🚀 go-pugleaf

On Tue, 10 Jan 2012 13:40:46 +0100, Doomin wrote:

> W dniu 2012-01-10 13:33, M.G. pisze:
>> On Tue, 10 Jan 2012 11:22:55 +0100, Doomin wrote:
>>
>> [...]
>>
>>
>>
>>> Tak czy siak mniejsza o tego maga, przyklad z Triss jest prostszy
>>> i bardziej wyrazisty.
>>
>> Ale nie wiem czemu służy w sumie.
> 
> Temu, ze w przypadku fantasy tez mozna oceniac, czy
> cos jest realne, czy nie.

Co najwyżej spójne wewnętrznie i przekonujące, przy silnym założeniu, że
niektóre rzeczy musimy po prostu przyjąć na wiarę. Np. magię i zazwyczaj
nieprecyzyjne określenie granic jej możliwości. Rzeczywistość jest
zazwyczaj zupełnie inna od tego co uznajemy w popkulturze za
"realistyczne", zwłaszcza w sytuacjach nie znanych nam z doświadczenia.

Przykład: wystrzał z broni. Kula może poruszać się szybciej niż dźwięk,
więc wpierw słyszysz subtelny odgłos metalowej pestki odłupującej tynk
gdzieś koło Ciebie, a dopiero potem sam wystrzał. Spróbuj to teraz oddać na
filmnie, a zdezorientujesz widzia.

Podobnie zachowania ludzkie. Mamy tendencję do poszukiwania spójności i
racjonalizowania wyborów fikcyjnych postaci. Historia musi być
"realistyczna", to co robią w niej ludzie musi "mieć sens". Tymczasem w
rzeczywistości dajemy się porwać nawykom i robimy rzeczy głupie i w
zasadzie bez powodu.

A w sytuacji, którą opisałeś, nie ma nic z fantasy. Czarodziejka, nie
czarodziejka, z dużym prawdopodobieństwem by się broniła i wrzeszczała.
Chyba, że byłaby typem, który ze stachu zamiera, wtedy mogłaby rzeczywiście
się w sobie zamknąć i próbować przetrwać sytuację w sposób pasywny.
Czarodziejka czy nie - wpierw działa psychika.

-- 
M.G.