🚀 go-pugleaf

Pan robert napisał:

> W moim dokumencie tytuly rodzialow maja byc umieszczone w zywej paginie
> Jednak niektore tytuly zajmuja dwie linie.
> Chcialbym, zeby w zywej paginie znalazla sie tylko czesc tytulu
> z pierwszej linii.
>
> Np. moj tytul:
> {Pierwsza linia\\Druga linia}

Najłatwiej problem można ominąć pisząc makra, które na tytuł mają
zarezerwowane dwa parametry (dwie zmienne) -- dla pierwszej i dla
drugiej linijki. Póżniej, w zależności od potrzeb, parametry te
użyte są w dedinicji jako "#1\\#2", "#1" albo "#1 #2".

> Czy w Latexu mozna jakosc programowo  "wyluskac" czesc przed "\\"?
> Jest mozliwy jakis split, gdzie delimiter = "\\"?

LaTeX w swojej metodzie definiowania makr (gdzie podaje się tylko liczbę
parametrów) po barbarzyńsku obszedł się z TeXową finezją pisania definicji,
która dopuszcza podanie kontekstu w opisie parametrów.

Na szczęście nawet pisząc w LaTeXu można olewać lamportowe pomysły
i pozostać przy knuthowych. Można sobie zatem w naturalny, konekstowy
sposób zdefiniować swoje makro "\rozdzial" w sposób nmiej więcej taki"

\rozdzial #1\\#2\par{\chapter{#1\\#2} 
\JakiesPolecenieDoRobieniaPaginy{#1}}

i używać go tak:

\rozdzial
Pierwsza linia\\Druga linia

-- 
Jarek

Jarosław Sokołowski pisze:

> Na szczęście nawet pisząc w LaTeXu można olewać lamportowe pomysły
> i pozostać przy knuthowych. Można sobie zatem w naturalny, konekstowy
> sposób zdefiniować swoje makro "\rozdzial" w sposób nmiej więcej taki"
> 
> \rozdzial #1\\#2\par{\chapter{#1\\#2} 
> \JakiesPolecenieDoRobieniaPaginy{#1}}
> 
> i używać go tak:
> 
> \rozdzial
> Pierwsza linia\\Druga linia
> 

Można `olewać lamportowe pomysły' tylko po co? W ten sposób oznakowany
dokument to jest prawdziwy dramat i pukanie od dołu,
lepiej już w Wordzie rzeźbić...

A część tytułu najłatwiej wstawić dodając opcjonalny argument

\chapter[cześć]{całość}


--tp

Pan t.przechlewski napisał:

>> Na szczęście nawet pisząc w LaTeXu można olewać lamportowe pomysły
>> i pozostać przy knuthowych. Można sobie zatem w naturalny, konekstowy
>> sposób zdefiniować swoje makro "\rozdzial" w sposób nmiej więcej taki"
>> 
>> \rozdzial #1\\#2\par{\chapter{#1\\#2} 
>> \JakiesPolecenieDoRobieniaPaginy{#1}}
>> 
>> i używać go tak:
>> 
>> \rozdzial
>> Pierwsza linia\\Druga linia
>
> Można `olewać lamportowe pomysły' tylko po co?

Na ogół po to, by uzyskać bardziej czytelny manuskrypt, o bardziej
naturalnej (z punktu wiedzenia człowieka) konstrukcji. Czasem również
po to, by mniej było pracy z przekształceniem dostaczonego tekstu
w TeXowy manuskrypt -- może być prościej dorobić makra do zastanego
opisu niż przerabiać całą konstrukcję tekstu.

> W ten sposób oznakowany dokument to jest prawdziwy
> dramat i pukanie od dołu,

O, utwory dramatyczne (z podziałem na role), to dość dobry przykład.
Zdarzyło mi się kiedyś chyba.

> lepiej już w Wordzie rzeźbić...

Interesująca opinia. Chyba podzielę się nią z D.E. Knuthem -- wyślę
mu ją faksem. Powinien wiedzieć, że jak mu przyjdzie do głowy napisać
znowu jakąś książkę, to najlepiej zrobi, jak kupi sobie do tego Worda.

Trochę się biedaczysko przy tym TeXu napracował -- może mu być odrobine
przykro, gdy się dowie jaki z niego cienki bolek, co to bez pomocy
Lamporta by nie dorósł nawet do pięt Billowi Gatesowi.

> A część tytułu najłatwiej wstawić dodając opcjonalny argument
>
> \chapter[cześć]{całość}

Opcjonalne argumenty, to zdaje się te w nawiasach kwadratowych,
dobrze pamiętam? Czyli krótkie tytuły zapiszemy tak:

  \chapter{Hamlet}

a długie:

  \chapter[i Siedmiu Krasnokudków]{Królewna Śnieżka}

W sumie, czemu nie. Wiem, da się wyrzeźbić definicję tak, by można było
długie tytuły pisać odwrotnie (czyli w naturalnej kolejności). Ale czy
to nie za dalekie odejście od konwencji 'opcjonalnych argumentów'?

Pozdrawiam 
Jarek

PS
Leslie Lamport od 2001 roku pracuje w Microsofcie. Może przez te
dziesięć lat udało mu się poprawić pomysły Gatesa tak, jak to
wcześniej zrobił z pomysłami Knutha? Nie wiem, Worda nie widziałem
z bliska może dłużej niż dziesięć lat. Naprawdę warto? Powinienem
przesiąść się z TeXa na Worda?

-- 
Lepiej mieć horyzont wąski,
niż zamawiać tu zakąski.
Lepiej rzeźbić w Wordzie pracę,
niż zjeść tutaj serów tacę.

On Sat, 20 Nov 2010 13:16:27, Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:
> Czyli krótkie tytuły zapiszemy tak:
>   \chapter{Hamlet}
> a długie:
>   \chapter[i Siedmiu Krasnokudków]{Królewna Śnieżka}

Nie. 
(\def\@chapter[#1]#2{ ... \chaptermark{#1} ... \@makechapterhead{#2})
czyli
\chapter[Królewna Śnieżka\dots]{Królewna Śnieżka i Siedmiu Krasnokudków}


JanuszJ 

Pan Janusz Jakubiak napisał:

>> Czyli krótkie tytuły zapiszemy tak:
>>   \chapter{Hamlet}
>> a długie:
>>   \chapter[i Siedmiu Krasnokudków]{Królewna Śnieżka}
>
> Nie. 
> (\def\@chapter[#1]#2{ ... \chaptermark{#1} ... \@makechapterhead{#2})
> czyli
> \chapter[Królewna Śnieżka\dots]{Królewna Śnieżka i Siedmiu Krasnokudków}

Aż tak?! Tego się nie spodziewałem! Nie spodziewałem się, że w XXI wieku
ktoś będzie jeszcze proponować tak niedobre rozwiązania. Przypomnę, że
chodziło o długie (dwulinijkowe) tytuły, z których w razie potrzeby
skrótu brana jest tylko pierwsza linijka. Pytający wie czego potrzebuje,
środek do realizacji nazwał "splitem", nie wiedział tylko jak to w TeXu
zrobić. Ale pomysł miał bardzo rozsądny, co więcej, realizowalny w TeXu
(a nawet w LaTeXu).

To już chyba nawet w przywoływanym tu Wordzie nie ma potrzeby wypisywania
dwa razy tego samego -- raz krócej, raz dłużej. To jest napraszanie
się chochlikowi drukarskiemu, który tylko patrzy zza winkla, żeby jaką
litrówkę wstawić do jednej z wersji.

Takie konstrukcje, to owszem, stosuje się w skracaniu *redakcyjnym*
(w odróżnieniu od technicznego). Na przykład jak mamy tytuł "Zwalczanie
pcheł, pluskiew, wszy, karaluchów i innych szkodników" skracany
w razie potrzeby do "Zwalczanie szkodników". Ale to całkiem inny
przypadek, nie ten co teraz go mamy. 

-- 
Jarek