🚀 go-pugleaf

Pan Marcin Debowski napisał:

>> Już wcześniej uznaliśmy, że zmiana ta ma źródło w polityce. Nazwanie
>> go "poprawnością polityczną" jest tylko doprecyzowaniem. Tak to widzę.
>
> Manifest polityczny nie musi wiązać się z polityczną porawnością.

Nie musi, ale tu jest jawna deklaracja promotorów, że to "poprawność
polityczna tego wymaga".

>> Pierwszy raz z tą formą spotkałem się wiele lat przed wojną. W dość
>> długim artykule opisującym młodą Ukrainkę, która samotnie protestowała
>> na warszawskiej ulicy. Protestowała przeciwko formie "na Ukrainie".
>> Autor tekstu dobrze opisał jej argumentację, sam ją chyba też podzielał.
>> Nic tam nie było z prawdy.
>
> Ta Ukrainka była tu ilustracją czy bardziej inspiracją? Nie był to jakiś 
> odosobniony przypadek?

Odosobniony. Mam wrażenie, że wśród Ukraińców wręcz jedyny. Polaków już
wtedy mogło być więcej.

>> Słucham radia w samochodzie. Słyszałem nieraz, jak prowadzący koryguje
>> swoich gości mówiących "na Ukrainie".
>
> To faktycznie nieciekawe zachowanie. Ale pewmie też nadgorliwców zawsze 
> się trochę znajdzie. Ja bym nie korygował.

Ja bym nie tylko nie korygował, ale się dostosował. To samo warzywo można
po polsku nazwać "ziemniakiem" albo "karotflem". Ja zawsze używam tego
pierwszego słowa. Jednak gdybym był redaktorem prowadzącym w radiu rozmowę
na temat ziemiopłodów, a mój gość był ze szkoły kartoflanej, to bym uznał
jego zwyczaj językowy i mówił jak on. Tego wymaga nie tylko kultura --
język nie jest przecież polem walki, tylko porozumienia.

>> Tamta Ukrainka wyraźnie czuła się obrażona i przekonała do swych racji
>> rozmówcę. Teraz inni przekonują w drugą stronę. Może czują się dłużni
>> i dług chcą spłacić? Nie rozumiem tego.
>
> To jak sam to odbieram to pokazanie poparcie Ukrainie, czego elementem 
> może być nawet taka w sumie niewielka rzecz, jak uzywanie formy, która 
> bardziej kojarzy się z państwowością. Dlaczego mieliby czuć się dłuzni? 
> Na zasadzie, że kogoś innego, nie nas, dotknęło spore nieszczęście?

Mnie się to nijak nie kojarzy z państwowością, tego właśnie nie rozumiem.
Miałem na myśli "dług pouczania i obrazy" -- jedna Ukrainka niezbyt biegła
w polsczyźnie poczuła się obrażona i poucza Polaków w kwestiach języka, to
teraz grupa Polaków oddaje pouczenia (i niewiedzę) Ukraińcom.

>>> Co więcej, odnoszę wrażenie, że obecnie forma z "na" jakby w publikacjach
>>> powraca. To wszystko moim zdaniem wskazuje bardziej na spontaniczne
>>> użycie formy z "w", niż polityczną poprawność.
>>
>> W większości powróciła, z wyjątkim tych miejsc, w których "w" się
>> zabetonowało, bo traktowane jest jako punkt honoru. To bardzo smutne
>> zjawisko, taki podział.
>
> Gdzie są takie miejsca? 

Radio TOKFM, jeśli tego dotyczyło pytanie.

Jarek

-- 
Na zielonej Ukrainie,
Gdzie hiszpański żyje ród,
Tam gdzie rzeka Ganges płynie,
Tam Japończyk zbiera miód.