🚀 go-pugleaf

Użytkownik Tumor Mozgowicz <Utumor@polbox.com> w wiadomości do grup
dyskusyjnych napisał:avkbtl$jg$1@news.tpi.pl...

<ciach>

> Podoba mi się ten fragment. Jest podobny do wiersza Artura Rimauda w
którym
> autor pije piwo "pod nieb nieprzeniknioną i ciemną powałą", chociaż to
> proza.

To co jest prozą a co poezją, bo chyba się zgubiłem?

<ciach>
> > I to niby nie jest sztampa? Może troszkę mniejsza,
> > niż takie motywy róży i kolców na drodze;) ale sztampa...
>
> Dla mnie nie. Ciekawe sformułowanie, że w snach spadają w przepaść albo
> unoszą się nad miastem, w zależności od tego jak żyli. Czytaj zasłużyli.
> Latanie to coś anielskiego i dobrego, potępieńcze spadanie to zlo. Podoba
mi
> się.

To znaczy umierają?Achaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
A skoro jesteśmy przy lataniu - czytałem "Metafory w naszym życiu" Lakoffa i
wiem, że "w górę" to dobrze, a "w dół" to źle. Tym niemniej - abstrahując od
tekstu, o którym rozmawiamy - nie jest ciekawsze to że ktoś spada w zło
tylko po to, żeby się odbić, albo z wyżyn zostaje strącony?

> > Tak po prawdzie - spadając w przepaść i latając nad miastem - jeszcze
> > mogłoby być niezłą metaforą, gdyby nie to - w zależności od tego, na co
> > zasłużyli. No sorry - ale dla mnie poezji tu nie ma;(
>
> To co piszesz, świadczy o tym, że zupełnie nie czujesz tej metafory.  Może
> po prostu nadajesz na innej fali. Do mnie to przemawia. Może kwestia
innego
> rodzaju wrażliwości.

Spadając w przepaść?
Latając nad miastem?
To są metafory? Dowolny podręcznik poetyki polecam:)
Metafora to np. "przepaść ulicy".

<ciach>
> > Ale tajemnica? Gdzie?
>
> Trudno wytłumaczyć tajemnicę, tak samo jak trudno wytłumaczyć dziecku czym
> jest pożądanie (nawet nie miłość.) To nie jest wymijająca odpowiedź.
> Tajemnica tak samo w sztuce jak i w nauce ma podłoże sięgające samego dna
> poznania i ciężko jest o niej mówić nie szafując jakimś złożonym aparatem
> pojęciowym. Wolę odbierać ją w utworach.

Więc niniejszym przyznaję - tu jej nie widzę. Za to widzę w wierszach
Szymborskiej na przykład - o taką tajemnicę chodzi?

>>>nigdy
> > > > nie widziane rzeczy.
> >
> > Tu?
>
> Dokładnie.
>
Acha

> > CO prowadzi chociaż do tej tajemnicy? Toż to noc normalna do bólu. Tak
> > conocna aż przykro...
>
> No cóż. Nic na to nie poradzę, że gwiazdy nadające morsem i latarnie
> pokazujące rzeczy, których nikt jeszcze nie widział są dla ciebie "do bólu
> normalne". Tak to już jest. Większość ludzi kurczowo trzyma się
> rzeczywistości i nie chce widzieć nic więcej. Jak to mówią "Let lying dogs
> sleep" i niech tak zostanie.

JAKIE to rzeczy, które pokazują latarnie? I co dziwnego w tym, że gwiazdy
mrugają?

> > > Ciekaw jest kto to, bo to dość wieloznaczne i mroczne.
> >> Ale może właśnie o to chodzi.
> > O co przepraszam?
>
> O tajemnicę, której nie czujesz.
>
Bo jej nie ma.

> > Żeby nie było wiadomo o co chodzi?
> > Proponuję dadaizm:)
> No to, to już nieładne, bo w dadaiźmie nie ma kilmatu, ale mimo to jako
ruch
> też ma swoje uroki. Nie wiem, czy widziałeś "Łysą śpiewaczkę" Ionesco.
> Polecam. Porównywanie go z tym utworkiem.świadczy albo o ignoracji, albo o
> niewrażliwości. Sam zdecyduj, co woli.

Raczej myslałem o Poemacie Dada. A przepraszam, Ionesco to dadaizm?

> > > > Wtedy zawsze płaczę ja, i zawsze smieje się on.
> > > (...)
> > > > Wtedy gramy w kości. Gramy w kości razem. On i ja.
> > > > Gramy o jedną duszę i o nastepne dziesieć moich lat.
> > Kolejna sztampa. To, że grasz z diabłem...
> > Była taka sztuka z Gajosem - tyle że tam naśmiewa się autor z
> > tej sztampy i  dlatego to dobre:)

> Skąd wiesz, że to diabeł. To gość, który przychodzi w nocy do ogniska i
gra.
> To wszysto. Może o życie narratora utworu, może o jego duszę, a może to
jest
> jego druga, gorsza i wyparta do podświadomości połowa,  która przyszła
> upomnieć się o haracz. Spłycasz to wszystko tym Gajosem  i ludowym
> przytupem.
>
Wskazuję po prostu, że jest to wskazanie. Gdy gra się o duszę - z diabłem.
Udowodnij mi na podstawie tego tekstu, że to gorsza połowa. Udowodnij mi
też, że nie ma tu wskazania na diabła. Przykro mi - ja operuję na tekście, a
nie wszystkim, co chcę w nim widzieć. Wtedy równie dobrze mogę udowodnić, że
chłopak spotkał kosmitów, którzy nadali mu alfabetem Morse'a przy pomocy
gwiazd w świetle latarń, gdzei przylecą i teraz grają o Ziemię.
I to jest o wiele bardziej do obronienia, niż gorsza połowa:)

> > > Razi mnie to:
> > Cieszę się, ze coś. Wiesz, jak mnie rażą rzeczy, które Cię zachwycają.
:)
>
> Dlaczego. To ma być żart? Nie rozumiem.

Żart.
>
> > Oczywiście - zaznaczam. Klimat jest. Pomysł jest. Tylko nie rozumiem
tych
> > zachwytów. :) I nie mam nic do autora, ba nawet go nie znam.
> > Mogę tu wysłać swoje teksty, które brzmiały podobnie... Tylko
> > już się ich wstydzę:)
>
> Więc wyślij. Jeśli będą mi się podobać, to chętnie się wypowiem.
>
Eee, nie namówisz mnie. Miałem 15 lat i myślałem, że tworzę coś ogromnego.
Teraz wiem, że po prostu musiałem sie czegoś nauczyć;)

Pozdrawiam
Andre