🚀 go-pugleaf

>> Temu, ze w przypadku fantasy tez mozna oceniac, czy
>> cos jest realne, czy nie.
>
> Co najwyżej spójne wewnętrznie i przekonujące, przy silnym założeniu, że
> niektóre rzeczy musimy po prostu przyjąć na wiarę. Np. magię i zazwyczaj
> nieprecyzyjne określenie granic jej możliwości. Rzeczywistość jest
> zazwyczaj zupełnie inna od tego co uznajemy w popkulturze za
> "realistyczne", zwłaszcza w sytuacjach nie znanych nam z doświadczenia.
> Przykład: wystrzał z broni. Kula może poruszać się szybciej niż dźwięk,
> więc wpierw słyszysz subtelny odgłos metalowej pestki odłupującej tynk
> gdzieś koło Ciebie, a dopiero potem sam wystrzał. Spróbuj to teraz oddać na
> filmnie, a zdezorientujesz widzia.

Nie mowie o lancuchach przyczynowo-skutkowych dotyczacych przedmiotow,
praw fizyki itp.

> Podobnie zachowania ludzkie. Mamy tendencję do poszukiwania spójności i
> racjonalizowania wyborów fikcyjnych postaci. Historia musi być
> "realistyczna", to co robią w niej ludzie musi "mieć sens". Tymczasem w
> rzeczywistości dajemy się porwać nawykom i robimy rzeczy głupie i w
> zasadzie bez powodu.

Ale przeciez sie zgadzam, wlasnie tak jak piszesz, nadmierne 
racjonalizowanie wcale nie byloby realistyczne.  Chyba, ze wprowadzilbys
rase/klase osob, ktore z jakiegos powodu sie tak wlasnie zachowuja.

> A w sytuacji, którą opisałeś, nie ma nic z fantasy. Czarodziejka, nie
> czarodziejka, z dużym prawdopodobieństwem by się broniła i wrzeszczała.

Triss.

> Chyba, że byłaby typem, który ze stachu zamiera, wtedy mogłaby rzeczywiście
> się w sobie zamknąć i próbować przetrwać sytuację w sposób pasywny.

Wiec gdybys zobaczyl w W2 Triss ktora sie tak zachowuje mialbys
zgrzyt pewnie. Choc iles osob by to przyjelo -  w koncu to bajka,
nie nalezy patrzec powaznie :>

> Czarodziejka czy nie - wpierw działa psychika.

Samo czarodziejstwo jednak na psychike mialoby zapewne wplyw :>