🚀 go-pugleaf

On Mon, 16 Jul 2007 22:35:45 +0200, Wojciech Orlinski <igel@gazeta.pl>
wrote:

>Ja jako bourgeois początkowo zakładałem jednak, że w UNATCO są uczciwi 
>ludzie, więc raczej powinienem dążyć do oczyszczenia organizacji ze 
>związków z ludźmi takimi jak Simmons niż dołączyć do NSF.

Gunthera nomen omen Herrmanna na stacji w Battery Park próbowałem naiwnie
rozwalić na pierdyliard sposobów, ale nie dało rady. To sztywny punkt
scenariusza, w zasadzie jeden z niewielu. Za to Lebiedeva nie rozsmarowałem
ani razu, zawsze (tj. od drugiego razu w którym wiedziałem, że wjedzie do
747 Navare) minowałem wejście do samolotu, tak aby z panną nawet nie gadać.
Nigdy jej nie lubiłem. 

Swoją drogą nie mogę się zmusić do tego, żeby przejść DX w wydaniu maximum
overkill. Za każdym razem wychodzą ze mnie złodziejskie metody, karabin
snajperski, etc. Aha, nigdy nie próbowałem sprawdzić zawartości
sejfów/szafek w laboratorium w HK, tam gdzie siedzą naukowcy. Jakakolwiek
próba forsowania wytrychem od razu powoduje alarm, a na absolutną rzeź
wszystkich zgromadzonych - jak napisałem - nie poszedłem ani razu.

W ogóle to podobnych przykładów można mnożyć. Na pierwszej mapie w Paryżu
można zdjąć wszystkich trzech strażników do katakumb z dachu wieżowca przy
pomocy karabinu snajperskiego niż później walczyć z nimi na krótki dystans,
ale trzeba to zrobić od razu, bo później się chowają i nie ma szansy
namierzyć ich wszystkich będąc na dachu. Na kolejnych mapach, kiedy już
chodzi się wokół klubu pod "13", jest całe mnóstwo ukrytych pomieszczeń,
gdzie można znaleźć niezłe gadżety. Karabin snajperski to w ogóle niezły
sposób na otwarcie niektórych szafek, do których nie można znaleźć klucza
(choć gra jest napisana zdaje się w taki sposób, że każdy zamek można
otworzyć nie stosując tricków, trzeba tylko szukać).

Zastanawiam się czy DX da radę sfilmować, zachowując ducha tej gry.
-- 
Dominik Herman
Fotografia: http://www.dominikherman.com/
Zapiski: http://24mm.org/moleskine/