🚀 go-pugleaf

Mme Kitzmoor wrote:

> ...Błąd zawsze ktoś musi popełnić, ale nie
> pociągajmy rzeczy do absurdu i nie wymagajmy przewidzenia wszystkich
> możliwych konfiguracji od ludzi. Jesteśmy tylko ludźmi i każdemu 
> może
> na głowę cegła spaść, każdemu też może się zdarzyć nieopatrzne
> położenie tej cegły za blisko krawędzi.

Nie jest absurdem lokalizowanie zaistniałych błędów zawsze przez kogoś 
zawinionych, nawet jeśli wszytko wydaje się być splotem przypadków. 
Dzięki takiej dociekliwości powstało BHP.(:D), którego mottem jest: 
"Tak należy zabezpieczyć stanowisko pracy, żeby pracownik nie mógł 
sobie zrobić krzywdy, choćby tego chciał" (cytat z wypowiedzi 
behapowca na szkoleniu dla firm)...

>> Ja natomiast uważam nie tyle, że
>> takich błędów nie ma, ale że nie ma sensu ich szukać, ponieważ ich
>> znalezienie poza nami skutecznie odcina nas od działania. Z 
>> podobnego
>> do Twojego sposobu myślenia wynika tak często spotykane 
>> stwierdzenie
>> przy rozwodach: "Nie pasujemy do siebie". W rzeczywistości w
>> dziewięciu przypadkach na dziesięć strony jedynie uznały, że praca
>> nad docieraniem się jest niemożliwa, bo przyczyny destrukcyjne leżą
>> poza każdym z nich.

> A może widzą, że leży w nich, tylko uznali, że związek nie jest wart
> wysiłku, jaki musieliby włożyć w budowanie go? Nie widzę też 
> większego
> sensu w szukaniu czyjejś winy, skoro oboje uznają, że nieszczęścia 
> nie
> ma/jest mniejsze niż byłoby pozostaniem w związku.

Nie chcę się tutaj rozwodzić na ten temat. Generalnie tylko nadmienię 
odpowiadając na tę słuszną skądinąd uwagę.
Są tu dwie różne płaszczyzny rozważań. Jedna z punktu widzenia 
indywidualnego uczestnika związku - druga z punktu widzenia związku 
jako całości (w tym moralna strona konsekwencji przysięgi, więc 
odpowiedzialności za słowa)

-- 
pozdrawiam z NR 2007
michał