🚀 go-pugleaf

"michal" <6michal9@gazeta.pl> wrote in message 
news:45677bc5$0$17947$f69f905@mamut2.aster.pl...
> Jeżeli nawet większość ludzi nie radzi sobie z rożnicami, jakie ich dzielą 
> na codzień, to nie znaczy, że zbliżanie ludzi poprzez różnice jest bzdurą.

Jasniej mowiac, wg. mnie szanse na udany zwiazek sa mniejsze w przypadku gdy 
nalezy wypracowac wiekszosc ilosc kompromisow niz w przypadku gdzie nalezy 
ich wypracowac mniej. Zroznicowanie osobowsci ludzkich jest faktem, prawda i 
latwiej jest dojsc do jakiegokolwiek konsensusu gdy podobienstw jest wiecej 
niz mniej. ;-D

> Jednak bez takich doświadczeń nie można zabrnąć nigdzie. Te rozterki 
> czegoś uczą. Uodparniają i pozwalają niwelować błędy w przyszłści. 
> Naprawdę nauka pływania najlepiej wychodzi na głebokiej wodzie, nie w 
> wannie.

Nie do konca trafne porownanie z tym plywaniem, bo uwazam ze nauka plywania 
jest na glebokiej wodzie niemozliwa (z obserwacji). :-)

> Nie da się w szkole przećwiczyć przyszłych relacji małżeńskich. :)

Racja.

> To wtedy będę Cię podejrzewał, że projektujesz swoje zachowania na 
> wszystkie lub wiekszość przypadków w zsięgu Twoich rozważań.

Cytat samego siebie powinien rozwiac twoje watpliwosci:
"Moim zamiarem bylo uogolnienie, dlatego komentarz oparty jest na
prawidlowosci, ktora zauwazam w *wiekszosci* obserwowanych przeze mnie
przypadkow."
Stad tez wyrokuje ewentualny przebieg zdazen bez aksjomatycznego 
zabarwienia.

> Wolę rozpatrywać relacje między ludźmi jako coś dynamicznego i zmiennego. 
> Dlatego rażą mnie schematy wyglądające na nieuchronnie działające 
> mechanizmy.

Opisana sytuacja powtarza sie z czestotliwoscia, ktora jest dla mnie 
zadawalajaca w stopniu abym mogl stwierdzic, ze w obserwowanej grupie 
zauwazam prawidlowosc, lecz oczywiscie nie traktuje tych wnioskow jako 
paradygmatu *nowej scjologi*. hehehe

>> ... Czy moze czujesz po prostu potrzebe polechtania swojego ego co da
>> CI wrazenie przewagi intelektualnej?
>
> A tego, to nigdy nie za wiele. :)) Lubie być połechtany. Czymkolwiek. ;D

To jedna z prawidlowosci usenetu, tak tylko sprawdzalem ... ;)

> Jesli dobrze się nad tym zastanowić, to zmienianie kogoś (czy raczej 
> usiłowanie) jest niemal zawsze podyktowane złymi intencjami.

Co znaczy dla Ciebie "zlymi intencjami"?

> Natomiast wszelkie ingerencje w siebie za pomocą samokontroli we wdrażaniu 
> i przestrzeganiu zasad opartych na fundamentalnych zasadach

Konformizm czy jakikolwiek zbior obustronnie respektowanych zasad oczywiscie 
byc musi podwalina kazdego zwiazku. Kazda odchylka on normy zywkle nie jest 
akceptowalna, np. zdrada malzonka. Pewne minimum podobienst musi byc 
uwidocznione, wiec nie ma sensu pisac iz konstruktywne byloby dostosowywanie 
sie do tych zasad, bo to jest oczywiste.

> będzie zawsze konstruktywne. I poniekąd będzie miało kolosalny wpływ na 
> osoby towarzyszące. Za pomocą przykładu możemy wpływać na innych o wiele 
> intensywniej niż młotkiem i w dodatku bez złych intencji.

Zgadzam sie z opinia ze nalezaloby doskonalic samego siebie ale postawa 
ktora opisujesz sprawdza sie niekoniecznie czesto.
Ludzie sa wyjatkowi w swym zroznicowaniu, dlatego niemozliwe jest 
przewidzenie stopnia sklonnosci do nasladowania wlasnych zachowan, nie kazdy 
je zrozumie i wdrozy do wlasnego zycia. Teraz, jesli twoje oczekiwania co do 
nasladowania nie zaspokajaja twoich potrzeb, to efektem jest tylko twoja 
irytacja. To czesty przypadek, bo ludzie wylaniaja sie z roznych 
rzeczywistosci i manipulujac tym faktem oddaja sie calkowitemu zauroczeniu. 
Po prostu kazdy ma zroznicowane zycie, bo swiat w ktorym zyjemy jest 
zroznicowany. Prosciej mowiac, rozbieznosc oczekiwan w zdezeniu z 
rzeczywistoscia nasila sie po jakims czasie i wywoluje frustracje, co zwykle 
jest poczatkiem konca.

>> Jak daleko musisz sie posunac, i jak daleko mozesz, aby poznac
>> partnera/ke w stopniu wystarczajacym na podjecie decyzji o pozostaniu
>> lub odejsciu?
>
> To zdanie świadczy o przedmiotowym podejściu do człowieka.

Nie skupiaj sie na moich potecjalnych intencjach, bo mnie interesuje 
bardziej obiektywna dyskusja.

> Z góry zakładasz podjęcie próby.

Oczywiscie. Zwiazek to inwestycja, jak kazda inna obarczona jest ryzykiem, 
ktore decydujesz sie podjac albo i nie.

> Nie ma tutaj determinacji typu "chcę z nią być" jako punktu wyjścia 
> (motywacji).

Jesli nie ma takiej determinacji, to co jest motywacja?

> Gdyby chcieć odpowiedzieć na to pytanie, to przy "chcę z nią być" - nie ma 
> granicy, której nie dałoby się przekroczyć.

Nie bardzo rozumie.

>> Jesli w zwiazku odbierasz sygnaly, ktore oznaczaja dla ciebie
>> problem, i czujesz ze potrzeba poznania tego co moglbys stracic jest
>> silniejsza od potrzeby unikania emocji zwiazanych z tym problemem, to
>> zostajesz, w przeciwnym wypadku odchodzisz.
>
> A więc zależy to od Twojej motywacji. :)

Jak najbardziej, interesujace sa jej podwaliny.

>> Sa pewne granice zmian wlasnej osobowosci ktorych nie mozesz
>> przekroczyc na rzecz checi dokladnego poznania partnera/ki.
>
> Te granice stawiasz sobie jedynie sam.

Oczywiscie.

> pozdrawiam
> michał

n6