🚀 go-pugleaf

On Sun, 1 Jun 2008 08:49:17 +0200, Michał Gancarski wrote:

> Dnia Sun, 1 Jun 2008 00:50:56 +0200, Piotr 'Orlinos' Kozłowski napisał(a):
> 
>> On Sat, 31 May 2008 23:44:47 +0200, Michał Gancarski wrote:
>> 
>>> Dnia Fri, 23 May 2008 20:38:05 +0200, Joanna Czaplińska napisał(a):
>>> 
>>>> Dzięki TVP1 całą trylogię przypomniałam sobie w najdrobniejszych 
>>>> szczegółach, dodatkowo wyłapując wcześniej przeoczone smaczki (np. w 
>>>> dwójce pierwsze sekwencje toczą się w knajpie pod znamienną nazwą "Obi 
>>>> Wan Club"). Otóż czwórka przynosi same takie smaczki i de facto jest 
>>>> filmografią Spielberga i Lucasa w pigułce, z domieszką kilku hitów lat 
>>>> ostatnich w tle - oczywiście wszystko w stylu iście IndianaJonesowym, 
>>>> czyli z przymrużeniem oka (co w tym przypadku uzyskuje dodatkowe 
>>>> znaczenie), nieodłącznym kapeluszem, pejczem, szybkodziejącą się akcją, 
>>>> i wszystkimi nieodłącznymi rekwizytami.
>>>> Nie szłam wprawdzie na film z tak nabożną czcią jak na I część Star 
>>>> Warsów czy Władcy Pierścieni (o czym niech najlepiej świadczy fakt, że 
>>>> pierwsze trzy minuty mi umknęły, bo stałam karnie w kolejce po popcorn, 
>>>> więc jakby mnie ktoś oświecił, co się w trakcie w/w minut działo, 
>>>> byłabym wdzięczna), wręcz z nastawieniem "może być kicha", ale ów 
>>>> sceptycyzm na szczęście nie znalazł odbicia w rzeczywistości. Jest 
>>>> dobrze. Bardzo dobrze.
>>>> S
>>>> P
>>>> o
>>>> i
>>>> l
>>>> e
>>>> r
>>>> s
>>>> p
>>>> a
>>>> c
>>>> e
>>>> To naprawdę ostatni Indiana Jones.  W ostatnich scenach nasz superhero 
>>>> już nie występuje jako Indiana, ale jako Henry junior. Czas Indy'ego 
>>>> minął. A jego syn nie podejmie pałeczki, ponieważ tatuś mu zabronił, 
>>>> zabierając mu swój kapelusz. Howgh. I dobrze, bo tym razem naprawdę 
>>>> mogłaby być kicha.
>>> 
>>> Kicha to już była w tym serialu o młodym Indym. Czwórka nie jest zła, choć
>>> trochę niewyważona. Wiadomo - Indiana jest niezniszczalny ale tak
>>> cholernych luk w scenariuszu nie było w poprzednich częściach.
>> 
>> No niestety. W dodatku pozytywnych postaci jest zbyt dużo i w rezultacie
>> nie mają co robić. Karen Allen jest mało wykorzystana, dobrze, że
>> chociaż zrobili jedną-dwie sceny, w których promienieje swoimi cudownymi
>> oczami. Ech, przypomniałem sobie, jak się w niej podkochiwałem w
>> młodości. ;-)
>> 
>> A scenariusz jest byle jaki, niestety. Za mało jest, poza początkiem,
>> poczucia humoru. W dodatku twórcy jakby nie mogli się miejscami
>> zdecydować - to Indy jest stary i fajtłapowaty, czy mega-macho, który
>> wstaje, chociaż dziesiątki razy oberwał po nosie od młodego komucha
>> (walka wśród mrówek). To bardzo słaby pojedynek, dlaczego Indy wygrywa
>> przy pomocy czystej siły, zamiast podstępu, czy sprytnej sztuczki?
> 
> No więc właśnie. Za mało bicza, za mało strzelania do cwaniakującego z
> dwoma maczetami kolesia ("Arka przymierza"?).

PAC! *Dwiema maczetami*. Ew. maczetyma. ;-)

Miecz był jeden, ale za to wielki, jego właściciel również.

>> "Lodówka" - sama scena wybuchu to trochę przegięcie, ale łyknąłem ją, bo
>> niesamowicie podobało mi się wcześniejsze "niedopasowanie" brudnego i
>> spoconego Indy'ego, ganiającego jak głupek po idyllicznie kolorowym
>> osiedlu a la lata pięćdziesiąte. Lubię taką... abstrakcyjną
>> absurdalność. Bierze mnie.
> 
> Oczekiwałem, że zejdzie do jakiegoś schronu.

Lodówka była absurdalnie dowcipna. ;-)

> W tych testowych,
> jednorazowych miasteczkach schronów pewnie nie było ale to jest film, tutaj
> uzbrojone po zęby i przebrane KGB może przejąć amerykańską, tajną bazę,
> której jedynym personelem jest kilku kolesi przy budce, a lodówka po
> kilkusetmetrowym locie i turlaniu się po ziemi otwiera się dopero na końcu.
> To zapewne jakiś solidny Hoover.

Obecny amerykański sprzęt, to nie to co dawniej...
> 
> Ostatnio widziałem "Ostatnią krucjatę" i niespecjalnie się zestarzała,
> także "akcyjnie".

Powiedz to histerykom z ADHD, którzy narzekają, jak w filmie przez 30
sekund nie ma wybuchów. :->

>> Dlaczego współczesne kino, gdy robi tę przerwę na zaczerpnięcie oddechu,
>> to musi widza zalewać bzdetami, nudą i kiepskimi dialogami? To do was
>> mówię, ciągnące się Matriksy!
>> 
>>> W każdym
>>> razie przeskok z hitlerowskiego okultyzmu na Roswellowską rzeczywistość
>>> zimnej wojny całkiem zgrabny, całkowicie w duchu epoki.
>> 
>> Brakuje mi tylko mistycyzmu Arki, czy Graala. Pochodzimy z
>> postchrześcijańskiej kultury, takie artefakty zawsze robią na nas
>> większe wrażenie, niż kamyczki czy czaszki. Ale rozumiem, że nie można
>> było ciągnąć tego w nieskończoność.
> 
> Hitlerowców już nie było, te artefakty mocno związywały akcję z II WŚ.
> Zauważ, że w IV rzeczywistość była nieco bardziej ponura. Indy jako agent,
> komuniści wypełzający z szafy, wyraźne deklaracje polityczne ("I like
> Ike"). W poprzednich częściach tej polityki nie było, Ameryka była Ameryka,
> gdy Indy wracał do kraju, to na widza od razu spływało błogie poczucie
> bezpieczeństwa, bo przecież wśród seksownych studentek i w zaciszu
> uniwersyteckiego gabinetu nic stać się nie może. Tutaj tego podziału na
> kraj i to co poza już nie było, w domu również można było stracić życie.
> Tak jakby twórcy kazali bohaterom dorosnąć.

No, tylko mało było tego MacCarthy'ego. Bardzo szybko twórcy przeszli do
dżungli. I już tam zostali. :(

-- 
Pozdrawiam, Piotr 'Orlinos' Kozłowski
She's got legs, she knows how to use them. (ZZ Top)