🚀 go-pugleaf

"Michal Przybylek" <pkmichal@poczta.onet.pl> writes:

> (BTW: z wymienionych jezykow najblizej Erlang'owi do Prolog'u
> i Parlog'u,

Nie powiedziałbym, że jest tak podobny do Prologu; najwyżej składniowo
i w nieznaczących drobiazgach (przeciążanie funkcji według arności).

Nie stosuje ani nawracania, ani niezwiązanych zmiennych jako elementów
termów. A to są właśnie najistotniejsze cechy, które różnią Prolog od
innych języków. Erlang ma model obliczeń gorliwych języków funkcyjnych:
obliczanie wyrażeń zawierających m.in. aplikacje funkcji, wzbogacony
tylko o wątki.

Te algorytmy zapisane w Prologu, które nie są transliteracją algorytmu
z programowania funkcyjnego pierwszego rzędu (z termami, czyli typami
algebraicznymi, ale bez funkcji wyższych rzędów), nie przekładają się
bezpośrednio na Erlang. Te, które są, oczywiście się przekładają, bo
używają tylko najmniejszego wspólnego mianownika programowania
deklaratywnego.

> Jakies 3 lata temu definiowalem (zdaje sie, tutaj) "jezyk funkcyjny"
> jako jezyk wspierajacy "paradygmat programowania funkcyjnego". Przez
> "paradygmat programowanie funkcyjne" rozumialem paradygmat, w ktorym
> dekomponuje sie problem za pomoca matematycznych funkcji.

Ja przez "programowanie funkcyjne" rozumiem paradygmat, w którym
wartości są zazwyczaj immutable. Erlang to spełnia.

Drugą cechę, używanie funkcji jako wartości, też spełnia, choć kiedyś,
o ile pamiętam, nie pozwalał na lokalne funkcje.

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/