🚀 go-pugleaf

A screaming came across the sky, when Michał Gancarski wrote:










potencjalne jednak spoilery
















> Wielki T. mógł sobie podarować opowiedzianą z detalami scenę pierwszej
> stłuczki, choć z tego co widzę urwana noga jednej ze ślicznotek będzie
> ważna dla Rodriguezowej części Grindhouse.
> 
> Film jest pójścia warty, zwłaszcza dla drugiej połowy. Russell pokazuje
> klasę i jest odpowiednio złowrogi. W ogóle nieco zapomnieni aktorzy
> odnajdują się nieźle na bocznych torach kinowego popu. David Carradine w
> "Kill Bill", Mickey Rourke w "Sin City". Dobrze, dobrze. 
> 
> Oczywiście ominęła mnie znajomość wszystkich cytatów i popkulturowych
> zapożyczeń, które Tarantino w filmie zawarł.

*Wszystkich*? Kilka było całkiem oczywistych dla ludzi bez żadnej
znajomości 60s i to było najfajniejsze. Przede wszystkim -- iPod. :-)

Bardzo mi się w tym filmie podobało, jak on jednocześnie jest z głębokich
60s (70s?) i całym sobą to udaje, jednocześnie tu i ówdzie dając do
zrozumienia, że nie, że to się dzieje tu i teraz. I jak na tej płaszczyźnie
sam sam siebie delikatnie komentuje, vide hipiska w barze. Czy też dialogi
na cztery nogi o Vanishing Point.

A poza tym, to Tarantino w zajebistej formie. Choć troszeczkę (ale tylko
troszeczkę) mam mu za złe zrzynanie motywów z PF, jak na przykład druga
scena będąca (znowu) dialogiem w samochodzie czy dialog w tanim barze z
drugiej połowy.

A tak poza tym #2, to pierwszy raz od... od... od zawsze? spotkałem się z
oklaskami po seansie. (-8

A tak poza tym #3, to niedawno na pręgierzu pisałem, że nigdy nie spotkało
mnie jeszcze gadanie przez buraka w kinie. No cóż, wykrakałem. Ale zawsze
miałem kiepske zdanie o Kinotece.

No i miałem dużo dużo funu z akcentu Zoe. To już pewnie wyłącznie moje
skojarzenie, ale gdy jej słuchałem, to przed oczami stawał mi Desmond z
Lostów. No nic nie poradzę; choć wiem że za nazwanie Kiwi Aussiem można
oberwać.

Tłumaczeniu napisów niestety dużo brakuje do genialności Beksińskiego z PF.
Jak ktoś nie zrozumie gadek, to straci bardzo dużo z tego filmu.

Zastanawiam się tylko jeszcze dlaczego *ten* wiersz, bo nie uwierzę, że QT
wybrał go przypadkiem. Ale nie mogę żadnej wskazówki na razie znaleźć.
Anyone?

Duży plus za brak tego już wtórnego do znudzenia autoironicznego,
pseudo-po-mo chichrania się. Nikt nie puszcza oczka, że to wszystko jaja.
Od początku do końca jesteśmy, w ramach wybranej konwencji, poważni.
Pokazujemy, że jesteśmy w 00s, nie w 70s, ale robimy to z kamienną miną na
twarzy.

No i przepraszam za chaos, ale przed chwilką dopiero wróciłem; a DP jest
jednocześnie bardzo po prostu rozrywkowy, jak i cały czas puszcza jakiegoś
hinta do przemyślenia. Nie nadążałem.

Jarek
-- 
http://agnus.jogger.pl