🚀 go-pugleaf

Rufus T. Firefly wrote:

(ciach, bo bym musiala argumentowac wszystko po kolei)
> 
> Zatem jak jest z tym utozsamianiem? Jest sens na jego podstawie oceniac
> film, albo tym bardziej wizerunek aktora, tak jak to wyszlo przy
> wspominaniu Fishburna? Moim zdaniem w wiekszosci nie ma sensu, ale
> chetnie uslysze argumenty za.
> 
Nie zgodze sie z twierdzeniem, ze tylko filmy akcji i horrory stosuja
chwyt utozsamienia sie. Owszem, w nich (oraz w filmach katastroficznych)
jest to pewien wymog. Ale, o czym wspomnial WO, utozsamienie ja traktuje
raczej jako stworzenie postaci, ktorych przezycia sa potencjalnie w moim
zasiegu tudziez postaci, ktore zadaja sobie pytania podobne do tych,
jakie ja sobie zadaje. 
Ergo: utozsamienie sie z bohaterem moze wystepowac w dwoch
plaszczyznach: emocjonalnej (tu mamy komercje, gdzie wiadomo, kogo mamy
lubic) i intelektualnej. Wspomniales o igraniu z widzem, ktory nie wie,
czy ma bohatera lubic czy potepiac - juz sam fakt, ze zastanawia sie nad
tym swiadczy o - w moim rozumieniu - utozsamieniu na owej plaszczyznie
intelektualnej. 

Joanna

-- 
Every Galaxy Has Its Dirty Little Bastard