🚀 go-pugleaf

Poniewaz najwiecej emocji w moim ostatnim tekscie wywolala kwestia
kawalu o maluchu, zacznijmy od niego. Mimo tlumaczenia Pshemka, nadal 
mam wrazenie, ze sytuacja wygladala troche inaczej niz on to przedstawia.
Po mojemu bylo tak: tu faceci dyskutuja Kolakowskiego, jeden z nich (JW) 
przytacza jako ilustracje dowcip o maniaku seksualnym, na co wparowuje 
'nowy' (PM) i wola: 'A propos maniaka, tam a tam na Sieci jest morze kawalow!', 
i wyjezdza z maluchem. Kto nie wierzy, niech przeczyta jeszcze raz dyskusje 
o Kolakowskim + jej ciag dalszy pt. Dobry dowcip. 
Guilty as charged.

Tyle zartow, a teraz wrocmy do naszych urbanow.

Albo NIE, zacznijmy od samego NIE bez NIEgo (JU). Wiesiek zwrocil mi uwage, 
ze nie tak byl stawiany oryginalny problem. Wiem, ale chcialem sie 
dowiedziec, czy bez JU nie ma fenomenu NIE. Moim zdaniem jest. Dlaczego?
Bo czytanie (lub nie czytanie) NIE (i innych, podobnych 'czasopism', jak
np. Donosy [<> net.Donosy]) to dla mnie przede wszystkim kwestia smaku, 
gustu, stylu, klasy, itp, a wiec sprawa _estetyczna, a dopiero potem 
_etyczna. A estetycznie NIE to obscena + szambo. I nie przekonuje mnie 
argument Jarka, ze jesli przedrzec sie przez forme, to mozna zobaczyc 
prawde. Nie rozumiem dlaczego po to, by ja dostrzec musze sie unurzac 
w fekaliach po same oczy. Jak rowniez bez znaczenia jest problem 
'symetrii' atakow NIE: Gdyby atakowali wszystkich na lewo i na prawo 
po rowno, dla mnie niczego by to nie zmienilo. 
Coz, gazeta to nie tylko tresc, to takze - a moze glownie - styl.

Teraz NIE z Urbanem w tle. Moim zdaniem wyjasnieniem tak stawianego 
problemu jest 'rownanie': Fenomen NIE = Fenomen obscenow. Dokladniej - 
nieomal powszechna dominacja indywidualnego swiata popedow jednostki, 
jej uczuc 'niskich', nad jej swiatem wartosci, uczuc 'wysokich'. NIE 
zaspakaja te pierwsze (i dla wielu pierwotne) potrzeby. Etyczna ocena 
JU nalezy do tego drugiego swiata. Niedawny sondaz opinii wykazal, ze 
Polacy nie sa zbyt wymagajacy w stosunku do osob publicznych, jesli 
chodzi o ich morale.
Trzy inne powody, dla ktorych ludzie czytaja NIE _pomimo JU, a ktore mi 
przychodza do glowy, sa takie:
	1. Ludzie dzis ok. 20-letni moga nie pamietac JU z jego 
najgorszego okresu (poczatek lat 80). Ciekawe jaki % czytelnikow 
NIE to ludzie na tyle mlodzi, by nie miec juz problemow moralnych 
przy lekturze? (Ktos zna dane?)
	2. Gazeta 'zaslania' ludziom jej wlasciciela/naczelnego. 
Byc moze gdyby zamiast artykulow na papierze pojawial sie JU 
odczytujacy publikowane teksty, to wiecej ludzi mialoby zle 
skojarzenia i poczytnosc bylaby mniejsza.
	3. NIE to dla wielu duchowa 'tabletka z krzyzykiem'. 
Jest w kazdym kiosku, tania, latwa w stosowaniu, i bol szybko mija. 
Ze sa skutki uboczne? Zawracanie glowy: tylu ludzi zazywa i zyja.

Na koniec Urban am sich. Czy to rzeczywiscie taki powtor, jakby 
wynikalo z tekstu ELi? Lub oszust jak sugeruje JSz? (Jurek - 
patrz pkt. 3 wyzej a propos JU a tabletki). Obawiam sie, 
ze to nie takie proste. Tylko trzeba analizowac go na spokojnie. 
A tymczasem niektorym nadal 'wywalaja korki' na sam dzwiek jego 
nazwiska. Jesli zas przesledzic jego kariere zawodowa, to wydaje sie, 
ze (prawie) zawsze pracowal rzetelnie i dobrze dla tych, ktorzy mu 
placili:
	1. Jedna z gwiazd 'Po prostu'. O ile sie nie myle byl tam
do konca, obstawal przy linii programowej i m.in. przez niego pismo 
zamknieto.
	2. W 'Polityce' doczekal sie statutu jednego z lepszych
felietonistow. Dwukrotnie probowano zawieszenia pisma z powodu
jego tekstow.
	3. Jeden z najlepszych satyrykow 'Szpilek', (wspol)autor 
dobrych szopek.
	4. Najlepszy rzecznik prasowy w historii PRL (Polski?).
Niewatpliwie najlepszy jakiego Jaruzelski mogl miec w czasie
stanu wojennego.
	5. Jan Rem - przesadzil, smie(r)c (z) dziennikarza.
	6. NIE.

Nie?
--
Czesc,
Adam Morawiec
ad...@math.uni.wroc.pl