🚀 go-pugleaf

On 15.01.2021 13:26, Marcin Debowski wrote:
> Można się było w sumie spodziewać, ale jednak jestem z lekka
> zaskoczony... 35mm czy 120/220 mozna dostać spokojnie, ale APS'ów już
> zdaje się nie robi nik, a o przeterminowane niedobitki też trudno.
> 

Znałem tylko jedną osobę, która kupiła aparat APS i to nie byłem ja. Nie 
licząc rozmiarów klatki, był to jednak niszowy wynalazek, aczkolwiek 
podobały mi się robione przez tę osobę pionowe "panoramy" w miastach.

Przypomniał mi się inny niszowy wynalazek, który miał upiększyć życie - 
agfowski system Rapid...

On Fri, 15 Jan 2021 18:00:52 +0100, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
> On 15.01.2021 13:26, Marcin Debowski wrote:
>> Można się było w sumie spodziewać, ale jednak jestem z lekka
>> zaskoczony... 35mm czy 120/220 mozna dostać spokojnie, ale APS'ów już
>> zdaje się nie robi nik, a o przeterminowane niedobitki też trudno.
>> 
>
> Znałem tylko jedną osobę, która kupiła aparat APS i to nie byłem ja. Nie 
> licząc rozmiarów klatki, był to jednak niszowy wynalazek, aczkolwiek 
> podobały mi się robione przez tę osobę pionowe "panoramy" w miastach.

Używałem przez parę lat aparatu Nikon Pronea (APS). W sumie, poza
"kompaktowością" (wystarczało włożyć kasetkę jak nabój do pistoletu,
aparat był mniejszy niż typowa lustrzanka) nie widzę jakichś zalet
tego rozwiązania. Jeśli coś poszło nie tak (ta moja Pronea zaczęła
mieć problemy z wciąganiem filmu) to błąd był nieodwracalny (kasetka
do wyrzucenia). Sam aparat wspominam mile (obiektywy, po przeróbce,
nadają się do "normalnych" aparatów) ale nie mam sentymentu do samego
standardu APS. Zwłaszcza w czasach, gdy fotografia "analogowa"
pozostała domeną hobbystów, którzy są technicznie bardziej "kumaci"
niż masowi konsumenci.

-- 
Artur Stachura

On 2021-01-15, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
> On 15.01.2021 13:26, Marcin Debowski wrote:
>> Można się było w sumie spodziewać, ale jednak jestem z lekka
>> zaskoczony... 35mm czy 120/220 mozna dostać spokojnie, ale APS'ów już
>> zdaje się nie robi nik, a o przeterminowane niedobitki też trudno.
>> 
>
> Znałem tylko jedną osobę, która kupiła aparat APS i to nie byłem ja. Nie 
> licząc rozmiarów klatki, był to jednak niszowy wynalazek, aczkolwiek 
> podobały mi się robione przez tę osobę pionowe "panoramy" w miastach.

APS był niszowy w Polsce. Na tzw. Zachodzie był obecny w stopniu 
umiarkowanie popularnym. Można to nadal zobaczyć choćby po skanerach do 
negatywów, gdzie wiele z nich nadal oferuje możliwość skanowania APS, 
ale też maszyn do obróbki. APS wprowadzono dopiero w 1996 i jak na ten 
bardzo krótki okres do czasu popularyzacji aparatów cyfrowych 
naprodukował sporo sprzętu. Oczywiście nigdy nie zastąpiłby 35mm, ale 
kto wie jak wyglądałby podział rynku, vide dzisiejszy na tych co robią 
komórkami i tych co kupują aparaty.

Gdzieś pod koniec lat 90. kupiłem takiego malutkiego Ixusa APS. Trochę 
tym zdjęć porobiłem, choć jakość nieporównywalna do pełnej klatki. No 
ale to nie miało zastępować pełnej klatki w zastosowaniach wymagających 
jakości.

> Przypomniał mi się inny niszowy wynalazek, który miał upiększyć życie - 
> agfowski system Rapid...

Kojarzę ten format. Nawet nie wiem, czy nie miałem jakiegoś aparatu... 
kołacze mi się, że Certo, mały taki, ale nie wiem czy to był ten, bo w 
sumie zrobiłem tym ze dwie rolki.

Apropos, i skąd ten temat mi wypłynął... nadal można kupić za niewielkie 
pieniędze kupę sprzętu tamtej epoki. Analogowo byłem Minolciarzem i 
jakiś czas chorowałem na Vectis'a S1, ale że była droga i bez sensu... A 
teraz to kilkadziesiąt zł za body w b.dobrym stanie, lub <150zł za "kit". 
Jeśli ktoś ma podobne zapędy sentymentalne to to okno się kiedyś 
zamknie. 5-10 lat?

-- 
Marcin

Tak sobie czytam przy okazji dyskusji o tym APSie i taka ciekawostka, o 
której nie wiedziałem, albo zdąrzyłem zapomnieć. Byłem przekonany, że 
standardowe filmy, tzn. 135, 120 i podobne to bezkonkurencyjnie octan 
celulozy (CAc), a tu widzę APS jest na poliestrze i to na PEN. Zacząłem 
guglać i widzę, że 135 zdarzają się nawet na PET'cie, a pierwsze 
przypadki użycia to lata 50. Czytam dalej, że w przypadku zastosowań 
filmowych, PET nie był używany, bo był tak mocny (w porównaniu z CAc), 
że bano się uszkodzenia sprzętu. No ale dlaczego nie do aparatów? 
PET/PEN ma kupę zalet w porównaniu z CAc.

-- 
Marcin

On 16.01.2021 01:26, Marcin Debowski wrote:
> Tak sobie czytam przy okazji dyskusji o tym APSie i taka ciekawostka, o
> której nie wiedziałem, albo zdąrzyłem zapomnieć. Byłem przekonany, że
> standardowe filmy, tzn. 135, 120 i podobne to bezkonkurencyjnie octan
> celulozy (CAc), a tu widzę APS jest na poliestrze i to na PEN. Zacząłem
> guglać i widzę, że 135 zdarzają się nawet na PET'cie, a pierwsze
> przypadki użycia to lata 50. Czytam dalej, że w przypadku zastosowań
> filmowych, PET nie był używany, bo był tak mocny (w porównaniu z CAc),
> że bano się uszkodzenia sprzętu. No ale dlaczego nie do aparatów?
> PET/PEN ma kupę zalet w porównaniu z CAc.
> 

Pamiętam, jak w drugiej połowie lat 80. radzieckie czarno-białe filmy 
Swiemy zaczęto produkować na jakimś innym podłożu, cieńszym, bardziej 
elastycznym i które pozostawało płaskie po wysuszeniu po wywołaniu. 
(Kazańska Tasma była nadal produkowana po staremu.) Próbowałem teraz 
bezskutecznie znaleźć z czego to było robione. Chyba też jakieś 
poliestry, tak jak kiedyś taśmę magnetofonową zaczęto produkować na 
podłożu poliestrowym zamiast z oktanu celulozy.

> Używałem przez parę lat aparatu Nikon Pronea (APS). W sumie, poza
> "kompaktowością" (wystarczało włożyć kasetkę jak nabój do pistoletu,
> aparat był mniejszy niż typowa lustrzanka) nie widzę jakichś zalet
> tego rozwiązania. Jeśli coś poszło nie tak (ta moja Pronea zaczęła
> mieć problemy z wciąganiem filmu) to błąd był nieodwracalny (kasetka
> do wyrzucenia). Sam aparat wspominam mile (obiektywy, po przeróbce,
> nadają się do "normalnych" aparatów) ale nie mam sentymentu do samego
> standardu APS. Zwłaszcza w czasach, gdy fotografia "analogowa"
> pozostała domeną hobbystów, którzy są technicznie bardziej "kumaci"
> niż masowi konsumenci.

Dla mnie jedyną ciekawą właściwością APS była możliwość zamówienia 
odbitek w różnych formatach. Teraz to już nie ma znaczenia.

> Kojarzę ten format. Nawet nie wiem, czy nie miałem jakiegoś aparatu...
> kołacze mi się, że Certo, mały taki, ale nie wiem czy to był ten, bo w
> sumie zrobiłem tym ze dwie rolki.

Pamiętam, w ZSRR produkowano w tym formacie 2,5 aparata - dwie Smieny 
(Rapid i SL) i Zorkiego-12 (prymitywny automat z klatką 18x24), to był 
właśnie ten pół aparatu, ponieważ wyprodukowano go zaledwie kilkaset 
sztuk. Kasety z filmem były drogie, klatek mało, ułatwienie zakładania 
filmu do aparatu tego nie rekompensowało.

> Apropos, i skąd ten temat mi wypłynął... nadal można kupić za niewielkie
> pieniędze kupę sprzętu tamtej epoki. Analogowo byłem Minolciarzem i
> jakiś czas chorowałem na Vectis'a S1, ale że była droga i bez sensu... A
> teraz to kilkadziesiąt zł za body w b.dobrym stanie, lub <150zł za "kit".
> Jeśli ktoś ma podobne zapędy sentymentalne to to okno się kiedyś
> zamknie. 5-10 lat?

Początkowo byłem - z przymusu - zeniciarzem i później praktykarzem (jak 
dozbierałem forsy), następnie przez wiele lat byłem pentaksiarzem, aż do 
początku cyfrowej epoki. Plus jeszcze trochę dalmierzowców i mydelniczek 
po drodze. Teraz jestem generalnie olympusiarzem.

Szczerze mówiąc jeżeli chodzi o nostalgię sprzętową, to bardziej rajcują 
mnie czasy wcześniejsze, niż Vectis S1, kiedy wszystko było mniej 
plastikowe i miało trwać wieki. Obecnie sprzęt z lat 70-80 kosztuje 
grosze, o ile nie jest to model, który został uznany za kultowy. I 
mechanicznie często jest zupełnie OK.

Kilka lat temu miałem pomysł, aby zebrać wszystkie modele aparatów, 
które kiedykolwiek miałem, ale w pewnym momencie odpuściłem, nadal nie 
mam trzech Zenitów - E, TTL i 19, trzeci to rarytas, a żeby był jeszcze 
sprawny... Pierwsze dwa szukałem dokładnie w tych wcześniejszych 
wersjach z Krasnogorska, jakie miałem, ale na rynku teraz są głównie 
wersje późniejsze i zatrzęsienie białoruskich. Nie potrafiłem także 
znaleźć leningradzkiej Elektry-112 - zaawansowany kompaktowy dalmierz, 
bardzo fajny jak na tamte czasy, tyle że psuł się na potęgę. Miałem 3 
egzemplarze i wszystkie trzy musiałem zwrócić na gwarancji (bo 
autoryzowany warsztat LOMO nie podejmował się ich naprawy).

Tu kiedyś opisałem część mojej kolekcji, do której dorobiłem gablotę (po 
rosyjsku, ale jest sporo zdjęć): 
https://just-tom.livejournal.com/439528.html

W dniu 2021-01-16 o 01:26, Marcin Debowski pisze:
> Tak sobie czytam przy okazji dyskusji o tym APSie i taka ciekawostka, o
> której nie wiedziałem, albo zdąrzyłem zapomnieć. Byłem przekonany, że
> standardowe filmy, tzn. 135, 120 i podobne to bezkonkurencyjnie octan
> celulozy (CAc), a tu widzę APS jest na poliestrze i to na PEN. Zacząłem
> guglać i widzę, że 135 zdarzają się nawet na PET'cie, a pierwsze
> przypadki użycia to lata 50. Czytam dalej, że w przypadku zastosowań
> filmowych, PET nie był używany, bo był tak mocny (w porównaniu z CAc),
> że bano się uszkodzenia sprzętu. No ale dlaczego nie do aparatów?
> PET/PEN ma kupę zalet w porównaniu z CAc.
> 

Nie śmiejcie się, ale próbowałem robić rakietę.

Było to tak gdzieś w okolicach trzeciej, może czwartek klasy 
podstawówki. Dorwałem mianowicie książkę (być może "Między zabawą a 
fizyką") w której była opisana rakieta napędzana rolką filmu 35mm.
Wykonałam rakietę, a tu silnik nie chce się palić. No to myślę - może 
przeszkadza to, co na błonie. Więc dałem pustą taśmę do wywołania (ku 
wielkiemu zdziwieniu fotografa), wykonałem następną rakietę, a tu dalej 
nic. Myślę, co robić dalej - spytałem taty, a on mi powiedział, że już 
od dawna filmy są na podłożu bezpiecznym, niepalnym, a książka mówi o 
filmach na podłożu nitro.


-- 
Pozdrawiam.

Adam

> Nie śmiejcie się, ale próbowałem robić rakietę.
> 
> Było to tak gdzieś w okolicach trzeciej, może czwartek klasy 
> podstawówki. Dorwałem mianowicie książkę (być może "Między zabawą a 
> fizyką") w której była opisana rakieta napędzana rolką filmu 35mm.
> Wykonałam rakietę, a tu silnik nie chce się palić. No to myślę - może 
> przeszkadza to, co na błonie. Więc dałem pustą taśmę do wywołania (ku 
> wielkiemu zdziwieniu fotografa), wykonałem następną rakietę, a tu dalej 
> nic. Myślę, co robić dalej - spytałem taty, a on mi powiedział, że już 
> od dawna filmy są na podłożu bezpiecznym, niepalnym, a książka mówi o 
> filmach na podłożu nitro.

Jako dziecko robiłem granaty dymne ze starych negatywów. Teraz jest mi 
strasznie szkoda.

W dniu 17.01.2021 o 20:48, Uncle Pete pisze:
>> Nie śmiejcie się, ale próbowałem robić rakietę.
> 
> Jako dziecko robiłem granaty dymne ze starych negatywów. Teraz jest mi 
> strasznie szkoda.
> 
> 

Dostałem kiedyś od szkolnego kolegi gruby pasek wywołanej taśmy 35 mm - 
właściwie to kilkadziesiąt odcinków posklejanych razem. Wycięte 
prawdopodobnie  z większej szpuli (chyba więc film). Trzeba było to 
moczyć ("najlepiej w ciepłej wodzie") i zeskrobywać emulsję. Zostawało 
podłoże, znakomite do produkcji rakiet.
Później okazało się że w tym domu do 1945 roku mieszkał jakiś niemiecki
oficer, który miał dostęp (z aparatem także) do kwatery w Gierłoży.
W domu miał archiwum - niewiele z tego zostało.

On 2021-01-16, Adam <a.g@poczta.onet.pl> wrote:
> W dniu 2021-01-16 o 01:26, Marcin Debowski pisze:
>> Tak sobie czytam przy okazji dyskusji o tym APSie i taka ciekawostka, o
>> której nie wiedziałem, albo zdąrzyłem zapomnieć. Byłem przekonany, że
>> standardowe filmy, tzn. 135, 120 i podobne to bezkonkurencyjnie octan
>> celulozy (CAc), a tu widzę APS jest na poliestrze i to na PEN. Zacząłem
>> guglać i widzę, że 135 zdarzają się nawet na PET'cie, a pierwsze
>> przypadki użycia to lata 50. Czytam dalej, że w przypadku zastosowań
>> filmowych, PET nie był używany, bo był tak mocny (w porównaniu z CAc),
>> że bano się uszkodzenia sprzętu. No ale dlaczego nie do aparatów?
>> PET/PEN ma kupę zalet w porównaniu z CAc.
>> 
>
> Nie śmiejcie się, ale próbowałem robić rakietę.
>
> Było to tak gdzieś w okolicach trzeciej, może czwartek klasy 
> podstawówki. Dorwałem mianowicie książkę (być może "Między zabawą a 
> fizyką") w której była opisana rakieta napędzana rolką filmu 35mm.
> Wykonałam rakietę, a tu silnik nie chce się palić. No to myślę - może 
> przeszkadza to, co na błonie. Więc dałem pustą taśmę do wywołania (ku 
> wielkiemu zdziwieniu fotografa), wykonałem następną rakietę, a tu dalej 
> nic. Myślę, co robić dalej - spytałem taty, a on mi powiedział, że już 
> od dawna filmy są na podłożu bezpiecznym, niepalnym, a książka mówi o 
> filmach na podłożu nitro.

Piłeczki pinpongowe były wtedy z nitrocelulozy. Zresztą chyba nadal są.

-- 
Marcin

On 2021-01-16, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
>> Kojarzę ten format. Nawet nie wiem, czy nie miałem jakiegoś aparatu...
>> kołacze mi się, że Certo, mały taki, ale nie wiem czy to był ten, bo w
>> sumie zrobiłem tym ze dwie rolki.
>
> Pamiętam, w ZSRR produkowano w tym formacie 2,5 aparata - dwie Smieny 
> (Rapid i SL) i Zorkiego-12 (prymitywny automat z klatką 18x24), to był 
> właśnie ten pół aparatu, ponieważ wyprodukowano go zaledwie kilkaset 
> sztuk. Kasety z filmem były drogie, klatek mało, ułatwienie zakładania 
> filmu do aparatu tego nie rekompensowało.

Ten mój to wydaje mi się coś DDR'owskiego było. Może gdzieś go jeszcze 
mam, ale nie mam jak w tej chwili sprawdzić.

>> Apropos, i skąd ten temat mi wypłynął... nadal można kupić za niewielkie
>> pieniędze kupę sprzętu tamtej epoki. Analogowo byłem Minolciarzem i
>> jakiś czas chorowałem na Vectis'a S1, ale że była droga i bez sensu... A
>> teraz to kilkadziesiąt zł za body w b.dobrym stanie, lub <150zł za "kit".
>> Jeśli ktoś ma podobne zapędy sentymentalne to to okno się kiedyś
>> zamknie. 5-10 lat?
>
> Początkowo byłem - z przymusu - zeniciarzem i później praktykarzem (jak 
> dozbierałem forsy), następnie przez wiele lat byłem pentaksiarzem, aż do 
> początku cyfrowej epoki. Plus jeszcze trochę dalmierzowców i mydelniczek 
> po drodze. Teraz jestem generalnie olympusiarzem.

No jam też zeniciarz z przymusu. Praktykę zawsze chciałem, pamiętam, 
strasznie podobał mi się już późniejszy model, B200, ale nigdy się nie 
dorobiłem żadnej.

> Szczerze mówiąc jeżeli chodzi o nostalgię sprzętową, to bardziej rajcują 
> mnie czasy wcześniejsze, niż Vectis S1, kiedy wszystko było mniej 
> plastikowe i miało trwać wieki. Obecnie sprzęt z lat 70-80 kosztuje 
> grosze, o ile nie jest to model, który został uznany za kultowy. I 
> mechanicznie często jest zupełnie OK.

Mnie również, ale tu się okno już zamknęło i nigdy nie było tak 
korzystne jak dla aparatów bardziej plastikowej ery. Z 10 lat temu udało 
mi się pokupować trochę sprzętu Broniki. Cały czas choruję na GS-1, ale 
to są już niestety konkretniejsze pieniądze.

> Kilka lat temu miałem pomysł, aby zebrać wszystkie modele aparatów, 
> które kiedykolwiek miałem, ale w pewnym momencie odpuściłem, nadal nie 
> mam trzech Zenitów - E, TTL i 19, trzeci to rarytas, a żeby był jeszcze 
> sprawny... Pierwsze dwa szukałem dokładnie w tych wcześniejszych 
> wersjach z Krasnogorska, jakie miałem, ale na rynku teraz są głównie 
> wersje późniejsze i zatrzęsienie białoruskich. Nie potrafiłem także 
> znaleźć leningradzkiej Elektry-112 - zaawansowany kompaktowy dalmierz, 
> bardzo fajny jak na tamte czasy, tyle że psuł się na potęgę. Miałem 3 
> egzemplarze i wszystkie trzy musiałem zwrócić na gwarancji (bo 
> autoryzowany warsztat LOMO nie podejmował się ich naprawy).
>
> Tu kiedyś opisałem część mojej kolekcji, do której dorobiłem gablotę (po 
> rosyjsku, ale jest sporo zdjęć): 
> https://just-tom.livejournal.com/439528.html

Jak nie masz Zenita E? A co to jest na półce oboko Practiki MTL3? Moja 
pierwsza lustrzanka, tylko u mnie była z takim śmiesznym obiektywem:
https://casualphotophile.com/wp-content/uploads/2017/08/zenit-product-photos-2-1200x675.jpg

i nie w cyrylicy. Potem był jeszcze XP. Ładna kolekcja. Masz nawet 
mojego ulubionego Silueta Electro. 

Poza ww., Smiena 8M, uszkodzony Start upolowany w takim stanie w 
Bomisie, i parę kamer 8 i super 8.

-- 
Marcin

On 2021-01-16, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
>> Używałem przez parę lat aparatu Nikon Pronea (APS). W sumie, poza
>> "kompaktowością" (wystarczało włożyć kasetkę jak nabój do pistoletu,
>> aparat był mniejszy niż typowa lustrzanka) nie widzę jakichś zalet
>> tego rozwiązania. Jeśli coś poszło nie tak (ta moja Pronea zaczęła
>> mieć problemy z wciąganiem filmu) to błąd był nieodwracalny (kasetka
>> do wyrzucenia). Sam aparat wspominam mile (obiektywy, po przeróbce,
>> nadają się do "normalnych" aparatów) ale nie mam sentymentu do samego
>> standardu APS. Zwłaszcza w czasach, gdy fotografia "analogowa"
>> pozostała domeną hobbystów, którzy są technicznie bardziej "kumaci"
>> niż masowi konsumenci.
>
> Dla mnie jedyną ciekawą właściwością APS była możliwość zamówienia 
> odbitek w różnych formatach. Teraz to już nie ma znaczenia.

Tylko, że akurat te formaty nie miały o tyle ograniczony sens, że to 
jest zdaje się wyłącznie wskazanie nt. kadrowania a nie rzeczywisty 
format. Bardziej zaawansowane aparaty miały możliwość zapisu na filmie 
okrojonego odpowiednika współczesnych metadadanych, np. daty/czas a nawet 
parametróœ ekspozycji.

-- 
Marcin

W dniu 2021-01-23 o 00:52, Marcin Debowski pisze:
> On 2021-01-16, Adam <a.g@poczta.onet.pl> wrote:
>> W dniu 2021-01-16 o 01:26, Marcin Debowski pisze:
>>> Tak sobie czytam przy okazji dyskusji o tym APSie i taka ciekawostka, o
>>> której nie wiedziałem, albo zdąrzyłem zapomnieć. Byłem przekonany, że
>>> standardowe filmy, tzn. 135, 120 i podobne to bezkonkurencyjnie octan
>>> celulozy (CAc), a tu widzę APS jest na poliestrze i to na PEN. Zacząłem
>>> guglać i widzę, że 135 zdarzają się nawet na PET'cie, a pierwsze
>>> przypadki użycia to lata 50. Czytam dalej, że w przypadku zastosowań
>>> filmowych, PET nie był używany, bo był tak mocny (w porównaniu z CAc),
>>> że bano się uszkodzenia sprzętu. No ale dlaczego nie do aparatów?
>>> PET/PEN ma kupę zalet w porównaniu z CAc.
>>>
>>
>> Nie śmiejcie się, ale próbowałem robić rakietę.
>>
>> Było to tak gdzieś w okolicach trzeciej, może czwartek klasy
>> podstawówki. Dorwałem mianowicie książkę (być może "Między zabawą a
>> fizyką") w której była opisana rakieta napędzana rolką filmu 35mm.
>> Wykonałam rakietę, a tu silnik nie chce się palić. No to myślę - może
>> przeszkadza to, co na błonie. Więc dałem pustą taśmę do wywołania (ku
>> wielkiemu zdziwieniu fotografa), wykonałem następną rakietę, a tu dalej
>> nic. Myślę, co robić dalej - spytałem taty, a on mi powiedział, że już
>> od dawna filmy są na podłożu bezpiecznym, niepalnym, a książka mówi o
>> filmach na podłożu nitro.
> 
> Piłeczki pinpongowe były wtedy z nitrocelulozy. Zresztą chyba nadal są.
> 

Były też z innego tworzywa, które po zapaleniu robiło za świecę dymną. I 
bodajże śmierdziało. Były też takie linijki.

Później pojawiły się chińskie piłeczki, mocniejsze od polskich. Milutkie 
w dotylu, takie jakby "miękkie", "atłasowe". Ale te były nieco mniejsze 
- pewnie dlatego, że chińczyki ;)


-- 
Pozdrawiam.

Adam

> No jam też zeniciarz z przymusu. Praktykę zawsze chciałem, pamiętam,
> strasznie podobał mi się już późniejszy model, B200, ale nigdy się nie
> dorobiłem żadnej.

B200 też mi się podobał, ale wtedy już mogłem przebierać i stanęło na 
Pentaksie ME-Super

> Jak nie masz Zenita E? A co to jest na półce oboko Practiki MTL3? Moja
> pierwsza lustrzanka, tylko u mnie była z takim śmiesznym obiektywem:
> https://casualphotophile.com/wp-content/uploads/2017/08/zenit-product-photos-2-1200x675.jpg

To jest niewłaściwy Zenit-E, białoruski z lat 80. Miałem krasnogorskiego 
z połowy lat 70 chyba mniej więcej takiego jak Twój, w wersji 
pseudoeksportowej, czyli z napisem ZENIT alfabetem łacińskim, ale 
czułością w jednostkach GOST. I z takim jak u Ciebie Industarem-50. 
Różnice konstrukcyjne są minimalne, ale białoruski jest odczuwalnie 
bardziej toporny.

> i nie w cyrylicy. Potem był jeszcze XP. Ładna kolekcja. Masz nawet
> mojego ulubionego Silueta Electro.

Silueta bardzo lubiłem za długie czasy otwarcia migawki. Ale chorował na 
to, co wszystko w ZSRR: kiepskie styki. Po jakimś czasie już miałem dość 
ciągłego rozkręcania i sprzedałem go. Ten z gabloty to już z Allegro, 
niestety nie działa, nie udało mi się go ożywić. Później był produkowany 
Siluet-Awtomat z obiektywem f/2,8, ale go nie miałem.

> Poza ww., Smiena 8M, uszkodzony Start upolowany w takim stanie w
> Bomisie, i parę kamer 8 i super 8.

W międzyczasie dołożyłem do gabloty wyciągniętą z pawlacza Awrorę 12 - 
kamerę na kodakowskie kasety super 8. Strasznie prymitywna, taśma była 
dużo droższa od zwykłej 8 mm, nakręciłem nią na początku lat 80. kilka 
filmów i schowałem do szafy. Potem odziedziczyłem po dziadku Ekran (jest 
w gablocie) z nasadkami i trochę filmowałem przez ciekawość, ma bardzo 
dobrą optykę, zdecydowanie lepszą od Awrory.

> 

W sobotę, 16.01.2021 o 14:49, Uncle Pete napisał:

> Tu kiedyś opisałem część mojej kolekcji, do której dorobiłem gablotę (po 
> rosyjsku, ale jest sporo zdjęć): 
> https://just-tom.livejournal.com/439528.html

Zbieractwo technicznych rupieci to łagodniejsza odmiana fioła,
jeśli nie jest się dyrektorem Narodowego  Muzeum Techniki na
Placu Defilad. Też przez to przeszedłem, to wiem.


-- 
Kdyby hloupost nadnášela, tak se tady budete vznášet jako holubička!
(doktor Štrosmajer)

On 25.01.2021 11:31, collie wrote:
> W sobotę, 16.01.2021 o 14:49, Uncle Pete napisał:
> 
>> Tu kiedyś opisałem część mojej kolekcji, do której dorobiłem gablotę (po
>> rosyjsku, ale jest sporo zdjęć):
>> https://just-tom.livejournal.com/439528.html
> 
> Zbieractwo technicznych rupieci to łagodniejsza odmiana fioła,
> jeśli nie jest się dyrektorem Narodowego  Muzeum Techniki na
> Placu Defilad. Też przez to przeszedłem, to wiem.

Nie powiem, żeby to zajmowało jakieś duże miejsce w moim życiu. 
Wystawiłem to co miałem i jeszcze kilka sztuk dokupiłem. Przy okazji - 
jaki sposób spędzania wolnego czasu według Ciebie nie jest odmianą fioła?

W poniedziałek, 25.01.2021 o 13:31, Uncle Pete napisał:

> On 25.01.2021 11:31, collie wrote:
>> W sobotę, 16.01.2021 o 14:49, Uncle Pete napisał:
>> 
>>> Tu kiedyś opisałem część mojej kolekcji, do której dorobiłem gablotę (po
>>> rosyjsku, ale jest sporo zdjęć):
>>> https://just-tom.livejournal.com/439528.html
>> 
>> Zbieractwo technicznych rupieci to łagodniejsza odmiana fioła,
>> jeśli nie jest się dyrektorem Narodowego  Muzeum Techniki na
>> Placu Defilad. Też przez to przeszedłem, to wiem.
> 
> Nie powiem, żeby to zajmowało jakieś duże miejsce w moim życiu. 
> Wystawiłem to co miałem i jeszcze kilka sztuk dokupiłem. Przy okazji - 
> jaki sposób spędzania wolnego czasu według Ciebie nie jest odmianą fioła?

Zbieractwo nie-technicznych rupieci. Na przykład pierwsze z brzegu 
dwa kawałki ścian z nimi:
https://zapodaj.net/0155555db71b6.jpg.html
https://zapodaj.net/41f87620d34a1.jpg.html

No i gablot nie trzeba - tylko parę ścian, choć mi już brakuje.
Dobrze przy tym mieć na podorędziu artystkę sztalugową - zawsze
coś doradzi, albo opieprzy jak święty Michał diabła, po powrocie
z giełdy rupieci.


-- 
Tu jest Usenet - tu się nie dyskutuje, tu się walczy.

> Zbieractwo nie-technicznych rupieci. Na przykład pierwsze z brzegu
> dwa kawałki ścian z nimi:
> https://zapodaj.net/0155555db71b6.jpg.html
> https://zapodaj.net/41f87620d34a1.jpg.html
> 
> No i gablot nie trzeba - tylko parę ścian, choć mi już brakuje.
> Dobrze przy tym mieć na podorędziu artystkę sztalugową - zawsze
> coś doradzi, albo opieprzy jak święty Michał diabła, po powrocie
> z giełdy rupieci.

To też mam - już zaczyna mi brakować wolnego miejsca na ścianach.

On 2021-01-25, collie <collie2.nospam@vp.pl> wrote:
> W poniedziałek, 25.01.2021 o 13:31, Uncle Pete napisał:
>
>> On 25.01.2021 11:31, collie wrote:
>>> W sobotę, 16.01.2021 o 14:49, Uncle Pete napisał:
>>> 
>>>> Tu kiedyś opisałem część mojej kolekcji, do której dorobiłem gablotę (po
>>>> rosyjsku, ale jest sporo zdjęć):
>>>> https://just-tom.livejournal.com/439528.html
>>> 
>>> Zbieractwo technicznych rupieci to łagodniejsza odmiana fioła,
>>> jeśli nie jest się dyrektorem Narodowego  Muzeum Techniki na
>>> Placu Defilad. Też przez to przeszedłem, to wiem.
>> 
>> Nie powiem, żeby to zajmowało jakieś duże miejsce w moim życiu. 
>> Wystawiłem to co miałem i jeszcze kilka sztuk dokupiłem. Przy okazji - 
>> jaki sposób spędzania wolnego czasu według Ciebie nie jest odmianą fioła?
>
> Zbieractwo nie-technicznych rupieci. Na przykład pierwsze z brzegu 
> dwa kawałki ścian z nimi:
> https://zapodaj.net/0155555db71b6.jpg.html
> https://zapodaj.net/41f87620d34a1.jpg.html
>
> No i gablot nie trzeba - tylko parę ścian, choć mi już brakuje.
> Dobrze przy tym mieć na podorędziu artystkę sztalugową - zawsze
> coś doradzi, albo opieprzy jak święty Michał diabła, po powrocie
> z giełdy rupieci.

Jeden pies prawdę mówiąc przy czym z obrazami jest o wiele wiele 
trudniej. Naćpanie wszystkiego co się ma na tej ścianie zwykle ujmuje 
sporo wartości, czy też urody ekspozycyjnej obrazów. Efekt jest taki, że 
po różnych schowkach kisi mi się pewnie ze 20-30 różnych takich i 
owakich, których zwyczajnie nie mam gdzie powiesić mimo, że chciałbym.

-- 
Marcin

On 2021-01-24, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
>> Jak nie masz Zenita E? A co to jest na półce oboko Practiki MTL3? Moja
>> pierwsza lustrzanka, tylko u mnie była z takim śmiesznym obiektywem:
>> https://casualphotophile.com/wp-content/uploads/2017/08/zenit-product-photos-2-1200x675.jpg
>
> To jest niewłaściwy Zenit-E, białoruski z lat 80. Miałem krasnogorskiego 
> z połowy lat 70 chyba mniej więcej takiego jak Twój, w wersji 
> pseudoeksportowej, czyli z napisem ZENIT alfabetem łacińskim, ale 
> czułością w jednostkach GOST. I z takim jak u Ciebie Industarem-50. 
> Różnice konstrukcyjne są minimalne, ale białoruski jest odczuwalnie 
> bardziej toporny.

Czyli co, podróba? Nie kojarzę czy mój ma w GOST, a nie mam jak sprawdzić.

>> i nie w cyrylicy. Potem był jeszcze XP. Ładna kolekcja. Masz nawet
>> mojego ulubionego Silueta Electro.
>
> Silueta bardzo lubiłem za długie czasy otwarcia migawki. Ale chorował na 
> to, co wszystko w ZSRR: kiepskie styki. Po jakimś czasie już miałem dość 
> ciągłego rozkręcania i sprzedałem go. Ten z gabloty to już z Allegro, 
> niestety nie działa, nie udało mi się go ożywić. Później był produkowany 
> Siluet-Awtomat z obiektywem f/2,8, ale go nie miałem.

Niesamowite były te długie naświetlania prawdę mówiąc. Nie kojarzę 
innego aparatu tamtych czasów, który miałby coś takiego, bo zdaje się 
tam oficjalnie było 30s, a fktycznie działało tak, że póki nie otrzymał 
odpowiedniej dawki światła to migawka pozostawała otwarta.

Jakie styki?

>> Poza ww., Smiena 8M, uszkodzony Start upolowany w takim stanie w
>> Bomisie, i parę kamer 8 i super 8.
>
> W międzyczasie dołożyłem do gabloty wyciągniętą z pawlacza Awrorę 12 - 
> kamerę na kodakowskie kasety super 8. Strasznie prymitywna, taśma była 
> dużo droższa od zwykłej 8 mm, nakręciłem nią na początku lat 80. kilka 
> filmów i schowałem do szafy. Potem odziedziczyłem po dziadku Ekran (jest 
> w gablocie) z nasadkami i trochę filmowałem przez ciekawość, ma bardzo 
> dobrą optykę, zdecydowanie lepszą od Awrory.

Z kasetami do super 8 był problem. Ze szpulą 2x super 8 mniejszy. 
Zmajstrowałem sobie więc rozcinarkę do tej ostatniej i ładowałem do 
kaset, ale były z tym problemy bo majsterm byłem do dupy.

-- 
Marcin

> Czyli co, podróba? Nie kojarzę czy mój ma w GOST, a nie mam jak sprawdzić.

Co dokładnie? W białoruskiej Wilejce Zenity były produkowane zupełnie 
oficjalnie. Sporo sprzętu w ZSRR produkowano przez kilka zakładów. 
Natomiast jeżeli chodzi o GOST, to chyba był to po prostu produkt na 
rynek krajowy, mimo że na pudełku miał naklejkę "Export".

>> Silueta bardzo lubiłem za długie czasy otwarcia migawki. Ale chorował na
>> to, co wszystko w ZSRR: kiepskie styki. Po jakimś czasie już miałem dość
>> ciągłego rozkręcania i sprzedałem go. Ten z gabloty to już z Allegro,
>> niestety nie działa, nie udało mi się go ożywić. Później był produkowany
>> Siluet-Awtomat z obiektywem f/2,8, ale go nie miałem.
> 
> Niesamowite były te długie naświetlania prawdę mówiąc. Nie kojarzę
> innego aparatu tamtych czasów, który miałby coś takiego, bo zdaje się
> tam oficjalnie było 30s, a fktycznie działało tak, że póki nie otrzymał
> odpowiedniej dawki światła to migawka pozostawała otwarta.

Oficjalnie do 8 sekund, faktycznie gdzieś do minuty chyba. Ale dla mnie 
najważniejsze było zejście poniżej 1/30s przy robieniu zdjęć z ręki.

> Jakie styki?

Przełącznik trybów pod obiektywem. Miał pozycję do sprawdzania stanu 
baterii, więc był dosyć często używany. Generalnie był to skutek 
ograniczania używania metali szlachetnych w sprzęcie powszechnego 
użytku, była jakaś decyzja rządu w tej sprawie. Były też inne 
ograniczenia materiałowe, które m.in. nie pozwoliły na zastosowanie 
właściwego gatunku stali w migawkach Ałmazów, które miały być 
profesjonalnymi lustrzankami.

> Z kasetami do super 8 był problem. Ze szpulą 2x super 8 mniejszy.
> Zmajstrowałem sobie więc rozcinarkę do tej ostatniej i ładowałem do
> kaset, ale były z tym problemy bo majsterm byłem do dupy.

Mieszkałem wtedy w Moskwie i 1x8 super można było bez problemu kupić, w 
tym bez kasety (tańsze). W komplecie z kamerą były 4 wielorazowe kasety, 
ale zakładanie do nich taśmy w ciemności wymagało wprawy.

Generalnie takie filmowanie na 8 mm (super czy nie) było trochę bez 
sensu - niewygodne, drogie, bez dźwięku. W latach 80. pojawił się 
potwornie drogi wynalazek Avrora-226 z nagrywaniem dźwięku na ścieżkę 
magnetyczną, ale i tak nie było w sprzedaży takich taśm.

W dniu 2021-01-25 o 18:24, collie pisze:
> (...)
> Zbieractwo nie-technicznych rupieci. Na przykład pierwsze z brzegu
> dwa kawałki ścian z nimi:
> https://zapodaj.net/0155555db71b6.jpg.html
> https://zapodaj.net/41f87620d34a1.jpg.html
> 
> No i gablot nie trzeba - tylko parę ścian, choć mi już brakuje.
> Dobrze przy tym mieć na podorędziu artystkę sztalugową - zawsze
> coś doradzi, albo opieprzy jak święty Michał diabła, po powrocie
> z giełdy rupieci.
> 

Tego nie rozumiem. Po co ściany zasłaniać jakimiś kolorowymi szmatami?
Do czego to się może przydać?

Ja rozumiem, jak się zbiera coś pożytecznego, np. stare samochody, aby 
je odrestaurować; starą elektronikę, aby jeszcze pochodziła czy stare 
książki naukowe, aby czasem się pośmiać.

No, może trochę przesadziłem ;) ale przynajmniej nie jest to 
abstrakcjonizm ani inny kubizm.
Aczkolwiek bohomazów nie cierpię. Mogę pooglądać (i jak mam okazję, to 
oglądam) coś do epoki klasycyzmu, a w zasadzie do wieku XIX.
Ale ja jestem zboczony technik, to może dlatego ;)

-- 
Pozdrawiam.

Adam

wtorek, 26 stycznia 2021 o 14:06:43 UTC+1 Uncle Pete napisał(a):
> > Czyli co, podróba? Nie kojarzę czy mój ma w GOST, a nie mam jak sprawdzić.
> Co dokładnie? W białoruskiej Wilejce Zenity były produkowane zupełnie 
> oficjalnie. Sporo sprzętu w ZSRR produkowano przez kilka zakładów. 
> Natomiast jeżeli chodzi o GOST, to chyba był to po prostu produkt na 
> rynek krajowy, mimo że na pudełku miał naklejkę "Export".

Od któregoś momentu skala GOST pokrywała się z ASA, więc jak najbardziej może być eksport. Czasami na skali czułości widniał napis "GOST/ASA". Na FEDzie 4 mam napisy cyrylicą, a skalę czułości w ASA - wyłącznie.
Pozdrawiam Marcin

> Od któregoś momentu skala GOST pokrywała się z ASA, więc jak najbardziej może być eksport. Czasami na skali czułości widniał napis "GOST/ASA". Na FEDzie 4 mam napisy cyrylicą, a skalę czułości w ASA - wyłącznie.
> Pozdrawiam Marcin
> 

Czyli ten FED był raczej na eksport ))

Tamten Zenit był z połowy lat 70., GOST zrównano z ASA dopiero od 1987 
r., kiedy przy okazji zmieniono szereg czułości produkowanych filmów. 
Negatyw "Foto-65" został "Foto-64", a "Foto-130" - "Foto-125". Natomiast 
teraz jeszcze raz przyjrzałem się aparatom i faktycznie przed 1987 
rokiem często nie przejmowano się różnicą między GOST i ASA i pisano 
GOST/ASA.

środa, 27 stycznia 2021 o 15:47:17 UTC+1 Uncle Pete napisał(a):
> > Od któregoś momentu skala GOST pokrywała się z ASA, więc jak najbardziej może być eksport. Czasami na skali czułości widniał napis "GOST/ASA". Na FEDzie 4 mam napisy cyrylicą, a skalę czułości w ASA - wyłącznie. 
> > Pozdrawiam Marcin 
> >
> Czyli ten FED był raczej na eksport )) 
Z napisami cyrylicą?
Jutro porównam z innymi aparatami made in ZSRR.
> 
> Tamten Zenit był z połowy lat 70., GOST zrównano z ASA dopiero od 1987 
> r., kiedy przy okazji zmieniono szereg czułości produkowanych filmów. 
> Negatyw "Foto-65" został "Foto-64", a "Foto-130" - "Foto-125". Natomiast 
> teraz jeszcze raz przyjrzałem się aparatom i faktycznie przed 1987 
> rokiem często nie przejmowano się różnicą między GOST i ASA i pisano 
> GOST/ASA.
Sowieci produkowali filmy o nieco innych czułościach niż na Zachodzie, albo też nieco inaczej je mierzyli. Więc na swoich aparatach zaznaczali czułości typowe dla swojej produkcji.
Pozdrawiam Marcin

> Sowieci produkowali filmy o nieco innych czułościach niż na Zachodzie, albo też nieco inaczej je mierzyli. Więc na swoich aparatach zaznaczali czułości typowe dla swojej produkcji.

Do 1987 roku.

W dniu 2021-01-27 o 21:59, Uncle Pete pisze:
>> Sowieci produkowali filmy o nieco innych czułościach niż na Zachodzie, 
>> albo też nieco inaczej je mierzyli. Więc na swoich aparatach 
>> zaznaczali czułości typowe dla swojej produkcji.
> 
> Do 1987 roku.

Ale też negatyw cz-b można było tak ze cztery razy prześwietlić albo o 
połowę niedoświetlić (a później popchnąć przy wywoływaniu) bez wielkiej 
straty.
Pozytywy już nie miały takiej tolerancji, a negatywy kolorowe 
(czterokąpielowe?) już w zasadzie musiały być naświetlane w punkt.

Mało to ludzi na smieno-podobnych wynalazkach umiało tylko wybrać 
słoneczko bądź chmurkę? I jakoś wychodziło.

-- 
Pozdrawiam.

Adam

W środę, 27.01.2021 o 20:01, dagon0@vp.pl napisał:

> Sowieci produkowali...

Nu, oni produkowali, a Ty do ich szkoły chodził, da?
"Sowieci" to rusycyzm. Słuchaj Osieckiej.


-- 
Ucz, ucz się polskiego, na łatwe i na trudne dni
(Agnieszka Osiecka)

> Ale też negatyw cz-b można było tak ze cztery razy prześwietlić albo o 
> połowę niedoświetlić (a później popchnąć przy wywoływaniu) bez wielkiej 
> straty.
> Pozytywy już nie miały takiej tolerancji, a negatywy kolorowe 
> (czterokąpielowe?) już w zasadzie musiały być naświetlane w punkt.
> 
> Mało to ludzi na smieno-podobnych wynalazkach umiało tylko wybrać 
> słoneczko bądź chmurkę? I jakoś wychodziło.

W wyrobach smieno-podobnych były także normalne skale przysłony i czasów 
otwarcia migawki. I prawie wszystkie znane mi osoby korzystały ze 
światłomierzy selenowych. Albo niektórzy na oko, a nie na słoneczko ;)

Różnice w wartościach ASA i GOST były rzeczywiście praktycznie 
niezauważalne. I z negatywu czarno-białego można było wyciągnąć sporo. 
Naświetlałem Foto-250 jak 400 ASA i wywoływałem w wywoływaczu, który sam 
robiłem według recepty, którą mi ktoś poradził. Ziarno było mniejsze, 
niż w standardowym wywoływaczu "nr 2" przy naświetlaniu 250 GOST.

Negatywy kolorowe OIDP akurat miały dość dużą szerokość fotograficzną, 
trochę tym się bawiłem, ale proces robienia odbitek kolorowych w 
warunkach domowych był zbyt męczący. I odbitki dość szybko wypłowiały. 
Slajdy to owszem, błędów nie wybaczały.

On 28.01.2021 00:07, collie wrote:
> W środę, 27.01.2021 o 20:01, dagon0@vp.pl napisał:
> 
>> Sowieci produkowali...
> 
> Nu, oni produkowali, a Ty do ich szkoły chodził, da?
> "Sowieci" to rusycyzm. Słuchaj Osieckiej.
> 
> 

"Sowieci", "Związek Sowiecki" to akurat raczej pisizm, niż rusycyzm...

Jest Thu, 28 Jan 2021 00:21:23 +0100, Uncle Pete pisze:
>
>> Ale też negatyw cz-b można było tak ze cztery razy prześwietlić albo o 
>> połowę niedoświetlić (a później popchnąć przy wywoływaniu) bez wielkiej 
>> straty.
>> Pozytywy już nie miały takiej tolerancji, a negatywy kolorowe 
>> (czterokąpielowe?) już w zasadzie musiały być naświetlane w punkt.
>> Mało to ludzi na smieno-podobnych wynalazkach umiało tylko wybrać 
>> słoneczko bądź chmurkę? I jakoś wychodziło.
> W wyrobach smieno-podobnych były także normalne skale przysłony i czasów 
> otwarcia migawki. I prawie wszystkie znane mi osoby korzystały ze 
> światłomierzy selenowych. Albo niektórzy na oko, a nie na słoneczko ;)

Uczyłem się fotografować na Smienie Symbol. Te „ikonki” to była
wspaniała sprawa, bardzo duży walor edukacyjny (właśnie dlatego, że
były też standardowe wartości liczbowe). U mnie to działało – negatywy
ze Smieny mam lepiej naświetlone, niż potem te z Zenita 11 (gdzie już był
światłomierz selenowy).

      k.
-- 
Krzysztof Gajdemski | songo (at) debian.org.pl | KG4751-RIPE
Registered Linux User #133457 | BLUG Registered Member #0005
PGP key at: http://s.debian.org.pl/gpg/gpgkey * ID: D3259224
Szanuję was wszystkich, którzy pozostajecie w cieniu - Snerg

On 2021-01-26, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
>> Niesamowite były te długie naświetlania prawdę mówiąc. Nie kojarzę
>> innego aparatu tamtych czasów, który miałby coś takiego, bo zdaje się
>> tam oficjalnie było 30s, a fktycznie działało tak, że póki nie otrzymał
>> odpowiedniej dawki światła to migawka pozostawała otwarta.
>
> Oficjalnie do 8 sekund, faktycznie gdzieś do minuty chyba. Ale dla mnie 
> najważniejsze było zejście poniżej 1/30s przy robieniu zdjęć z ręki.
>
>> Jakie styki?
>
> Przełącznik trybów pod obiektywem. Miał pozycję do sprawdzania stanu 
> baterii, więc był dosyć często używany. Generalnie był to skutek 
> ograniczania używania metali szlachetnych w sprzęcie powszechnego 
> użytku, była jakaś decyzja rządu w tej sprawie. Były też inne 
> ograniczenia materiałowe, które m.in. nie pozwoliły na zastosowanie 
> właściwego gatunku stali w migawkach Ałmazów, które miały być 
> profesjonalnymi lustrzankami.

To może była to kewstia na eksport/krajowy bo z żadnym z wymienionych 
radzieckich aparatów i kamer ze stykami nigdy roblemów nie miałem.

> Generalnie takie filmowanie na 8 mm (super czy nie) było trochę bez 
> sensu - niewygodne, drogie, bez dźwięku. W latach 80. pojawił się 
> potwornie drogi wynalazek Avrora-226 z nagrywaniem dźwięku na ścieżkę 
> magnetyczną, ale i tak nie było w sprzedaży takich taśm.

W standardzie Super 8 był ów pasek magnetyczny. Nie to, że na oczy 
widziałem. A bez sensu nie było jak to była jedyna możliwość. Dopiero 
VHS(c) zaczął tu cokolwiek zmieniać, a tak naprawdę analogowe Video8 a 
potem Hi8. Dopiero w pólowie lat 90. dorobiłem się takiej kamery.

-- 
Marcin

On 2021-01-27, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
>
>> Ale też negatyw cz-b można było tak ze cztery razy prześwietlić albo o 
>> połowę niedoświetlić (a później popchnąć przy wywoływaniu) bez wielkiej 
>> straty.
>> Pozytywy już nie miały takiej tolerancji, a negatywy kolorowe 
>> (czterokąpielowe?) już w zasadzie musiały być naświetlane w punkt.
>> 
>> Mało to ludzi na smieno-podobnych wynalazkach umiało tylko wybrać 
>> słoneczko bądź chmurkę? I jakoś wychodziło.
>
> W wyrobach smieno-podobnych były także normalne skale przysłony i czasów 
> otwarcia migawki. I prawie wszystkie znane mi osoby korzystały ze 
> światłomierzy selenowych. Albo niektórzy na oko, a nie na słoneczko ;)

Ze Smieną dostałem tabelę naświetlań. Nigdy się na chmurkach nie 
opierałem. Leningrada, zdaje się "4" dorobiłem się później.
Swierdłowska 4 (CdS) dopiero 10 lat temu :)

-- 
Marcin

Jest Thu, 28 Jan 2021 04:12:57 GMT, Marcin Debowski pisze:
> On 2021-01-27, Uncle Pete <433koz@gmail.com> wrote:
>>> Ale też negatyw cz-b można było tak ze cztery razy prześwietlić albo o 
>>> połowę niedoświetlić (a później popchnąć przy wywoływaniu) bez wielkiej 
>>> straty.
>>> Pozytywy już nie miały takiej tolerancji, a negatywy kolorowe 
>>> (czterokąpielowe?) już w zasadzie musiały być naświetlane w punkt.
>>> Mało to ludzi na smieno-podobnych wynalazkach umiało tylko wybrać 
>>> słoneczko bądź chmurkę? I jakoś wychodziło.
>> W wyrobach smieno-podobnych były także normalne skale przysłony i czasów 
>> otwarcia migawki. I prawie wszystkie znane mi osoby korzystały ze 
>> światłomierzy selenowych. Albo niektórzy na oko, a nie na słoneczko ;)
> Ze Smieną dostałem tabelę naświetlań. Nigdy się na chmurkach nie 
> opierałem.

Tabela naświetlań swoją drogą. Ale jednak trzeba było nosić ze sobą
i akurat kiedy była potrzebna, nie można było jej znaleźć. :)

> Leningrada, zdaje się "4" dorobiłem się później.  Swierdłowska 4 (CdS)
> dopiero 10 lat temu :)

Całkiem przyzwoity światłomierz, jak się trafiło dobry egzemplarz. Mam
dwa i dość długo używałem do naświetlania slajdów (tak mi się spodobało,
że zapragnąłem potem „prawdziwego” spota). Jeden egzemplarz dostałem
w prezencie i wygląda jakby przeżył wojnę: ten jest bardzo precyzyjny
(porównywałem ze Spotmeter F). Drugi – praktycznie nówka sztuka
– niestety sporo przekłamuje (i błąd jest nieliniowy). Nie udało mi się
go nigdy skalibrować. Wkurzające jeszcze w nich była ta słaba dioda,
którą ciężko było dostrzec w słońcu (jej intensywność też zależna od
egzemplarza). Ale miło wspominam. Jego szersze pole widzenia nigdy mi
nie przeszkadzało, wręcz w wielu przypadkach odpowiadało mi bardziej,
niż typowy 1°. Do tego mały i poręczny.

      k.
-- 
Krzysztof Gajdemski | songo (at) debian.org.pl | KG4751-RIPE
Registered Linux User #133457 | BLUG Registered Member #0005
PGP key at: http://s.debian.org.pl/gpg/gpgkey * ID: D3259224
Szanuję was wszystkich, którzy pozostajecie w cieniu - Snerg

> W standardzie Super 8 był ów pasek magnetyczny. Nie to, że na oczy
> widziałem. A bez sensu nie było jak to była jedyna możliwość. Dopiero
> VHS(c) zaczął tu cokolwiek zmieniać, a tak naprawdę analogowe Video8 a
> potem Hi8. Dopiero w pólowie lat 90. dorobiłem się takiej kamery.

Tyle że na radzieckiej taśmie tego paska nie było, a taśmy zachodnie 
były niedostępne. Ale w 1992 roku nazbierałem na Hi8 i życie nabrało 
rumieńców )))

> 

>> Leningrada, zdaje się "4" dorobiłem się później.  Swierdłowska 4 (CdS)
>> dopiero 10 lat temu :)
> 
> Całkiem przyzwoity światłomierz, jak się trafiło dobry egzemplarz. Mam
> dwa i dość długo używałem do naświetlania slajdów (tak mi się spodobało,
> że zapragnąłem potem „prawdziwego” spota). Jeden egzemplarz dostałem
> w prezencie i wygląda jakby przeżył wojnę: ten jest bardzo precyzyjny
> (porównywałem ze Spotmeter F). Drugi – praktycznie nówka sztuka
> – niestety sporo przekłamuje (i błąd jest nieliniowy). Nie udało mi się
> go nigdy skalibrować. Wkurzające jeszcze w nich była ta słaba dioda,
> którą ciężko było dostrzec w słońcu (jej intensywność też zależna od
> egzemplarza). Ale miło wspominam. Jego szersze pole widzenia nigdy mi
> nie przeszkadzało, wręcz w wielu przypadkach odpowiadało mi bardziej,
> niż typowy 1°. Do tego mały i poręczny.

Miałem Swierdłowska 2, a potem Swierdłowska 4 - oba po jakimś czasie 
utraciły stabilność wskazań, czyli po każdym włączeniu pokazywały różną 
ekspozycję. Po rozpadzie ZSRR, kiedy rubel zanurkował, bardzo tanio 
kupiłem Leningrad 6 - był bardziej czuły od Swiedrłowsków, ale miał 
niezbyt wygodny celownik - otwór pośrodku koła nastaw z lustrem. Poza 
tym zacny sprzęt.

A jeszcze mam dziwny późnoradziecki wynalazek Rapri E201 - optyczny 
światłomierz punktowy, gdzie należało ustawiać jasność żarówki 
porównując z wybranym elementem klatki. Nie wiem, jak to w sposób 
zrozumiały opisać. Okazał się bardzo mocno nieliniowy.

Jest Thu, 28 Jan 2021 20:34:02 +0100, Uncle Pete pisze:
>>> Leningrada, zdaje się "4" dorobiłem się później.  Swierdłowska 4 (CdS)
>>> dopiero 10 lat temu :)
>> Całkiem przyzwoity światłomierz, jak się trafiło dobry egzemplarz. Mam
>> dwa i dość długo używałem do naświetlania slajdów (tak mi się spodobało,
>> że zapragnąłem potem „prawdziwego” spota). Jeden egzemplarz dostałem
>> w prezencie i wygląda jakby przeżył wojnę: ten jest bardzo precyzyjny
>> (porównywałem ze Spotmeter F). Drugi – praktycznie nówka sztuka
>> – niestety sporo przekłamuje (i błąd jest nieliniowy). Nie udało mi się
>> go nigdy skalibrować. Wkurzające jeszcze w nich była ta słaba dioda,
>> którą ciężko było dostrzec w słońcu (jej intensywność też zależna od
>> egzemplarza). Ale miło wspominam. Jego szersze pole widzenia nigdy mi
>> nie przeszkadzało, wręcz w wielu przypadkach odpowiadało mi bardziej,
>> niż typowy 1°. Do tego mały i poręczny.
> Miałem Swierdłowska 2, a potem Swierdłowska 4 - oba po jakimś czasie 
> utraciły stabilność wskazań, czyli po każdym włączeniu pokazywały różną 
> ekspozycję.

A nie było tak, że tam styki przy bateriach śniedziały i po dłuższym
postoju należało je poskrobać? Okazjonalnie wystarczyło mocniej
postukać… Ale może to jednak przypadłość innego światłomierza, teraz już
nie pamiętam. Z ciekawości chciałem nawet sprawdzić S4 na tę
okoliczność, ale żadnego nie mogę znaleźć. Jaja jakieś. :)

> Po rozpadzie ZSRR, kiedy rubel zanurkował, bardzo tanio 
> kupiłem Leningrad 6 - był bardziej czuły od Swiedrłowsków, ale miał 
> niezbyt wygodny celownik - otwór pośrodku koła nastaw z lustrem. Poza 
> tym zacny sprzęt.

Jeśli dobrze pamiętam to zdania na temat tego, których z nich lepszy
były podzielone. Nigdy nie używałem Lenigrada, więc ciężko stwierdzić.
Swiedłowsk chyba rzeczywiście przy skąpym świetle przestawał być
użyteczny, choć jakie były wartości graniczne też już nie pamiętam.

> A jeszcze mam dziwny późnoradziecki wynalazek Rapri E201 - optyczny 
> światłomierz punktowy, gdzie należało ustawiać jasność żarówki 
> porównując z wybranym elementem klatki. Nie wiem, jak to w sposób 
> zrozumiały opisać. Okazał się bardzo mocno nieliniowy.

Rapri, a owszem, znam. Oglądałem kiedyś (bodaj na giełdzie), ale nie
korzystałem. Zawsze miał złe opinie.

      k.
-- 
Krzysztof Gajdemski | songo (at) debian.org.pl | KG4751-RIPE
Registered Linux User #133457 | BLUG Registered Member #0005
PGP key at: http://s.debian.org.pl/gpg/gpgkey * ID: D3259224
Szanuję was wszystkich, którzy pozostajecie w cieniu - Snerg

środa, 27 stycznia 2021 o 21:59:12 UTC+1 Uncle Pete napisał(a):
> > Sowieci produkowali filmy o nieco innych czułościach niż na Zachodzie, albo też nieco inaczej je mierzyli. Więc na swoich aparatach zaznaczali czułości typowe dla swojej produkcji.
> Do 1987 roku.
Generalnie czy na seriach eksportowych?
Pozdrawiam Marcin

czwartek, 28 stycznia 2021 o 00:07:52 UTC+1 collie napisał(a):
> W środę, 27.01.2021 o 20:01, dag...@vp.pl napisał: 
> 
> > Sowieci produkowali... 
> 
> Nu, oni produkowali, a Ty do ich szkoły chodził, da? 
> "Sowieci" to rusycyzm. Słuchaj Osieckiej. 

Wolisz "ludzie radzieccy"?
Pozdrawiam Marcin

środa, 27 stycznia 2021 o 23:05:39 UTC+1 Adam napisał(a):
> W dniu 2021-01-27 o 21:59, Uncle Pete pisze:
> >> Sowieci produkowali filmy o nieco innych czułościach niż na Zachodzie, 
> >> albo też nieco inaczej je mierzyli. Więc na swoich aparatach 
> >> zaznaczali czułości typowe dla swojej produkcji. 
> > 
> > Do 1987 roku.
> Ale też negatyw cz-b można było tak ze cztery razy prześwietlić albo o 
> połowę niedoświetlić (a później popchnąć przy wywoływaniu) bez wielkiej 
> straty. 
> Pozytywy już nie miały takiej tolerancji, a negatywy kolorowe 
> (czterokąpielowe?) już w zasadzie musiały być naświetlane w punkt. 

Negatywy barwne też miały sporą tolerancję, i też można było manipulować czułością i czasem wywoływania.
Naświetlane "w punkt" musiały być właśnie diapozytywy.
Ilość kąpieli to kwestia producenta chemii, ten sam negatyw można było wywołać alb w czterech, albo w trzech kąpielach. Ważny jest rodzaj procesu.
Pozdrawiam Marcin

czwartek, 28 stycznia 2021 o 00:22:43 UTC+1 Uncle Pete napisał(a):
> On 28.01.2021 00:07, collie wrote: 
> > W środę, 27.01.2021 o 20:01, dag...@vp.pl napisał: 
> > 
> >> Sowieci produkowali... 
> > 
> > Nu, oni produkowali, a Ty do ich szkoły chodził, da? 
> > "Sowieci" to rusycyzm. Słuchaj Osieckiej. 
> > 
> >
> "Sowieci", "Związek Sowiecki" to akurat raczej pisizm, niż rusycyzm...
Prędzej BBWRyzm.
To zapożyczenie było powszechnie używane w międzywojniu.
Rugowane za PRL.
Pozdrawiam Marcin

On 28.01.2021 21:48, dagon0@vp.pl wrote:
> środa, 27 stycznia 2021 o 21:59:12 UTC+1 Uncle Pete napisał(a):
>>> Sowieci produkowali filmy o nieco innych czułościach niż na Zachodzie, albo też nieco inaczej je mierzyli. Więc na swoich aparatach zaznaczali czułości typowe dla swojej produkcji.
>> Do 1987 roku.
> Generalnie czy na seriach eksportowych?
> Pozdrawiam Marcin
> 

Generalnie, mieszkałem wtedy w Moskwie i właśnie pojawiły się w 
sprzedaży te z nowymi oznaczeniami, a w miesięczniku "Sowietskoje foto" 
był o tym artykuł.

On 28.01.2021 21:49, dagon0@vp.pl wrote:
> czwartek, 28 stycznia 2021 o 00:07:52 UTC+1 collie napisał(a):
>> W środę, 27.01.2021 o 20:01, dag...@vp.pl napisał:
>>
>>> Sowieci produkowali...
>>
>> Nu, oni produkowali, a Ty do ich szkoły chodził, da?
>> "Sowieci" to rusycyzm. Słuchaj Osieckiej.
> 
> Wolisz "ludzie radzieccy"?
> Pozdrawiam Marcin

Jakoś jestem do tego bardziej przyzwyczajony. A "sowiecki" słyszę 
głównie od tzw. prawicy.

> 

piątek, 29 stycznia 2021 o 00:31:36 UTC+1 Uncle Pete napisał(a):
> On 28.01.2021 21:49, dag...@vp.pl wrote: 
> > czwartek, 28 stycznia 2021 o 00:07:52 UTC+1 collie napisał(a): 
> >> W środę, 27.01.2021 o 20:01, dag...@vp.pl napisał: 
> >> 
> >>> Sowieci produkowali... 
> >> 
> >> Nu, oni produkowali, a Ty do ich szkoły chodził, da? 
> >> "Sowieci" to rusycyzm. Słuchaj Osieckiej. 
> > 
> > Wolisz "ludzie radzieccy"? 
> > Pozdrawiam Marcin
> Jakoś jestem do tego bardziej przyzwyczajony. A "sowiecki" słyszę 
> głównie od tzw. prawicy. 
Mnie wersja "radziecki" kojarzy się z lekcjami rosyjskiego i partyjną propagandą sprzed 1989 roku.
Głównie, bo w książkach historycznych jak najbardziej w użyciu jest .
Pozdrawiam Marcin

"Sowiecki" pachnie "Wolną Europą", tym dla odmiany "radziecki" przez gardło nie przechodziło. 

Wracając z saksów przez Berlin wschodni udało mi się w ichnim sklepie fotograficznym upolować BC1 z obiektywem 1,4/50mm, koszt coś 
około 1050 wschodnich marek (porównywalny ze wschodnioniemiecką pensją?).
No i przewieźć aparat do PL (przekopywali całe samochody, miałem szczęście, bo by chyba zabrali).
Rok 1987?
W Foto-Optyce było wówczas sporo obiektywów z mocowaniem PB, przede wszystkim 2,8/135 mm i 2,8/28 mm, wychodziły niemal darmo.
Szczęściarz mógł trafić w Foto-Optyce na 1,8/85mm czy na 4/300mm (tu już nie wychodziło niemal darmo).
Co ciekawe, zoomy do bagnetu PB były dość masowo produkowane na Dalekim Wschodzie, podobnie lampy błyskowe (lampy pasowały również 
od systemu Olympus).
Po latach ciężkiej pracy jak wół roboczy (podróże) BC1 zużyła mi się, dźwignia przesuwu filmu i naciągu migawki wyrobiła kwadratowe 
mocowanie na ośce, nawet p. Bieniek rozłożył ręce, że nie ma części.
Odkupiłem od kogoś niby nowszy model BX20 na który wcześniej chorowałem z uwagi na system błysku TTL, ale jakaś bardziej toporna 
była od BC1, bardziej plastikowa i co ciekawe system błysku TTL dawał gorsze wyniki (u mnie chyba prześwietlał) niż automatyka 
tyrystorowa lampy błyskowej (przywiezionej z Singapuru).
Inne korpusy Praktica systemu electric, na które polowałem i kupowałem na giełdzie foto w Stodole, zawsze okazywały się felerne (np. 
przesuw filmu, korpus któregoś modelu bodajże VLC zmarnował mi w ten sposób przepiękną i nie do powtórzenia sesję, no chyba że 
kiedyś zeskanuję negatyw i sztuczna inteligencja rozdzieli nałożone na siebie klatki ;)).

Co do innego niż standardowy rozmiaru klatek był aparat chyba Czajka o klatce 18x24mm w Foto-Optyce, kosztował bodajże 850 zł co 
było sporą kwotą w klatach 70-tych (chciałem ojca namówić na zakup uważając, że 72 klatki na jednej taśmie to spora oszczędność, ale 
pozostał przy Smienie przywiezionej z ZSRR, poźniej Wilia Awto z wbudowana automatyką oparta na światłomierzu selenowym i Siluette 
Electro na chyba CdS - te aparaty miały jednak bardzo mdłe obiektywy). Wówczas modne były slajdy, a slajd 18x24 mm jest bez sensu


-----
> B200 też mi się podobał