🚀 go-pugleaf

W dniu 01.08.2024 o 06:40, ALEX Martinez pisze:
>>> dalekiego zasięgu. A jak wojna zamieniła się w wojnę materiałową, to
>> No ale Anglii nie dali rady, i się zemsciło.
> A co by tu zmieniły bombowce dalekiego zasięgu?

Tu nie o zasięg chodzi jedynie, choć trochę też. Po pierwsze 
czterosilnikowy bombowiec przy porównywalnej załodze zabiera więcej 
bomb. A zatem tę samą robotę zrobisz mniejsza ilością załogantów. 
Niemcom brakowało ludzi. Po drugie, gdyby ich bombowce miały większy 
zasięg, to mogliby wlatywać z rożnych stron nad Wielką Brytanię.

https://tiny.pl/dnsk6 jest maka tych radarów. Pamiętaj, ze one się nie 
obracały. Patrzyły w stronę morza. Jakby tak tę barierę oskrzydlić od 
północy, albo zachodu, to dalej już można było napsocić silnie.

Z tym, że wiedza Niemców o brytyjskim systemie radarowym Chain Home była 
dość ograniczona, ale z biegiem wojny stopniowo się zwiększała. 
Początkowo Niemcy bagatelizowali znaczenie radarów. Uważali, że ich 
systemy rozpoznania wizualnego i akustycznego są wystarczające. Jednak z 
czasem, wraz z nasileniem działań wojennych, stało się jasne, że 
Brytyjczycy dysponują skutecznym systemem wczesnego ostrzegania.

Niemcy wiedzieli, że Brytyjczycy posiadają jakiś system wczesnego 
ostrzegania, który pozwala im szybko reagować na niemieckie naloty.
Mieli ogólne pojęcie o tym, jak działa radar. Rozumieli, że system 
wykorzystuje fale radiowe do wykrywania samolotów. Dzięki rozpoznaniu 
powietrznym i analizie przechwyconych komunikatów Niemcy byli w stanie 
zlokalizować niektóre stacje radarowe.

Niemcy nie mieli pełnego obrazu rozmiaru i zasięgu całej sieci 
radarowej. Nie znali szczegółów technicznych radarów Chain Home, takich 
jak częstotliwości pracy, moc nadajników czy konstrukcja anten. Mieli 
trudności ze znalezieniem skutecznych sposobów przeciwdziałania radarom. 
Próbowali zakłócać pracę radarów za pomocą silnych nadajników radiowych. 
Niemieckie samoloty latały na niskich wysokościach lub próbowały ukryć 
się za ukształtowaniem terenu, aby uniknąć wykrycia. Próbowali 
wprowadzić Brytyjczyków w błąd, wysyłając fałszywe cele powietrzne.

Natomiast mając bombowce dalekiego zasięgu mogliby próbować zwalczać 
Radziecki przemysł. Nie wiem, na ile byłoby to skuteczne, bo znalezienie 
wybudowanych w środku "niczego" fabryk proste nie było. Teraz mamy 
zdjęcia satelitarne, a znalezienie tych fabryk czy resztek po nich 
pomimo dostępnej wiedzy o ich lokalizacji nie jest łatwe.

O Murmańsku i jego znaczeniu wiedzieli doskonale. Miasto to było 
kluczowym węzłem komunikacyjnym dla Związku Radzieckiego, przez który 
przechodziły alianckie konwoje z pomocą wojskową. Port w Murmańsku był 
jedynym dużym, niezamarzającym portem na północnym wybrzeżu ZSRR. Przez 
niego Związek Radziecki otrzymywał niezbędne dostawy broni, amunicji i 
sprzętu wojskowego od swoich sojuszników. Przerwanie dostaw przez 
Murmańsk miało na celu osłabienie potencjału militarnego Związku 
Radzieckiego i utrudnienie jego walki z wojskami niemieckimi na froncie 
wschodnim.

Niemcy wykorzystywali zarówno lotnictwo bombowe, jak i okręty podwodne 
do atakowania Murmańska. Bombardowania były częste i niszczycielskie. 
Celem ataków były nie tylko statki w porcie, ale także infrastruktura 
portowa, magazyny i miasto. Bombardowania spowodowały ogromne 
zniszczenia w porcie i mieście. Zginęło wielu cywilów, a infrastruktura 
została poważnie uszkodzona. Ataki niemieckie utrudniały i spowalniały 
dostawy pomocy dla ZSRR. Konwoje alianckie płynące do Murmańska były 
narażone na ciągłe niebezpieczeństwo ze strony niemieckich okrętów 
podwodnych i lotnictwa. Pomimo intensywnych ataków, Niemcom nie udało 
się całkowicie sparaliżować portu w Murmańsku. Rosjanie przeprowadzali 
skuteczne działania obronne, a alianci kontynuowali wysyłanie konwojów. 
Murmańsk pozostał ważnym szlakiem dostaw dla ZSRR do końca wojny. A 
gdyby się udało?

Sieć radiolokacyjna ZSRR na początku II wojny światowej była stosunkowo 
słabo rozwinięta. Mimo to, radary odgrywały istotną rolę w obronie 
kraju. Z biegiem wojny, dzięki wysiłkom radzieckich inżynierów, 
technologia radarowa była stale ulepszana, co przyczyniło się do 
zwiększenia skuteczności radzieckiej obrony powietrznej. Ale na samym 
początku, gdyby tak z zaskoczenia uderzyć na ten port, to uważam, ze 
mogli go obezwładnić. Tyle, że Hitler nie sądził, że tak długo będzie ta 
wojna trwać, by port miał jakiekolwiek znaczenie.
-- 
(~) Robert Tomasik