🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Doomin" <niechcemailinaprv@aaa.pl> napisał w wiadomości 
news:jeapkk$5qu$1@mx1.internetia.pl...
> Tylko ze nawet wciskajac co chwile sekwencja tych
> wcisniec moze wypasc niekorzystnie :)

Może. Z kolei w turach, w których najpierw Ty ruszasz się wszystkimi 
jednostkami, a potem robi to przeciwnik (tzw. Igo-Hugo, od "I Go, You 
Go") musisz myśleć w bardzo dziwny sposób i przewidywać ruchy 
przeciwnika na długo naprzód. Nie możesz zareagować w dowolnej chwili, 
bo skończyły Ci się abstrakcyjne punkty ruchu. Oczywiście można to 
rozwiązywaćna rózne sposoby, jak np.: w szachach, gdzie trzeba myśleć 
kilka ruchó naprzód, ale gracze zmieniają się po ruchu każdej figury, 
więc sytuacja jest dynamiczna.

> Koniec koncow kierujesz doslownie kazdym z osobna. Oni nie maja
> wiekszej (albo nie maja wcale) autonomii, nie sa zywymi bytami,
> pojda tam, gdzie pokazesz i generalnie nigdzie indziej.

Chyba że gra zostanie napisana inaczej. Już nawet w starym "Syndicate" 
postacie mogły reagować niezależnie od poczynań gracza po 
zaaplikowaniu im dragów, co ziwększało ich np.: spostrzegawczość. Tak 
więc rozwiązanie stare jak świat. Każda gra, która posiada jakikolwiek 
mechanizm morale ma to samo. Producenci unikazją takich rozwiązań, bo 
jednostki, które nie reagują tak, jak im się każe nie są fajne.

Poza tym, ja cały czas mówię, że w głównym problemem RTSów jest to, że 
musisz jednocześnie kontrolować grę na każdym poziomie - operacji, 
oddziału, pododziału i pojedynczego żołnierza. I to jest główny 
problem, który skaluje się wraz z liczbą jednostek, którymi trzeba 
kierować.

> Stad na tym poziomie trzeba by to rozpatrywac - bo "myslenie"
> jednostki zalezy od ciebie.

A to już zależy, jak jest napisana gra.

> Hm, np. odwzorowujemy sytuacje, w ktorej dowodca oddzialu
> krzyczy "odwrot" - wiec kazdy w miare sensownie powinien zaczac
> sie cofac. Tylko ze za to  cofanie sie sam odpowiadasz,
> indywidulanie kierujac kazda z jednostek. Nie ma zadnego dowodcy
> w grze, a jednostki w grze same nie mysla.

Ależ nie. Dowódcą jest gracz. Tylko że po wydaniu rozkazu odwrotu, w 
normalnej sytuacji dowódca zaczyna zastanawiać się, co może zrobić w 
następnej kolejności. W grze nie ma na to czasu, bo musi jeszcze 
wykonać robotę wszystkich swoich oficerów, podoficerów i żołnierzy. 
Ponownie - zależy to od przyjętej mechaniki i skaluje się z ilością 
jednostek.

> Nie wiem juz jak to tlumaczyc.

Im prościej, tym lepiej. Najlepiej definiując użyte pojęcia. Po pisząc 
o "presji czasu dowódcy" miałeś tak naprawdę na myśli "nadmiar 
obowiązków po stronie gracza" :8] W którym to punkcie się zgadzamy. 
Oczywiście przy założeniach, które poczyniłem wyżej.

Pozdrawiam