🚀 go-pugleaf

Użytkownik Tomasz Piotrowski <tomaszek@idg.com.pl> w wiadomości do grup
dyskusyjnych napisał:8qj60n$j7a$1@news.tpi.pl...
> ...mi zdecydowanie NIE.
> Dzisiaj obejrzałem spektakl Komuny Otwock "Trzeba zabić pierwszego Boga".
> Czy ktoś może wie o co Im chodziło? Bo panował taki hałas, że myślałem
tylko
> jak to przetrzymać i nie starczyło mi już energii na zastanawianie się co
> Oni próbują mi powiedzieć.
> Nie warto!
> TP

a wg mnie warto się przekonać czy rzeczywiście aż tak głośno
i zdecydowanie NIE. bo na mnie te 'bębny'(tak naprawdę stalowe beczki)
zrobiły bardzo pozytywne wrażenie, tym bardziej, że przerywane muzyką
bardzo spokojną kiedy Grzegorz Laszuk symboliczne przemieniał
tekst w dym...

"Trzeba zabić pierwszego Boga" widziałem przed wakacjami na Azylu
w teatrze Studio i pierwszą rzeczą jaka przeszkadzała to właśnie scena.
komuniści przyzwyczaili nas do adaptacji terenów nie-scenicznych dla
swoich przedstawień i ten ogromny dystans jaki wytwarza
zwykła sala osłabił siłę oddziaływania niektórych rozwiązań.

a było pomysłów ciekawych wiele i dla mnie ten spektakl
był (jest?) spektaklem niewykorzystanych pomysłów.
miałem wrażenie, jakby zabrakło kręgosłupa, a niektóre
działania zostały źle przeprowadzone lub umieszczone niepotrzebne.
na przykład moment w którym panienki plują sobie
na dłonie był wykonany żenująco. tak samo
brakowało wg mnie precyzji w ruchu przy
symultanach.

jednak dzięki tym dźwiękowym amplitudom
i powtarzaniu  sceny ze spalaniem kartki
to przedstawienie bardzo się we mnie wdarło,
mimo słabej czytelności niektórych symboli
miało jakąś siłę, czego nie można powiedzieć
o jego drugiej części "La Rivoluzione
siamo Noi" (My jesteśmy Rewolucją).

tym razem miejsce jakby bardziej trafne
Agrykola, nic to jednak nie pomogło.

pierwsza część (TzpB) ponoć opowiadająca o rytuale
przemiany przygotowywała na część drugą, która
miała pokazać jak się żyje po zabiciu Boga czyli wzięciu
życia we własne ręce. moje zdecydowanie opadły.

z jednej strony bardzo dużo chyba dość kosztownych
środków i "fajerwerków" z drugiej totalna anemia
"aktorów". wszystkie czynności trwały za długo.
bunt, który jest esencją działań komuny, jakiś
kulawy, ślepy i ze sztuczną szczęką.

tak jak pierwsza część może wydać się
interesująca, o tyle druga zdecydowanie odstręczająca.

marcin cecko