🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Grzexs" <gwtx@unun-to-go2.pl> napisał w wiadomości 
news:niilkp$obt$1@node1.news.atman.pl...
>> Jak tu wyglądała blokada, aby nie przełożyło pod wagonem? Czy może
>> statystycznie, że prawdopodobieństwo tego za małe, by sobie zawracać
>> gitarę? Czy może motorman musiał lipować na strzałkę, czy aby nie
>> zrobiła przypadkiem nieoczekiwanego "mig"? Bo z opisu wnioskuję, że tu
>> nie było wykrywania, że tram w ogóle tu wjechał?
>
> Wtedy cudem techniki był 102Na, więc nie było obawy, że będzie drugi 
> pantograf (13N we Wro nigdy nie było). Strzałki były na tyle daleko od

No fakt, dwuskład stodwójek to rzecz nieczęsto przeze mnie widziana.

> sanek, że gdy coś nie wyszło, to był czas na zatrzymanie tramwaju i 
> przełożenie zwrotnicy wajchą. I często się tak zdarzało (pamiętam rozjazd 
> z Legnickiej w Robotniczą, jeszcze przed wybudowaniem długiego odcinka 
> torów równoległych w kierunku Pilczyc / Dolmelu) – wykrywanie stanu „z 
> prądem” było takie sobie; przypominam sobie też, jak zimą motorman 
> wyłączał grzejniki przed taką zwrotnicą.

No, a w Pjongjangu (nazwa Phenian nie jest już uznawana za właściwą) po 
prostu by opuścili kitę :))

>
> Największym niebezpieczeństwem był drugi tramwaj, który mógł przełożyć 
> rozjazd pod wagonem na nim się znajdującym.

Ano... i chocby o taki stan mi chodziło, zwłaszcza, gdy ustawi się sznurek 
tramów, które skręcają naprzemiennie, to jeżdżenia z prądem i bez prądu 
mogło by być tyle, że ześwirować by było można... To już chyba lepiej by 
było mieć kogoś do pomocy, aby jakoś filował, czy przypadkiem nie idzie znów 
ku temu, że tramwaj by był skłonny pocałować się sam w dupę, albo tego, co 
za nium jedzie...

>
>>> wyjeździe, które odblokowywały całe ustrojstwo po przejeździe
>>> tramwajów (lekarstwo na 2 pantografy). Oczywiście wskaźnik położenia
>>> zwrotnicy już nie był potrzebny.
>>
>> Tu rozumiem, że wykrywany był już sam fakt wjechania bambaja na rozjazd?
>> Ten typ wydaje mi się jakiś bardziej ogarnialny, choć może też
>> wymagający większego wysiłku umysłowego... mimo wszystko wolałbym ten
>> typ właśnie.
>
> On się pojawił, gdy zaczęto puszczać 2×105N, a nie wpadnięto jeszcze na 
> dostarczanie kablem prądu do drugiego wagonu (a tak jest we Wro od lat, 
> chyba od jakiegoś wypadku, kiedy nie dało się łatwo odłączyć wagonu od 
> prądu i coś tam się stało, ale tego nie pamiętam).

Czyli, jak życie pokazuje, często można spotkać jakiś słaby punkt czegoś...

>
>> Usiłuję sobie przypomnieć, czy gdzieś jeszcze...?
>
> Tego to nie wiem.

Powoli sobie posklejam to do kupy z notek historycznych i innych szczegółów, 
publikacji, itd... W razie wątpliwości podpytam.

-- 
Ludzie, którzy podniecają się swoim IQ, to frajerzy.
(C) Stephen Hawking
(dostępny tu adres email nie jest zarejestrowany w żadnym serwisie,
i JAKIKOLWIEK mailing BEZWZGLĘDNIE zostanie potraktowany jako spam!)