🚀 go-pugleaf

Popatrzmy, co nam tu Sky w wiadomości <news:fm6kdr$ej6$1@news.onet.pl>
napisał(a):


>> Owszem, istnieje niezależnie od tego czy kochasz czy nie, zmienia się
>> jednak w zależności od kontekstu.
>> Inaczej postrzegasz świat pod wpływem miłości, a inaczej bez niej. 
>> Rożnie
>> też w tych stanach definiujesz realizm. To co dla samotnika może być
>> wymaganiem i niewygodą, dla kochającego będzie najłatwiejsze i
>> bezproblemowe. 

> Więc realniej jest kochać -choćby tylko dlatego że jest łatwiej
> [ale czy naprawdę?] Samotnicy uważają ze samotnie jest łatwiej
> więc którzy się mylą mniej? ;) 

Niekoniecznie. Zarówno samotnik jak i miłośnik wypracowują sobie swoją
własną realność, Mają swoje własne wzorce zachowań. Swoje własne recepty na
pokonywanie problemów. Niekiedy łatwiej jest działać temu pierwszemu, a
niekiedy temu drugiemu. IMO żaden nie ma łatwiej.

Można by powiedzieć że ten, który kocha, ma u boku drugą osobę wspomagającą
go. (jeżeli jego miłość jest spełniona)
Ale i w tym wypadku samotnik może odpowiedzieć: Wszystko robie sam w mój
własny, najlepszy dla mnie sposób, nie jestem zależny od czyjejś pomocy.

Utrudnienia jednej czy drugiej strony tak naprawdę spostrzec może tylko
były samotnik lub ofiara niespełnionej miłości. :)))

> więc Miłość jako część realnego życia 
> wskazuje że bez realizmu jej nie ma
> jak i realizmu bez Miłości... ;)

Jak już oboje doszliśmy do wniosku, miłość i realizm to stany umysłu.
Można żyć mając oba, a można żyć mając tylko jeden - lub nawet zero ;)
Samotnik ma realizm bez miłości.
Kochający ma i realizm i miłość
A wariat nie ma ani jednego ani drugiego 

W zależności od kryteriów, do ostatniej grupy można zaliczyć dwie pierwsze
;))) 
-- 
Złoto próbuje się ogniem, kobietę złotem, a mężczyznę kobietą.
Pozdrawiam serdecznie, JIMMYtm    www.brak.a.co