🚀 go-pugleaf

Arkadiusz Styszynski wrote:
> 
> Czy moze ktos z Szanownych Grupowiczow juz widzial ten film?
> Bylem na nim w piatek i wciaz nie potrafie poukladac sobie w glowie
> nagromadzonych watkow. Nie ulatwia tego niezwykle intensywna narracja.
> W mojej opinii film jest kijem wsadzonym w mrowisko pewnej siebie i
> zadowolonej z zycia "inteligencji". Nie sadze, zeby posypaly sie gromy, ale
> z pewnoscia niejedne zeby zazgrzytaja.

Wetne sie w tym miejscu ze swoja opinia. Moje zeby rzeczywiscie
zazgrzytaly, ale chyba z innego powodu. Film oceniam bardzo slabo.
Podstawowy zarzut - jaka jest zasadnosc nakrecenia filmu, ktory nic o
niczym nie mowi? Film Stuhra opowiada historie faceta, ktory ma w zyciu
rozne problemy. Na koncu filmu facet ma nadal te same problemy, nie
sprawia wrazenia, ze czegokolwiek sie z nich nauczyl i do tego popelnia
te same bledy. Wynik - jako widz zdaje sobie pod koniec filmu sprawe, ze
pokazano mi kawalek czyjegosc zycia, z ktorego nic nie wynuka, bo
bohater nie przeszedl zadnej progresji i nic nie zrozumial. Ponizej
kilka uwag:

- W pierwszych minutach bohater zrywa z kochanka, bo dalej tak nie moze
zyc. Moja reakcja - ogladam czlowieka, ktory cos w swoim zyciu zrozumial
(nie nadaje sie do zdrady). Na koncu filmu znowu prawie dochodzi do
zdrady - nieudanej bynajmniej nie z braku przyzwolenia bohatera. Innymi
slowy, nic sie nie zmienilo w glowie pokazywanego faceta.

- Watek z chorym przyjacielem - Stuhr sprawia wrazenie, ze probuje
pomoc, ale scena u lekarza i jego rozmowy z przyjacielem brna do nikad.
Ostatecznie bez uzasadnienia lekarz podejmuje decyzje o zakazie wyjazdu,
a przyjaciel Stuhra slucha koncertu w kosciele. I co z tego wynika? Nic
i bardzo mnie to mierzi.

- Stuhr jako rezyser sugeruje, ze pojawia sie jakies dylematy moralne
dotyczace pieniedzy - zdrowie matki, albo nowy dom. Tymczasem pozniej
nie spelnia obietnic i najpierw prawie bezproblemowo kupuje dom, a
pozniej bez uzasadnienia zmienia zdanie. Skad ta zmiana? Musiala sie
chyba dokonac poza kadrem, albo zdjeciowiec zapomnial wlaczyc kamere. 

- W czasie filmu mialem ciagle wrazenie, ze z przedstawianych scen NIC
NIE WYNIKA. Co z tego, ze Stuhra probowaly skompromitowac jakies
malolaty w saunie? Co z tego, ze okazal sie zbyt stary na ojcostwo? Co z
tego, ze probowal oszukac fiskusa? Co z tego, ze probuje pomoc choremu
przyjacielowi. Wszystkie te sceny wydawaly sie punktem wyjscia do
jakichs wnioskow, ale do zadnych nie doprowadzily. Mialem po filmie
wrazenie zupelnego bezsensu przedstawionego materialu.

Pozytywy - 2 niezle sceny (pierwsza z kochanka i scena z proba
odzyskania pieniedzy za dom) i jedna dobra - klotnia o pieniadze
komunistow. W tej scenie jako w jedynej zobaczylem Stuhra, jakiego nie
znalem - zagral nie-siebie. W ogole 'zagral'.

Gwoli wyjasnienia - podobaly mi sie Historie milosne. Uwazalem je za
zadziwiajaco malo 'zadety' i dosc bezpretensjonalny polski film
psychologiczny - dosc dobrze przygotowany i przemyslany. Niestety, za
jego najslabszy element uwazalem wszystkie cztery role Stuhra. W kazdym
razie w "Historiach..." mialem wrazenie, ze film dokads zmierza, a
opowiadane historie mowia mi cos o ludziach, ktorych obserwuje na
ekranie i o tym jak sie zmieniaja pod wplywem 'zycia'. W "Tygodniu..."
nie mialem takiego wrazenia ani razu.

Z lekkim sercem odradzam innym "Tydzien z zycia mezczyzny".

R.