🚀 go-pugleaf

> Całkowicie popieram takie podejście, jest tylko jedno "ale". Te
> wektory,  które widziałem, zdawały się mało przydatne - nie ma
> leśnych ścieżek, czy jakichś ruinek, detalu tyle co nic, ogólnie
> wygląda to mało przyjaźnie. 

Ale tylko wygląda. Mimo mniejszej (z reguły) szczegółowości, dla wielu jest 
bardziej przyjazny niż raster. Oczywiście przy założeniu jakie napisałem w 
jednym z akapitów:

> > Zakładając, że mapę papierową i tak mamy "pod ręką" ... 

I tu właśnie tkwi sedno całej idei. Leśne ścieżki (co prawda te akurat bardziej 
interesują mnie w realu niż na mapie - w myśł zasady, że nie chodzę po mapie, 
ale po lesie) mam na mapie papierowej, a "wzrokowe przeniesienie" pozycji z 
GPSu (gdzie widzę nieco ważniejsze drogi i siatkę kilometrową) na mapę 
papierową jest - przy odrobinie wprawy - łatwiejszy i precyzyjniejszy niż 
wydaje się to ludziom wychowanym na rastrze. Poważnie. 

> Kiedy pojawią się mapy dobrze odwzorowujące to, co widać na turystycznych, 
> oczywiście z podziałem na warstwy i całym dobrodziejstwem wektorowości - 
> natychmiast popędzę do sklepu i kupię GPS, który będzie z nimi pracował.

Rozumiem, że wszystkich tych, którzy dzisiaj nadal używają GPSy bezmapowe 
uważasz za zacofanych? ;-)

Zwróć wszakże uwagę, że GPS w swojej nazwie nie zawiera literki "M" 
sugerującej, że to musi być MAPNIK. GPS to po prostu jeden z elementów 
wyposażenia nawigacyjnego. Funkcja mapy rastrowej jest do niego dodana tak samo 
jak funkcja wyszukiwarki, funkcja routingu, kompas elektroniczny czy altimetr. 
Na którą z tych funkcji postawi użytkownik - to już odrębne zaganienie. Ważne 
co się zyskuje, a co traci. Moje podejście jest proste. Przy założeniu że i tak 
mapę papierową mam przy sobie, wolę zrezygnować z jej kopii w odbiorniku, za to 
postawić na funkcje cechujące wektor. Funkcje, których raster mi nie zapewni.

To oczywiście moje podejście do zagadnienia. Adam ma inne. Zapewne uprawiamy 
nieco inny typ turystyki.

Niemniej jedna rzecz łączy nas z Adamem. To świadomy wybór. Żeby mieć pewność 
iż wybrało się najlepsze rozwiązanie w określonym rodzaju turystyki, trzeba 
poznać oba. Sam fakt, że ktoś jest zadowolony z outdoorowego Garmina z mapami 
wektorowymi, a ktoś inny jest zadowolany z komórki z rastrem nie oznacza, że 
obaj wybrali najlepsze, optymalne dla siebie rozwiązanie. W naszym przypadku 
jednak tak jest. Adam postawił na raster, pomimo że "od zawsze" ma Garmina, a 
ja postawiłem na outdoorowca z wektorami, pomio że "od zawsze" mam pocketa z 
rastrami.

> GPS powinien tu wnosić jakąś nową jakość,

Moje słowa :-)

> czyli skutecznie prowadzić  nas tam, gdzie dotąd nie byliśmy,
> pomóc znaleźć źródło czy miejsce do  spania, wyprowadzić na
> właściwe wyjście z wąwozu zasypanego śniegiem po pas 
> w obcym kraju, 

Zgadzam się.

> a do tego wciąż bardziej nadają się bitmapy,

Mylisz się. Mapa papierowa + GPS z uproszczonym wektorem nadaje się tak samo.
UWAGA: w obu przypadkach tak samo źle, bo błędy map papierowych nie pozwalają 
na pewną nawigację pseudo-precyzyjną.

Gdyby było inaczej geocacherzy nie publikowali by swoich danych w postaci 
waypointów, tylko nanosili miejsca skrzynek na mapy papierowe bądź skany, po 
czym publikowaliby .... raster ;-)

A jeżeli już zaczynamy operować waypointami, czy innymi w miarę precyzyjnymi 
danymi np. w postaci śladów, to cała ta "rastrowa" filozfia rozsypuje się jak 
domek z kart. Waypoint czy ślad jest informacją wektorową i jego naturalnym 
środowiskiem jest mapa wektorowa - najlepiej wspomagana kompasem.

Ja tak to postrzegam. Gdyby było inaczej, sprzedałbym zabawki z logo Garmin i 
zadowolił się moim Asusem z rastrami :-)

Oczywiście każdy może mieć zdanie odrębne.

Pozdrawiam, Lechu

-- 
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl