🚀 go-pugleaf

>> Jestem pewien, bo minęło od tego czasu ponad 20 lat i nie widzę u siebie
>> oznak skrzywienia psychicznego z tego powodu :).
>
> To o niczym nie świadczy. Chyba większość szaleńców uważa się za
> zdrowych psychicznie ;)

dzięki ;)

>> Tak. Ale gdy wezmę grę z Atari, gdzie połowy trzeba się domyślać, bo na
>> ekranie jest parę pikseli na krzyż, to nie powiem, żeby taka przemoc
>> była sugestywna. Raczej słabo.
>
> Pamiętam do dziś gierkę Choplifter. Na pewno kojarzysz ;) Może to coś ze
> mną nie tak, ale zawsze mnie strasznie bolało, jeśli przez przypadek
> przygniotłem któregoś z ratowanych ludzi i robiłem wszystko, żeby
> opanować grę do tego stopnia, żeby nikt tam nie zginął. Równocześnie nie
> miałem problemu z niszczeniem czołgów i myśliwców, bo one były
> zagrożeniem - zarówno dla mnie, jak i dla ratowanych. To dla mnie było
> sugestywne, pomimo nędznej (jak na dzisiejsze standardy) grafiki.

No ale zauważ, że miałeś zdrowe odruchy. Działać tak, żeby nie zrobić im 
krzywdy. To pozytywnie ;)

>> Doom/Wolf już bardziej, bo tu wyraźnie wszystko widać, choć grafika jest
>> mało realistyczna. I tu rzeczywiście też uważam, że 5-latek nie powinien
>> w to grać.
>
> Nie wdaję się w konkretne wymogi wiekowe, ale co do zasady się zgadzam -
> małemu dziecku bym takich gier nie dał, jednak w pewnym momencie byłbym
> do tego zmuszony, bo wolałbym sam go z taką tematyką zapoznać niż żeby
> zrobili to jego koledzy z przedszkola/szkoły.

Oczywiście. Odpowiednio do wieku dziecka trzeba mu pokazywać pewne 
trudne rzeczy i je tłumaczyć. Ja tak robię z moim synem. Jak na razie 
idzie mi nieźle (chyba), bo nie bawi się w strzelanie, nie gra w 
brutalne gry. A jak gdzieś zobaczy, to zawsze mu tłumaczę, że to jest 
złe, a to tylko gierka.

>> Prawda z tymi czasopismami. Też często to widzę, nieraz na to zwracałem
>> już uwagę. Pisma dla dzieci potrafią leżeć obok pornosów.
>
> I jaką dostajesz odpowiedź od kioskarzy? Bo mi często odpowiadają coś w
> stylu "a, panie, w Internecie to teraz dzieciaki wszystko i tak zobaczą".

Nie mówię im o tym, bo nie chce mi się wykłócać. Po prostu widzę to i 
mnie razi. A co trzeba mieć w mózgu, żeby tak rozkładać czasopisma, to 
już nie wiem.

>> Jego zabawy polegały prawie wyłącznie na bieganiu po ogródku i domu z
>> pistoletem w ręce. Raczej widać związek z graniem w FPSy. Niestety nie
>> pamiętam tytułu gry, w którą grał.
>
> Oj, oj, oj... Przypuszczam, że jesteśmy z okolic tego samego rocznika.

Możliwe.

> Poważnie nie bawiliście się na podwórku w wojnę albo w policjantów i
> złodziei? Nie biegaliście z pistoletami z patyka albo później z
> plastikowymi? A przecież o FPSach wtedy nikt nie słyszał ;)

Ja zawsze byłem inny ;). Nie bawiłem się w taki sposób, nigdy mnie to 
nie cieszyło.
Ale to tylko jedna z wielu zabaw. Wtedy też biegało się po drzewach, 
zrywało czereśnie, czy rzucało kamieniami do wody.
A jeśli dziecko spędza pół dnia przed FPSem, po czym mama mówi, że już 
starczy grania, a młody bierze pistolet i leci na podwórko, to moim 
zdaniem jest już coś nie tak.

>> Wszystko zależne jest od wieku dziecka. W tym jest sedno. 5-latek nie
>> musi jeszcze wiedzieć o tym, że ludzie się zabijają, a tym bardziej nie
>> musi widzieć, jak się to robi. To niszczy jego psychikę i zostaje w niej
>> to na całe życie. W tym wieku jeszcze na pewno. 10-latek już bardziej
>> rozumie, co jest dobre, a co złe i gdy nawet zobaczy grę z przemocą, czy
>> film, to można mu wyjaśnić, że to złe i powinno w miarę rozumieć. Potem
>> nawet granie w te gry nie powinno już na niego źle działać, co najwyżej
>> sprawi, że będzie agresywny, ale to już ma małe znaczenie, czy będzie
>> grał w krwawą grę, czy inną, która pobudza jego zmysły i wywołuje
>> agresję (np dlatego, że nie może czegoś przejść).
>
> To już temat mocno na inną grupę, ale krótko nawiążę ;) Zgadzam się z

W zasadzie całościowo nie na tę grupę;)

> Tobą, przy czym moim zdaniem kryterium wiekowe to uproszczenie.

Uproszczenie, bo nie chciałem się wdawać w szczegóły. Wiadomo, że u 
jednego 5-latka intelektualnie poziom jest inny niż u drugiego. I to 
raczej ocenić powinien już rodzic.

> Konieczne z wielu względów, ale jednak uproszczenie. W idealnym świecie
> rodzice powinni mieć możliwość i czas na tyle uważnie opiekować się
> dzieckiem, żeby obserwować je i wiedzieć, kiedy jest gotowe na
> poszczególne nowe bodźce i doświadczenia. Bo przecież nie każde dziecko
> rozwija się tak samo. Psychicznie i społecznie jeden 5-latek może
> dorównywać innym 8-latkom. Z kolei któryś 15-latek może być na poziomie
> 10-latka.

Tak.

>> W końcu to ja 15 lat temu stworzyłem sadystyczną grę, w którą grało
>> sporo nastolatków. Gra nie była zbyt sugestywna, chociaż przemoc była
>> jej istotą (wszystko na ekranie było małe i niewyraźne).
>
> Czyli takie Lemmings ;P To też była wyjątkowo sadystyczna gierka ;)

Lemmings? Mogła być, ale nie musiała. Celem było ratowanie, a nie 
zabijanie ;)


-- 
Gad Zombie
http://gad.art.pl/  http://classic-games.pl/
http://sadist.art.pl/
http://gry-samochodowe.gad.art.pl/