🚀 go-pugleaf

On 2022-10-26, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Pan Marcin Debowski napisał:
>
>>>> W Ukrainie to pewien manifest polityczny, więc bardziej jako taki
>>>> należy to rozpatrywać. Językowo, nie podejrzewam, żeby to miało
>>>> kogoś specjalnie drażnić (forma "na"), choć nie mam akurat pod ręką
>>>> Ukraińca aby zapytać.
>>>
>>> Traktowanie reguł języka jako manifestów politycznych budzi we mnie
>>> najgorsze skojarzenia. Ukraińców pod ręką mam, rozdrażnieni z tego
>>> powodu nie są. Problem jest wywołany sztucznie -- przez ludzi, którzy
>>> lubią wmawiać innym, że się powinni obrazić.
>>
>> To trochę jakby powiedzieć, że użycie noża w jakimś nie do końca 
>> typowym, ale funkcjonalnym zastosowaniu budzi najgorsze skojarzenia.
>> No chyba, że widzisz to jako część wymuszonej odgórnie poprawności 
>> politycznej, czego ja sam nie dostrzegam.
>
> Już wcześniej uznaliśmy, że zmiana ta ma źródło w polityce. Nazwanie
> go "poprawnością polityczną" jest tylko doprecyzowaniem. Tak to widzę.

Manifest polityczny nie musi wiązać się z polityczną porawnością.

> Natomiast nie widzę analogii między nożem a regułami języka. Nóż może
> służyć do wielu rzeczy, a reguły nie mają *praktycznego* zastosowania.
> To znaczy mogą posłużyć za temat do wielu doktoratów, ale ich znajomość
> nie jest warunkiem pięknego używania języka.

No tu mamy jakby zastosowanie tych reguł do politycznej manifestacji. 
Można dyskutowac, czy ma to sens, ale jest to jakaś realizacja takiego 
manifestu w oparciu o reguły.

>> W ciągu paru dni od agresji zaobserwowałem pojawienie się tej formy
>> w bardzo różnych ideowo mediach.
>
> Pierwszy raz z tą formą spotkałem się wiele lat przed wojną. W dość
> długim artykule opisującym młodą Ukrainkę, która samotnie protestowała
> na warszawskiej ulicy. Protestowała przeciwko formie "na Ukrainie".
> Autor tekstu dobrze opisał jej argumentację, sam ją chyba też podzielał.
> Nic tam nie było z prawdy.

Ta Ukrainka była tu ilustracją czy bardziej inspiracją? Nie był to jakiś 
odosobniony przypadek?

>> Nie wydawało się to ani wymuszone ani skoordynowane. Takoż, nie wydaje
>> się, że ktoś goni tych mówiących/piszących "na Ukrainie",
>
> Słucham radia w samochodzie. Słyszałem nieraz, jak prowadzący koryguje
> swoich gości mówiących "na Ukrainie".

To faktycznie nieciekawe zachowanie. Ale pewmie też nadgorliwców zawsze 
się trochę znajdzie. Ja bym nie korygował.

>> a Ukraińcom tłumaczy, że powinni się na starą formę obrażać.
>
> Tamta Ukrainka wyraźnie czuła się obrażona i przekonała do swych racji
> rozmówcę. Teraz inni przekonują w drugą stronę. Może czują się dłużni
> i dług chcą spłacić? Nie rozumiem tego.

To jak sam to odbieram to pokazanie poparcie Ukrainie, czego elementem 
może być nawet taka w sumie niewielka rzecz, jak uzywanie formy, która 
bardziej kojarzy się z państwowością. Dlaczego mieliby czuć się dłuzni? 
Na zasadzie, że kogoś innego, nie nas, dotknęło spore nieszczęście?

>> Co więcej, odnoszę wrażenie, że obecnie forma z "na" jakby w publikacjach
>> powraca. To wszystko moim zdaniem wskazuje bardziej na spontaniczne
>> użycie formy z "w", niż polityczną poprawność.
>
> W większości powróciła, z wyjątkim tych miejsc, w których "w" się
> zabetonowało, bo traktowane jest jako punkt honoru. To bardzo smutne
> zjawisko, taki podział.

Gdzie są takie miejsca? 

>>> "Rebrand" jest tu dobrym określeniem, bo Holendrom chodzi o sposób
>> Zwracam uwagę na poprawną pisownię: Rembrandt.
>
> Dziękuję za korektę. Będę bardziej zwracał uwagę na litrówki.

Tak trzymać!

-- 
Marcin