🚀 go-pugleaf

W dniu 2014-11-20 o 12:28, GAD Zombie pisze:
> A jeśli dziecko spędza pół dnia przed FPSem, po czym mama mówi, że już
> starczy grania, a młody bierze pistolet i leci na podwórko, to moim
> zdaniem jest już coś nie tak.

Może tak, może nie. Pozytywne jest, że trochę czasu spędza na świeżym 
powietrzu i to dosyć aktywnie, bo jednak biega z pistoletem, a nie tylko 
garbi się nad stolikiem do gry w szachy ;)
Chodziło mi jednak o to, że nawet jeśli pomiędzy zabawą w wojnę a 
graniem w FPSy istnieje jakiś związek, to niekoniecznie jest to związek 
przyczynowo-skutkowy. Może to być choćby odzwierciedlenie jego 
zainteresowań, które w przyszłości mogą się rozszerzyć ogólnie na 
militaria, czy to w postaci rozgrywek ASG, historii wojskowości, 
modelarstwa czy nawet organizowania rekonstrukcji.

>> To już temat mocno na inną grupę, ale krótko nawiążę ;) Zgadzam się z
>
> W zasadzie całościowo nie na tę grupę;)

Fakt, może więc na tym zakończmy, szczególnie, że co do zasady 
prezentujemy mocno zbliżone poglądy, a co do drobnych różnic nie mam 
zamiaru Cię na siłę przekonywać z kilku powodów:
- gdyby wszyscy mieli takie same poglądy, byłoby nudno ;)
- akurat w tych sprawach nie czuję się pewnie i nie jestem całkowicie 
przekonany do słuszności moich przekonań,
- równocześnie do kilku moich opinii jestem na tyle mocno przekonany, że 
wiem, że nie przekonasz mnie do zmiany zdania,
- no i wreszcie dyskusja zeszła na takie tematy, które zweryfikować może 
tylko życie, a w dodatku zawsze mogą się pojawić przypadki dowodzące, że 
każdy z nas ma rację.

>> Tobą, przy czym moim zdaniem kryterium wiekowe to uproszczenie.
>
> Uproszczenie, bo nie chciałem się wdawać w szczegóły. Wiadomo, że u
> jednego 5-latka intelektualnie poziom jest inny niż u drugiego. I to
> raczej ocenić powinien już rodzic.

Tu na przykład jesteśmy całkowicie zgodni :)

>> Czyli takie Lemmings ;P To też była wyjątkowo sadystyczna gierka ;)
>
> Lemmings? Mogła być, ale nie musiała. Celem było ratowanie, a nie
> zabijanie ;)

Powiedz to moim kumplom, którzy przychodzili do mnie pograć... Niektórzy 
uczynili sobie rozrywkę z jak najbardziej widowiskowego ukatrupienia jak 
największej liczby lemmingów ;) Zresztą, nawet jak ktoś chciał grać 
ratując je, to przed porządnym opanowaniem gry częściej słyszał odgłos 
lemminga gwałtownie witającego się z gruntem niż *plonk* towarzyszący 
jego wejściu do bramy...