty umiesz, to ktoś umie to rozwiązać.


Maciek 

On 5 Lut, 09:47, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:
> >> Bardzo podoba mnie się ta zagadka, która pochodzi z czasów,
> >> gdy nikomu nie śniła się jeszcze Teoria Zbiorów - a zbiór był porządnym elementem matematyki
> >> logicznej. Czasy się zmieniły,
> >> lecz dobrze jest powrócić czasem do korzeni i zobaczyć piękno świata liczb, których się nie
> >> wymyśla, a odkrywa... :-)

Skoro to lubisz, to ja podrzucę bardzo starą chinską zagadkę
matematyczną:

Około IIIw.p.n.e. zostaje postawiony szczególny przypadek słynnego
chińskiego problemu reszty:

 "Mamy pewną liczbę rzeczy, ale nie wiemy ile dokładnie. Jeśli
policzymy je po trzy, pozostaną dwie.
Jeśli policzymy je po pięć, pozostaną trzy. Jeśli policzymy je po
siedem, pozostaną dwie. Ile rzeczy mamy?"


>
>     "Newton nie był pierwszy
>     To Hindusi odkryli całkowanie

Trzeba niestety przyznać, że matematyka nieeuropejska była kiedyś na
dużo wyzszym poziomie od europejskiej:
http://www.fuw.edu.pl/~kostecki/histmat.pdf

>
> Niewielu ludzi wie, że całkowanie i różniczkowanie opiera się
> właśnie na postępie geometrycznym o "nieskończonej" ilości
> elementów (wyrazów).

Zgodzę się z tym, ze niewielu ;-)

Pozdrawiam WM

"WM" <ciekaw1@gazeta.pl>
news:6059229a-e00e-4c07-8b74-6a1c9fa59078@19g2000yql.googlegroups.com...
> On 5 Lut, 09:47, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:

>> >> Bardzo podoba mnie się ta zagadka, która pochodzi z czasów,
>> >> gdy nikomu nie śniła się jeszcze Teoria Zbiorów - a zbiór był
>> >> porządnym elementem matematyki logicznej. Czasy się zmieniły,
>> >> lecz dobrze jest powrócić czasem do korzeni i zobaczyć piękno
>> >> świata liczb, których się nie wymyśla, a odkrywa... :-)

> Skoro to lubisz, to ja podrzucę bardzo starą chinską zagadkę
> matematyczną:
>
> Około IIIw.p.n.e. zostaje postawiony szczególny przypadek słynnego
> chińskiego problemu reszty:
>
>  "Mamy pewną liczbę rzeczy, ale nie wiemy ile dokładnie. Jeśli
> policzymy je po trzy, pozostaną dwie.
> Jeśli policzymy je po pięć, pozostaną trzy. Jeśli policzymy je po
> siedem, pozostaną dwie. Ile rzeczy mamy?"

Fajne, równanie z 3-ema niewiadomymi. Na pierwszy rzut oka widać,
że trzeba trochę pokombinować i trochę czasu zajmie
w = x*3 + 2 = y*5 + 3 = z*7 + 2
bo nie da się go rozwiązać metodą podstawiania
x*3 + 2 = y*5 + 3,  x*3 = y*5 + 3 - 2,  x = y*5/3 + 1/3
x*3 + 2 = z*7 + 2,  x*3 = z*7, x = z*7/3
z*7/3 = y*5/3 + 1/3  /*3/7
z = y*5/7 + 1/7
. . .
w = x*3 + 2 = y*5 + 3 = z*7 + 2
w =      w     =       w     =      w
w =      w     -        w     +      w
w = x*3 + 2 - y*5 - 3 + z*7 + 2
w = x*3 - y*5 + z*7 +1
podstawiamy: x = y*5/3 + 1/3 oraz z = y*5/7 + 1/7
w = y*5 + 1 - y*5 + y*5 + 1 + 1 = y*5 +3
Straciłem czas uzyskując jako wynik daną wejściową, co potwierdziło
moją intuicję (przeczucie), że metodą prostego podstawiania nie
rozwiąże się tej prostej zagadki. ;)
Ale można uzyskane wzory wykorzystać do sprawdzenia innej intuicji
x = y*5/3 + 1/3
y = założone
z = y*5/7 + 1/7
Jeśli założymy sobie y=1 to
x = 5/3 + 1/3 = 6/3
y = 1
z = 5/7 + 1/7 = 6/7
Jeśli założymy sobie y=2 to
x = 2*5/3 + 1/3 = 11/3
y = 2
z = 2*5/7 + 1/7 = 11/7
Jeśli założymy sobie y=3 to
x = 3*5/3 + 1/3 = 16/3
y = 3
z = y*5/7 + 1/7 = 16/7
Jeśli założymy sobie y=4 to
x = 4*5/3 + 1/3 = 21/3
y = 4
z = 4*5/7 + 1/7 = 21/7
I widać to co było widać bez podstawiania założonego y,
że x = L/3 a z = L/7 {L=licznik}
Żeby x i z były liczbami całkowitymi L musi być wielokrotnością 3*7
Trzeba się więc przyglądnąć jak powstaje L
1; 6; 11; 16; 21 ... a więc L = y*5 + 1
Przypadkowe rozwiązanie już padło: dla y=4 faktycznie L=21=1*3*7
x wyszło 7 a z wyszło 3
Dla tych wartości
w = x*3 + 2 = y*5 + 3 = z*7 + 2
 w = 7*3 + 2 = 4*5 + 3 = 3*7 + 2
w = 23
Ale czy to jest jedyne rozwiązanie? Czy w wielokrotnościach
L = y*5 + 1
nie ma więcej takich liczb, które dla dowolnego całkowitego y
są podzielne bez reszty przez 21?
1; 6; 11; 16; 21  21=1*21
26, 31, 36, 41, 46 (42 BRAK) 46 - 42 = 4
51, 56, 61, 66 (63 BRAK) 66 - 63 = 3
71, 76, 81, 86 (84 BRAK) 86 - 84 = 2
91, 96, 101, 106 (105 BRAK) 106 - 105 = 1
111, 116, 121, 126  126=6*21
Mamy więc drugie rozwiązanie x = L/3 = 126/3 = 41
w = x*3 + 2 = 41*3 + 2 = 128
z = L/7 = 126/7 = 18
w = z*7 + 2 = 18*7 + 2 = 128
y*5 + 3 = w  -> y = (w - 3)/5 = 125/5 = 25
Powstaje pytanie:
jakie jest kolejne L spełniające warunek podzielności przez 21?
Od L=21 do L=126 było 21 iteracji. Jeśli 21 iteracji po 126 będzie
podzielne przez 21 to będzie to prawidłowość. Sprawdzę:
126 - 21 = 105 = 5*21
126 + 105 = 231
Faktycznie liczba L=231 jest podzielna przez 21
a kolejna liczba z tej prawidłowości 231 + 105 = 336 ?
Ano także spełnia warunek podzielności przez 21
Ogólnie:
L = n * 105 + 21 dla n od 0
w = x*3 + 2 = L + 2
w = n * 105 + 23 dla n od 0 -> oo
pytanie:
Ile rzeczy mamy?
odpowiedź:
możemy mieć tyle rzeczy ile wynika z równania:
w = n * 105 + 23 dla n od 0 -> oo
a więc 23 128 233 338 443 548 653 758 ...
Ile mamy nie wiadomo. ;-)
A teraz znając rozwiązanie zaglądnę do polskojęzycznego netu
zobaczyć jak inni to rozwiązali.
i... nie znalazłem - hehe ;DDD
Albo źle szukam, albo nie ma - normalka... :)


>>     "Newton nie był pierwszy
>>     To Hindusi odkryli całkowanie

> Trzeba niestety przyznać, że matematyka nieeuropejska była kiedyś na
> dużo wyzszym poziomie od europejskiej:
> http://www.fuw.edu.pl/~kostecki/histmat.pdf

Dzięki. Skopiowałem do folderu "wiedza" i spokojnie postudiuję.

>> Niewielu ludzi wie, że całkowanie i różniczkowanie opiera się
>> właśnie na postępie geometrycznym o "nieskończonej" ilości
>> elementów (wyrazów).

> Zgodzę się z tym, ze niewielu ;-)
>
> Pozdrawiam WM

Ano, niestety taki jest system edukacji-dukacji. Szkoli się
rzemieślników, a nie myślicieli. :-)
pozdrawiam,
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :) 

z pl.sci.fizyka
"J.F." <jfox_xnospamx@poczta.onet.pl>
news:lgiqm51qli3mi1pmpu3839bbhcvnuqo5jj@4ax.com...
 On Sat, 6 Feb 2010 09:40:43 +0100,  Robakks wrote:

>>> Około IIIw.p.n.e. zostaje postawiony szczególny przypadek słynnego
>>> chińskiego problemu reszty:
>>>  "Mamy pewną liczbę rzeczy, ale nie wiemy ile dokładnie. Jeśli
>>> policzymy je po trzy, pozostaną dwie.
>>> Jeśli policzymy je po pięć, pozostaną trzy. Jeśli policzymy je po
>>> siedem, pozostaną dwie. Ile rzeczy mamy?"

>> Fajne, równanie z 3-ema niewiadomymi. Na pierwszy rzut oka widać,
>> że trzeba trochę pokombinować i trochę czasu zajmie
>> w = x*3 + 2 = y*5 + 3 = z*7 + 2

> Swiat to zna jako chinskie twierdzenie o resztach :-)
>
> Tak nawiasem mowiac to niektorzy usiluja to przeforsowac jako przyszla arytmetyke komputerowa - 
> zamiast pamietac 64 bitowa
> liczbe bedziemy pamietac kilka reszt z dzielenia przez male liczby pierwsze.
> Dodawanie zamiast jednego dlugiego sumatora wymaga kilku
> malych, co skraca czas propagacji przeniesienia. Podobnie mnozenie.
>
> J.

hehe
To prawda. Ludzie poszukując dobrych narzędzi matematycznych
odkryli macierze, które właśnie z tego się wywodzą: z reszt. :-)
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :) 

On 6 Lut, 09:40, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:
>
> > Około IIIw.p.n.e. zostaje postawiony szczególny przypadek słynnego
> > chińskiego problemu reszty:
>
> >  "Mamy pewną liczbę rzeczy, ale nie wiemy ile dokładnie. Jeśli
> > policzymy je po trzy, pozostaną dwie.
> > Jeśli policzymy je po pięć, pozostaną trzy. Jeśli policzymy je po
> > siedem, pozostaną dwie. Ile rzeczy mamy?"

> odpowiedź:
> możemy mieć tyle rzeczy ile wynika z równania:
> w = n * 105 + 23 dla n od 0 -> oo
> a więc 23 128 233 338 443 548 653 758 ...
> Ile mamy nie wiadomo. ;-)
> A teraz znając rozwiązanie zaglądnę do polskojęzycznego netu
> zobaczyć jak inni to rozwiązali.
> i... nie znalazłem - hehe ;DDD
> Albo źle szukam, albo nie ma - normalka... :)
>

Kolega chyba to rozwiązał metodą starożytnych Chińczyków ;-)
Nie jest łatwo znaleźć tą metodą np. pierwszych 10 rozwiązań po
milionie :)
1000043, 1000148, 1000253, 1000358, 1000463,
1000568,1000673,1000778,1000883,1000988

Ja się w te metody nie bawiłem, tylko do obliczeń, napisałem drobny
program w Delphi:
_____________________
program chin;

{$APPTYPE CONSOLE}

uses
  SysUtils;
 var
 m: integer;

begin
 for m := 1 to 10000 do begin
 if (frac (m/7) +  frac (m/3) = 0 )
 then if  (frac ((m-1)/5) = 0)
 then  writeln( m+2 ) ;
 end;
 readln;
end.
_____________________

Podaję pierwszych 20 rozwiązań:

23
128
233
338
443
548
653
758
863
968
1073
1178
1388
1598
1703
1913
2018
2123
2228
2333

Wybrane cztery inne dalsze rozwiązania:
9998
90008
99983
999938



Pozdrawiam WM

On 6 Lut, 14:16, WM <ciek...@gazeta.pl> wrote:
> Nie jest łatwo znaleźć tą metodą np. pierwszych 10 rozwiązań po
> milionie :)

Teraz dopiero zauważyłem, że rozwiązania tworzą ciąg arytmetyczny z
różnicą 105,
na co kolega Robak wcześniej zwrócił uwagę.
Jak to się wie to reszta jest banalnie prosta.

WM

Użytkownik WM napisał:

> Teraz dopiero zauważyłem, że rozwiązania tworzą ciąg arytmetyczny z
> różnicą 105,

Zostaniesz geniuszem jak zauważysz NWW(3,5,7) = 105

FT

"FT" <kolumna32@onet.pl>
news:hkknab$hus$1@news.onet.pl...

> zauważysz NWW(3,5,7) = 105
>
> FT

 "Mamy pewną liczbę rzeczy, ale nie wiemy ile dokładnie. Jeśli
policzymy je po trzy, pozostaną dwie.
Jeśli policzymy je po pięć, pozostaną trzy. Jeśli policzymy je po
siedem, pozostaną dwie. Ile rzeczy mamy?"

pytanie brzmi: Ile rzeczy mamy?
pytanie nie brzmi: policz NWW(3,5,7)
Robakks
*°"˝'´¨˘`˙.^:;~>¤<×÷-.,˛¸ 

z pl.sci.filozofia
"Wlodzimierz Holsztynski (Wlod)" <sennajawa@gmail.com>
news:a97938c1-b5de-46d9-93b2-c7bf18d85857@a5g2000prg.googlegroups.com...
> On Feb 4, 7:16 am, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:

>> razem: 19 608
>>

> Razem 1 019 610.
>
> Zapomniałeś o 1 szpilce, o 1 końcu szpilki,
> i o milionie diabłów.
>
> Wlod

Witaj Wlod :-)
Po rozwiązaniu najstarszej zagadki świata można sobie do
przeliczonego zbioru dodawać nowe elementy - co pokazujesz
i jest to już nowa zagadka. Faktycznie tak jest jak piszesz:
19 608 + 1 + 1 + 1 000 000 = 1 019 610
Arytmetyka nie kłamie. :)
Skoro jak widzę lubisz zagadki to napiszę Ci nową - współczesną.
Zagadka:
Krzywa Peano będąca odcinkiem ciągłym mającym początek i koniec
wypełnia kwadrat o boku =1. Druga krzywa Peano wypełnia kwadrat
o boku =2.
Pytanie:
Czy jeśli połączymy te krzywe to uzyskamy jedną krzywą o polu =5 ?
. . .
Komentarz:
Czy wolno długość krzywej mierzyć polem powierzchni?
Jeśli obowiązywał taki zakaz, to niniejszym go znoszę.
Nie ma już zakazu - a więc wolno, dokładnie tak samo
jak do zbioru o mocy 19 608 wolno dodać nowe elementy
uzyskując moc 1 019 610.
pozdrawiam,
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :) 

On 6 Lut, 22:46, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:
>  "Mamy pewną liczbę rzeczy, ale nie wiemy ile dokładnie. Jeśli
> policzymy je po trzy, pozostaną dwie.
> Jeśli policzymy je po pięć, pozostaną trzy. Jeśli policzymy je po
> siedem, pozostaną dwie. Ile rzeczy mamy?"
>
> pytanie brzmi: Ile rzeczy mamy?

Dla nas to egzotyczna matematyka, dla specjalistów normalka.

W internecie można znaleźć informacje o chińskim twierdzeniu o
resztach:
http://www.chinapage.com/math/crt.html
Jest tam podany sposób rozwiązywania tego typu problemów.

Dla leniwych jest gotowy programik do ściągnięcia:
http://www.codeproject.com/KB/recipes/CRP.aspx

Jestem pełen podziwu dla osiągnięć starożytnych Chińskich uczonych.
Ponadto, jest to imperium, które przetrwało od starożytności,
co jest godne podziwu, bo np. babilońskie, faraońskie, greckie i
rzymskie upadły.

Pozdrawiam WM

"WM" <ciekaw1@gazeta.pl>
news:3fed9be1-9195-4c8f-b780-b5de1a0d224c@j31g2000yqa.googlegroups.com...
> On 6 Lut, 22:46, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:

>> "Mamy pewną liczbę rzeczy, ale nie wiemy ile dokładnie. Jeśli
>> policzymy je po trzy, pozostaną dwie.
>> Jeśli policzymy je po pięć, pozostaną trzy. Jeśli policzymy je po
>> siedem, pozostaną dwie. Ile rzeczy mamy?"
>>
>> pytanie brzmi: Ile rzeczy mamy?

> Dla nas to egzotyczna matematyka, dla specjalistów normalka.
>
> W internecie można znaleźć informacje o chińskim twierdzeniu
> o resztach:
> http://www.chinapage.com/math/crt.html
> Jest tam podany sposób rozwiązywania tego typu problemów.

cytat:
    Wreszcie, x = 105 u + 23.
    Należy pamiętać, że 105 = LCM (3,5,7).
    Mamy więc rozwiązań, 23, 128, 233, ...
/koniec cytatu

pytanie:
Ile rzeczy mamy?
odpowiedź:
możemy mieć tyle rzeczy ile wynika z równania:
w = n * 105 + 23 dla n od 0 -> oo
a więc 23 128 233 338 443 548 653 758 ...
Uzyskałem ten sam wzór, bo logika jest logiczna. :)

Niuansem jest pytanie: "What will be the number?"
nie numbers, a number. :-)

> Dla leniwych jest gotowy programik do ściągnięcia:
> http://www.codeproject.com/KB/recipes/CRP.aspx
>
> Jestem pełen podziwu dla osiągnięć starożytnych Chińskich uczonych.
> Ponadto, jest to imperium, które przetrwało od starożytności,
> co jest godne podziwu, bo np. babilońskie, faraońskie, greckie i
> rzymskie upadły.
>
> Pozdrawiam WM

Kupiłem dzisiaj pendrive 4 GB z Tajwanu. W informatyce są dobrzy
bo potrafili i potrafią rozwiązywać takie zagadki j.w. bez użycia
komputera. Myślą głową...
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :) 

z pl.sci.fizyka
"Wlodzimierz Holsztynski (Wlod)" <sennajawa@gmail.com>
news:62b32f52-7c3a-4365-b309-ff6c9767be0f@t31g2000prh.googlegroups.com...
> On Feb 11, 1:37 am, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:

>> To nie jest groźba,[...]

> Nie Ty ośle, lecz sąd o tym ewentualnie zdecyduje.
> Zaowalowane kryminalne groźby, i judzenie, są karalne.
> Twoje "zaowalowanie" jest zresztą tak głupie jak Ty sam.
>
> Szczekaj sobie dalej. Przestałeś być zabawny.
> Mam Cię już dość.
>
> Wlod

Dam Ci profesorze Wlod konkretny przykład z życia wzięty.
Przykład nazywa się "doświadczenie Michelson-Morley".
Ktoś tam wymyślił sobie, że światło względem każdego punktu
ma taką samą prędkość równą stałej c=1/sqr(mi0*epsilon0).
Ja wykazuję, że jeśli obserwator na powierzchni wurującej kuli
ma prędkość liniową v względem punktu nieruchomego 0,
a światło względem tego obserwatora ma prędkość c,
to ta prędkość światła zgodna z kierunkiem wirowania jest równa c+v
w stosunku do tego punktu nieruchomego i jest to proste dodawanie
liniowe. Innej możliwości nie ma, bo jest tylko jeden układ odniesienia
i tylko jeden obserwator. Rzecz oczywista, jasna i prosta, ale...
ale?
ale jest jedno ale. Ludzie, którzy nie znają matematyki - nie uznają
oczywistości, a będą pieniaczyć personalnie i szydzić z prawdy
o unoszeniu światła przez medium.
. . .
Powyższe także jest zagadką: dlaczego ludzie nie myślą? :-)
Wiesz coś na ten temat? :)
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :) 

z pl.sci.fizyka

"J.F." <jfox_xnospamx@poczta.onet.pl>
news:3dm8n59mlolddfsnbrbk64vfheb4m04rh5@4ax.com...
> On Thu, 11 Feb 2010 17:21:27 +0100,  Robakks wrote:

>> Dam Ci profesorze Wlod konkretny przykład z życia wzięty.
>> Przykład nazywa się "doświadczenie Michelson-Morley".
>> Ja wykazuję, że jeśli obserwator na powierzchni wurującej kuli
>> ma prędkość liniową v względem punktu nieruchomego 0,
>> a światło względem tego obserwatora ma prędkość c,
>> to ta prędkość światła zgodna z kierunkiem wirowania jest równa c+v
>> w stosunku do tego punktu nieruchomego i jest to proste dodawanie
>> liniowe. Innej możliwości nie ma, bo jest tylko jeden układ odniesienia
>> i tylko jeden obserwator. Rzecz oczywista, jasna i prosta, ale...
>> ale?
>> ale jest jedno ale. Ludzie, którzy nie znają matematyki - nie uznają
>> oczywistości, a będą pieniaczyć personalnie i szydzić z prawdy
>> o unoszeniu światła przez medium.

> Zaraz .. ale to nie matematyka, tylko doswiadczenie mowi ze sie mylisz
> i jakos inaczej to dziala. Zupelnie idiotycznie dziala, ze zdroworozsadkowego punktu widzenia :-)
>
> J.

Przecież interpretacje tego doświadczenia nie uwzględniają,
że interferometr wraz z obserwatorem wirują wokół Ziemi, a
stwierdza się stałą prędkość światła względem obserwatora
w wirującym powietrzu, a więc pomija się, że Ziemia się kręci
tak jakby Kopernika w ogóle nie było... :)
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :) 

z pl.sci.fizyka

"Szczepan Białek" <sz.bialek@wp.pl>
news:hl33eo$69d$1@atlantis.news.neostrada.pl...
> Użytkownik "J.F." <jfox_xnospamx@poczta.onet.pl>
> news:3dm8n59mlolddfsnbrbk64vfheb4m04rh5@4ax.com...
>> On Thu, 11 Feb 2010 17:21:27 +0100,  Robakks wrote:

>>> Dam Ci profesorze Wlod konkretny przykład z życia wzięty.
>>> Przykład nazywa się "doświadczenie Michelson-Morley".
>>> Ja wykazuję, że jeśli obserwator na powierzchni wurującej kuli
>>> ma prędkość liniową v względem punktu nieruchomego 0,
>>> a światło względem tego obserwatora ma prędkość c,
>>> to ta prędkość światła zgodna z kierunkiem wirowania jest
>>> równa c+v w stosunku do tego punktu nieruchomego i jest to proste dodawanie liniowe. Innej 
>>> możliwości nie ma, bo jest tylko jeden układ odniesienia i tylko jeden obserwator. Rzecz 
>>> oczywista, jasna i prosta, ale...
>>> ale?
>>> ale jest jedno ale. Ludzie, którzy nie znają matematyki - nie uznają
>>> oczywistości, a będą pieniaczyć personalnie i szydzić z prawdy
>>> o unoszeniu światła przez medium.

>> Zaraz .. ale to nie matematyka, tylko doswiadczenie mowi ze sie mylisz i jakos inaczej to dziala.
>> Zupelnie idiotycznie dziala, ze zdroworozsadkowego punktu widzenia :-)

> Kto Robaksowi szydzi z "prawdy o unoszeniu światła przez medium."?
>  Unoszenie światła przez medium zmierzył Fizeau i potwierdził Michelson: 
> http://en.wikisource.org/wiki/Influence_of_Motion_of_the_Medium_on_the_Velocity_of_Light
>
> Tyle że ich pomiary wykazały że woda unosi w około 40% a powietrze prawie wcale.
> Jemu się chyba wydaje że powietrze unosi w 100%.
>
> Mierzył ktoś unoszenie przez pole magnetyczne?
> Faraday mierzył obracanie płaszczyzny polaryzacji. Czy mierzono wpływ na szybkość?
> S*

Zadanie jest banalne:
światło pokonuje ramię interferometru AB o długości 30 [cm]
w czasie 1 [ns]

A________30cm_________B

W tym samym czasie ramię interferometru przemieszcza się
o odległość x względem nieruchomego punktu odniesienia 0,
bowiem Ziemia się kręci.

0----x----A________30cm_________B

W czasie 1 [ns] światło pokonało drogę 30 [cm] względem punktu A
oraz równocześnie drogę x+30 [cm] względem nieruchomego punktu 0.

Policz prędkość światła względem punktu A oraz punktu 0.

komentarz:
czy 30/1 = (x+30)/1 dla x>0 ?
Czy te prędkości są jednakowe?

Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :)