🚀 go-pugleaf

michal napisał(a):

>>> Wytrąciłaś mnie z mojego toku myślenia. Próbuję wejść w Twój, ale nie
>>> bardzo go rozumiem.
>>> Nie potrafiłbym nic zrobić, jeśli nie uznałbym, że mogę. Zanim jednak
>>> będę wiedział, że mogę coś naprawiać, muszę znać swój błąd.
>> O właśnie. Błąd, który nadal da się naprawić.
> Są też błędy, których nie da się naprawić :) Na przykład niektóre błędy 
> pilota (nie do tv) ;D

Chyba chodzi Ci o sapera ;]

>>> Jeśli uznam, że nie mogę nic zrobić, to przede wszystkim dlatego, że
>>> nie czuję się winny.
>> IMO o winie należy mówić dopiero wtedy, kiedy nic już nie da się
>> zrobić. Tragedia się dokonała, można szukać winnych (albo i nie,
>> oczywiście). Inaczej patrzenie na świat i swoją sytuację poprzez
>> emocje jedynie przeszkadza.
> Nie zgadzam się, że to właśnie różni winę od błędu. Błąd jest faktem, 
> zdarzeniem. Wina, to obciążenie odpowiedzialnością za błąd między innymi 
> (bo można też być obciążonym nie za błąd, ale za planowe działanie na 
> szkodę)

A "ilość" odpowiedzialności jaka za dany błąd przypada zależy mocno od 
hierarchii wartości oceniającego. Błąd zaś to jest coś co sprawia, że 
związek nie funkcjonuje tak jak trzeba - bez wartościowania.

>>> Uważałbym wtedy, że naprawiać związek ma ktoś inny -
>>> ten, kto nabroił. W ten sposób odcinam się od możliwości zrobienia
>>> czegokolwiek konstruktywnego, zasadnego, skutecznego. Mogę jedynie
>>> mieć do winnego pretensję, nawsadzać mu i jeszcze kazać wyp.......ć.
>> Hmm. Ja w takiej sytuacji uznaję, że, skoro chce pracować, ja chcę by
>> coś z tego nadal wyszło, to rzucanie temu komuś kłód pod nogi jest
>> niejako podcinaniem gałęzi na której się siedzi. Na początku sobie
>> pofolguję, odreaguję się, ale, mimo braku błędu z mojej strony,
>> pomogę. Na tym polega solidarność.
> Tak. To jest najlepsze rozwiązanie, gdybyś w roli terapeutki mogła 
> rozmawiać z dwiema stronami kłopotu. Tu można starać się uczynić 
> "mądrzejszym" tylko wątkodawcę

Niestety.

>>> Jakie emocje komplikują skuteczność przy właściwym i rozsądnym
>>> (zgodnie z tym, co wykazałem) "przydzieleniem" winy... sobie? :))
>> To że sobie nie znaczy że rozsądne.
> Oczywiście. Je tak zrobiłbym, bo mam przekonanie, że jest to najlepsze 
> rozwiązanie. Dla wątkodawcy najlepszym rozwiązaniem byłoby przejęcie 
> inicjatywy naprawienia drażliwej sytuacji przez jego dziewczynę. 

To rozwiązanie jest dla _każdego_ najlepsze ;> Ale wątpię, by to docenił 
  (chyba że ograniczyłoby się do zerwania raz na zawsze kontaktów z 
tamtym drugim), a co dopiero zaczął współpracować.

> Niestety nie wiemy, kto jej doradza, a doradza na pewno. Myślę nawet, że 
> jej przyjaciel. :D

W takim razie życzę im, aby ten przyjaciel był mądry i naprawdę dobrze 
życzył obydwojgu.

Pozdrawiam
Iff

-- 
Art for art's sake
http://maddama.deviantart.com/
http://maddama.wordpress.com/