🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Katia" <katja@go2.pl> napisał w wiadomości
news:a7itfk$b18$2@news.tpi.pl...
> Od jakiegos czasu jestem czlonkiem grupy mailingowej "Polski Lwów". Kilka
> tygodni temu nieswiadomie rozpetalam tam burze. Zaczelo sie od dyskusji na
> temat polskosci ziemi lwowskiej. Ja stalam na stanowisku, ze Ukraincy,
czyli
> zywiol ruski, byl tam dawno przed nami i to ksiaze ruski zalozyl Lwow.
> Zaczely sie przepychanki, ze przeciez Grody Czerwienskie zostaly odebrane
> Piastom, a Kazimierz Wielki nie podbil Lwowa, tylko zajaz ziemi nie
nalezace
> do nikogo, czy tez cywilizowal - nie pamietam juz dokladnie argumentow
> uzytych dla uzasadnienia tego wydarzenia. Potem dowiedzialam sie, ze Lwow
> zawsze byl Polski i to wlasnie Polacy byli tym jedynym tolerancyjnym
> narodem, ktory umozliwial innym rozwoj wlasnej kultury. Ale najciekawsze i
> najbardziej absurdalne dla mnie bylo stanowisko kilku osob, ktore
> twierdzily, ze przedwojenna ludnosc Lwowa (i nie chodzi bunajmniej o
> sredniowiecze, nie, o wiek XX!), zwana Rusinami, nie ma kompletnie nic
> wspolnego z narodem ukrainskim! Ba, byli nawet tacy, ktorzy twierdzili, ze
> taki narod w ogole nie istnieje, albo ze jest wynikiem polityki
> Austro-Wegier w Galicji...
>
> No i oczywiscie, caly czas przewijalo sie, jacy to my jestesmy wspaniali -
> oddajemy Ukraincom w Polsce cerkwie, zakladamy im szkoly, wydajemy
gazety -
> a oni nam we Lwowie tylko klody pod nogi.
>
> Uslyszalam tez pod swoim adresem, ze lekka reka oddalam 1/3 przedwojennej
> Polski! (to chyba po tym, jak napisalam, ze musimy sie pogodzic, ze Lwow
> jest teraz ukrainski) - i ze w takim wypadku musielibsmy uznac Krakow za
> austriacki, Warszawe za rosyjska...
>
> Zdania nie zmienilam, ale wcale nie bylo mi milo, kiedy kilka osob na raz
na
> mnie napadlo.
> Chyba jednak nietolerancyjni maja latwiej. Na nich nikt nie napada.
"Od słowa do słowa dotarli do Lwowa, scierając się jak dwa odyńce..." jak
spiewał Jacek Kaczmarski o przyjaźni Polaka i Ukraińca.
Nie wiem czy taka dyskusja do czegoś dobrego doprowadzi, ale może warto
"oczyścić przedpole", żeby było wiadomo na czym stoimy. Nie mogę się z tobą
niestety zgodzić, co nie ma nic wspólnego z brakiem tolerancji (nie
zamierzam też judzić na rzecz przyłączenia Lwowa do Polski). Tolerancja to
jedno, a fakty historyczne to drugie. Z nimi też trzeba się pogodzić tak jak
z tym (i tu cię popieram) że Lwów jest teraz ukraiński.
Ale po kolei:
- nie ma chyba sensu spierać się o polskość, czy ukraińskość tych ziem przed
powstaniem Lwowa. Bo był to okres kształtowania się państw i przewijali się
tu zarówno Litwini, Polacy, Rusini (czyżby ukraińcy?) i inni. W przeciwnym
razie dojdziemy do tego, że np. Berlin powinien być polski.
- Prawdą jest, że gród został załozony w XIII wieku przez księcia halickiego
(ukraińskiego?), ale przecież z niego nic nie pozostało, a obecny swój
kształt miasto zawdzięcza polakom.
- Od XIV wieku do rozbiorów i w okresie międzywojennym Lwów pozostawał we
władaniu Polski, a i w czasie zaborów przeważali w nim polacy.
- W okresie międzywojennym (i nie tylko) w zdominowanym przez polaków Lwowie
nawet żydów było dwa razy więcej niż ukraińców (jakieś 50 000 ukraińców na
grubo ponad 300 000 mieszkańców).
- po zniszczeniach wojennych, czy kataklizmach Lwów był wielokrotnie
odbudowywany przez władze polskie.
- to czy polacy byli bardziej, czy też mniej tolerancyjni od innych nacji,
to już temat na odrębną dyskusję (nie twierdzę, że byli święci).
- o kłopotach z tożsamoscią narodową ukraińców świadczy chociażby fakt, iż
(popraw mnie jeżeli się mylę) wybrali dzień 17 września na swoje święto
niepodległości. Tzn. początek okresu okupacji bolszewickiej, którzy to
bolszewicy (i tu się chyba ze mną zgodzisz) wyrządzili więcej szkód narodowi
ukraińskiemu niż polacy w trakcie całej swojej historii. A przecież to
Polska właśnie jako pierwsza uznała niepodległość Ukrainy, o czym mało kto
teraz pamięta.
- zgodzisz się chyba też, że przykład Warszawy i Krakowa jest zupełnie nie a
propos i ma się nijak do Lwowa.
Tak na marginesie - za jeden z największych błędów popełnionych przez władze
polskie w całej historii naszego narodu uważam dopuszczenie do wybuchu
powstania Chmielnickiego (nonszalancja, zła polityka wobec kozaków).
Nawiasem biorąc ten bohater narodowy Ukrainy wciągnął ją w jeszcze większe
bagno "przyklejając się" do Rosji. I jestem przekonany, że później tego
żałował, kiedy zorientował się jakie buty uszył swoim rodakom. Z deszczu pod
rynnę.  I jeszcze jedno. O ile wiem, to kozacy nie traktowali zbyt dobrze
swojego narodu (chodzi mi tu o chłopstwo, którym gardzili i poniewierali
bardziej niż wczesniej polska szlachta).
Innymi słowy: Lwów jest mniej więcej tak samo ukraiński jak Szczecin polski.
Piszę tak, chociaż na tych terenach (tzw. Ziemie Odzyskane) się urodziłem i
wychowałem. Co nie znaczy, że zamierzam oddać Szczecin Niemcom i zabrać Lwów
Ukraińcom.  Ale faktom historycznym zaprzeczać nie mam zamiaru.
Mam nadzieję, że wybaczysz mi ten mało "poprawny politycznie" tekst,
zwłaszcza, iz naprawdę lubię Ukrainę i życzę im jak najlepiej. Chociaż
przypuszczam, że zdania pewnie i tak nie zmienisz :-)
                            Pozdrawiam
                                                            Rob