🚀 go-pugleaf

Radomir Szaraniec wrote:

>> Ale załóżmy, że Francuzi zdecydowaliby się na coś więcej, niż tylko 
>> demonstrancję. Niemcy koło 10 IX wycofaliby część sił i spowolnili 
>> tempo natarcia. Jaki byłby tego efekt? Ano taki, że większy kawałek 
>> Polski dostałby się Stalinowi. W efekcie być może przejście graniczne 
>> z Ukrainą mielibyśmy na moście Grunwaldzkim ;)
> 
> 
> Zgadzam się całkowicie. Co jednak nie zmienia faktu, że: w ciągu 
> pierwszych 10 dni Niemcy nie opanowali Polski [ bo nie musieli, w końcu 
> Związek Radziecki też swoje, zgodnie z paktem R-M, miał wziąć ], a to 
> twierdzi [ a raczej: podaje jako fakt ] Ziemkiewicz. 

Nie pamiętam, jak formułuje to RAZ, ale dziesiątego Polska była kompletnie 
rozbita i pobita. Zostało pozamiatać. Natomiast, faktycznie, większa część 
terytorium nie była _jeszcze_ opanowana przez Niemców.

 > Jak i tego, że
> Ziemkiewicz w ogóle pomija to, że 17 września do Polski wkroczyła Armia 
> Czerwona.

Z militarnego punktu widzenia nie miało to znaczenia.

 > I to w zasadzie z tego właśnie punktu widzenia sojusze z
> Anglią czy Francją były dla nas bez znaczenia, bo o ile ich wykonanie 
> _być_może_, przyniosłoby jakiś, korzystny dla Polski, skutek w wojnie z 
> Niemcami, o tyle nasze "przymierze" w ogóle nie dałoby nam niczego w 
> wojnie ze Związkiem Radzieckim.

Cała polska polityka zagraniczna w latach 30-tych (dokładniej: po dojściu 
Hitlera do władzy i odrzuceniu przez Francję pomysłu wojny prewencyjnej) 
podporządkowana była zasadzie "równego dystansu". Oczywiście trzymanie się tej 
zasady miało sens tylko wtedy, gdy zakładano antagonizm niemiecko-sowiecki. W 
przypadku sojuszu Moskwy i Berlina dobrej opcji dla Polski nie było (poza 
masową emigracją do Ameryki). Dlatego też decyzję Becka z zimy 38/39 o 
odrzuceniu oferty Hitlera przystąpienia do paktu antykominternowskiego (czyli 
wasalizacji Polski) oceniam bardzo krytycznie.

> Nawet gdyby polski plan obronny był idealny, nawet gdybyśmy mieli 
> wspaniałe technicznie uzbrojenie, to w wojnie na dwa fronty, w 1939 r. 
> nie mielibyśmy żadnych szans.

Co więcej, znacznie silniejsza tak militarnie jak i gospodarczo Francja, 
uzbrojona dodatkowo w doświadczenia płynące z polskiej kampanii dała w 1940 
ciała jeszcze bardziej. Niemiecka myśl wojskowa wybiegła daleko do przodu.

pzdr

TRad