🚀 go-pugleaf

Pani Ewa napisała:

>>> Czy chce Pan przez to powiedzieć, Panie Jarosławie, że możliwość
>>> posiadania kuchennego miksera jest jedną z naturalnych konsekwencji
>>> zanikania formy grzecznościowej w trzeciej osobie lub też np. ważności
>>> tak zwanego słowa honoru?
>> Nie miałem niczego takiego na myśli, słowo honoru! Tu nie o możliwość
>> idzie, lecz o konieczność. Konieczność słuchania monotonnego warczenia
>> zamiast zgodnego śpiewu i łagodnego "daj ać ja pobruszę, a ty pocziwaj".
>
> Ależ skądże ta konieczność wynika? Czy ktoś Panu pobruszyć zabrania?

Zabrania, zabrania -- Pani to by od razu rzecz zaczynała od zabraniania.
Ekonomia taka. Gdzie ja te dwanaście dziewek służebnych w domu pomieszczę?
A jeszcze by trzeba za nie składki zdrowotne i emerytalne odprowadzać,
przeszkolenie bhp zapewnić. Jak to wszystko policzę, to mi wychodzi, że
nijak tego warcznia nie uniknę. Dawną ekonomię mogę tylko powspominać.

O, właśnie, Pani już pewnie zauważyła, że lubię stare zapiski. Inny dwór
mi się teraz przypomniał. Nie wiem co stało się z dziedzicem, ale cała
ekonomia spoczywała tam w rękach kobiety. Dziedziczka prowadziła zeszyt,
w którym zostawał ślad każdej transakcji finansowej tego, bądź co bądź,
prawie samowystarczanego gospodarstwa. Wypełnione starannym pismem kartki
podzielone były na trzy rubryki opisujące przedmiot zakupu, wydatkowaną
kwotę oraz uzasadnienie. Odnotowane tam było między innymi nabycie beczki
wina. Kwoty nie pamiętam, zresztą nic by ona nam dzisiaj nie powiedziała.
Natomiast w miejscu przeznaczonym na uzasadnienie wykaligrafowane zostało:
"Gdyż jeść jest co, lecz popić nie ma czym".

Jaka to musiała być mądra i roztropna kobiéta! Takie uzasadnienie, to
majstersztyk. Ja je do dzisiaj stosuję z dobrym skutkiem przy każdej
sposobnej okazji. I innym to samo polecam.

Jarek

-- 
Dał rozkaz ekonomom, wójtom i gumiennym,
Pisarzom, ochmistrzyni, strzelcom i stajennym,
I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać,
Nareszcie rzekł Woźnemu, że się chce rozbierać.