🚀 go-pugleaf

Pani Ewa napisała:

>> Gdy podchodzić do tego fizjologicznie, sucho i ściśle, to wszelkie
>> "nad-" opisują patologie. Te wszystkie nadciśnienia, nadkwasoty,
>> nadczynności gruczołów w uczonych książkach opisywane są jako
>> choroby, które należy leczyć.
>
> Oczywiście, trudno się nie zgodzić. Jednak dobry lekarz do wszelakich 
> schorzeń powinien podchodzić bez zbędnych emocji.

Lekarz. Dla każdego czegoś jest ktoś, kto powinien do tego czegoś
podchodzić bez zbędnych emocji. Ale tak ogólnie, patologia to patologia,
a nady są nadami. Tak mi się nadwrażliwość (jako słowo) kojarzy, nic
na to nie poradzę.

>> Tak sobie myślę o tych moich wątpliwościach co do obszaru
>> znaczeniowego obu słów i -- dzięki Pani światłym uwagom -- dochodzę
>> do wniosku, że "przewrażliwienie" lepiej nadaje się do opisu zmian
>> i procesów egzogennych. Nadwrażliwość jak i nadciśnienie pojawia
>> się znienacka nie wiadomo skąd.
>
> Nie jestem ekspertem, ale wydaje mi się, że nadwrażliwość jest wrodzona, 
> a z nadciśnieniem bywa różnie - chyba można się go odpowiednim stylem 
> życia nabawić.

Behawioryści powiedzą, że nic nie jest wrodzone. W każdym razie jedno
i drugie nie jest efektem ukierunkowanych działań.

>> Mówi się, że w pewnych zawodach, funkcjach czy rolach "trzeba mieć
>> twardą dupę". "Gruboskórność" jest określeniem bliskoznacznym, tyle
>> że w ujęciu dermatologicznym.
>
> Hm, musielibyśmy chyba doprecyzować, czym właściwie jest owa gruboskórność.
> Niewykluczone, że może ona czasami stanowić postawę obronną wypracowaną
> przez osobę nadwrażliwą.

Jak chce zostać lekarzem (dobrym), to musi wypracować w sobie coś takiego,
by do wszelkich schorzeń podchodzić bez emocji.

>> Czy to pociąga za sobą, że i "brak odporności" też jest neutralny?
>> Toż to tak samo patologia, jak wszystkie "nady"!
>
> Co więcej - nawet odporność jest neutralna.

Odporność jest neutralna, z tym się zgodzę. Ktoś jej może nie mieć,
i gdy się o tym fakcie nie wspomina, to jeszcze nic. Ale gdy się
użyje stwierdzenia "brak odporności", to już jest sytuacja, kiedy
wiadomo, że nie jest dobrze. Tak jak Pani trudno było sobie wyobrazić
sytuację, kiedy "gruboskórność" jest rzeczą pozytywną, tak ja mam
z "brakiem odporności" (w uczonej mowie, te wszystkie braki nazywają
się zwykle dys-cośtam). Taką neutralność mam na myśli, a nie nacechowanie
emocjonalne.

>> Więc tak, w sensie emocjomalnym, ten "nadwrażliwy" jest neutralny.
>> Czy jak o kimś takim powiem "mimoza", to już będzie określenie
>> pejoratywne? Bo nacechowane z pewnością będzie. 
>
> Gdybym miała wybierać, to wolałabym być nazwana osobą nadwrażliwą
> niż mimozą. Tak, myślę, że "mimoza" jest nacechowana niechęcią.

E tam od razu niechęcią. Chyba Pani jakaś nadwrażliwa jest!

>> Kujonem nazywa się czasem kogoś "nadpilnego". Gdzie przebiega granica
>> tego "nad-", to nikt dobrze nie wie. Więc to wszystko subiektywne.
>> Ale w kanonicznym znaczenie "kujon", to osoba "źle się ucząca" --
>> nie w sensie wyników, tylko sposobu. Ktoś, kto uczy się dla stopni,
>> a z wiedzy po zaliczeniu niewiele mu pozostaje. W tym nie ma niczego
>> pozytywnego.
>
> No i tu niestety pokutuje powszechna u nas ułańska fantazja. Wiedza
> i wyniki powinny przychodzić od tak, znienacka, bez wysiłku, z nieba,
> tylko wtedy godne są podziwu.

Medycyna notuje takie przypadki, że ktoś siedzi godzinami nad książką,
stara się wszystko zrozumieć od podstaw, odpowiedzi na wszystkie swoje
wątpliwości szuka w literaturze pomocniczej, a po nieprzespanej nocy
idzie i zalicza na mocną tójkę. Inny ostro kuje na pamięć i dostaje
piątkę. Obaj do ułanów się nie nadają, ale kujonem jest ten drugi.

Jarek

-- 
Wariackie papiery
i dyplom doktora
który nie pomoże
kiedy będziesz chora