🚀 go-pugleaf

W dniu 20.07.2025 o 23:05, Waldek Hebisch pisze:
> Jeszcze inna sprawa to to że o planach wojskowych normalnie nie
> mówi się publicznie.  Więc nie jest jasne co to mówienie oznacza.
> Może to być celowe drażnienie Rosji.  Może być próba wprowadzenia
> Rosji w błąd (a prawdziwe plany są zupełnie inne).  Może być
> głupota i arogancja.

To, że mamy plany ataku na Obwód Królewiecki jest tak oczywiste, że nikt 
mądry nawet w to nie wątpi. Gdyby Rosja ruszyła na Zachód obezwładnienie 
Kaliningradu bedzie jednym z podstawowych zadań, bo inaczej będą mogli 
nas oskrzydlić. Jeśli NATO uderzy na wschód, to podobnie nikt sobie nei 
zostawi takiej bazy na zapleczu. Powąt6piewam w zdobywanie Kaliningradu 
dla samego jego zdobycia, bo wiadomo, że Rosja tego nie zdzierży i odpowie.

Natomiast tam mieszka ponad milion,ludzi i trzeba mieć plan, co z nimi 
zrobić w razie zdobycia tego terenu. Które państwo weźmie sobie na kark 
taką niepewną mniejszość? Litwa? Litwa ma 3 miliony ludzi i 5% populacji 
to Rosjanie. Jakby przejęli Kaliningrad, to by mieli 30% mniejszość.

Zatem Polska albo Niemcy. No chyba, ze by im dać wolność i powstałby 
jakiś wolny kraj z Rosjanami. W Obwodzie Kaliningradzkim istniały – choć 
bardzo marginalne i słabe – ruchy separatystyczne oraz inicjatywy 
regionalistyczne, które postulowały większą autonomię, a nawet 
niezależność regionu od Federacji Rosyjskiej. Ich początki sięgają 
początku lat 90. XX wieku, kiedy po rozpadzie ZSRR powstała idea 
utworzenia tzw. „Republiki Bałtyckiej”. Ruch ten, znany jako 
„Baltijskaja Respublika”, postulował przekształcenie Obwodu 
Kaliningradzkiego w niezależne państwo, argumentując, że region ten ze 
względu na swoje położenie, historię i oddzielenie od reszty Rosji, ma 
podstawy do samodzielnego bytu politycznego. Inicjatywa ta nie zdobyła 
jednak szerszego poparcia społecznego i została szybko spacyfikowana 
przez rosyjskie władze.

W kolejnych latach, szczególnie w okresie 2000–2010, działały w 
Kaliningradzie środowiska intelektualne i organizacje pozarządowe 
promujące ideę regionalnej tożsamości kaliningradzkiej i europeizacji 
regionu. Ich działania miały charakter kulturalny i edukacyjny, a 
postulaty niepodległościowe pojawiały się jedynie w formie symbolicznej 
lub publicystycznej. Po 2010 roku coraz silniejsza kontrola władz 
centralnych, zwłaszcza w postaci ustaw o „agentach zagranicznych”, 
znacząco ograniczyła ich działalność.

Pewien moment wyraźnego sprzeciwu wobec polityki Moskwy stanowiły 
protesty społeczne w Kaliningradzie w latach 2009–2010. Miały one 
charakter ekonomiczny i antycentralistyczny, a ich uczestnicy domagali 
się większej niezależności dla regionu w zakresie podatków i decyzji 
administracyjnych. Choć nie były to protesty separatystyczne, pokazywały 
wyraźne niezadowolenie z centralizacji władzy. Protesty zostały jednak 
szybko zduszone, a ich liderzy wycofali się z życia publicznego lub 
zostali uciszeni.

Po aneksji Krymu w 2014 roku oraz zwłaszcza po pełnoskalowej inwazji 
Rosji na Ukrainę w 2022 roku, jakiekolwiek przejawy separatyzmu lub 
regionalizmu w Kaliningradzie stały się całkowicie nieakceptowalne. 
Władze rosyjskie traktują je jako działalność wywrotową, co skutkuje 
represjami. Pojawiające się w mediach społecznościowych komentarze lub 
memy sugerujące przyłączenie Kaliningradu do UE, Litwy, Polski lub 
Niemiec mają raczej charakter satyryczny lub prowokacyjny i nie stanowią 
przejawów zorganizowanego ruchu.

Obecnie Obwód Kaliningradzki znajduje się pod ścisłą kontrolą służb 
specjalnych i armii, ze względu na swoje strategiczne znaczenie 
militarne. W tych warunkach jakakolwiek działalność o charakterze 
separatystycznym czy nawet umiarkowanie regionalistycznym jest 
praktycznie niemożliwa. Mimo wcześniejszych prób tworzenia odrębnej 
tożsamości, region pozostaje integralną, choć specyficznie położoną 
częścią Federacji Rosyjskiej.
-- 
(~) Robert Tomasik