🚀 go-pugleaf

On 05 paŸ 2000, Marcin Cecko [mako@waw.pdi.net] wrote:

>
>Użytkownik Tomasz Piotrowski <tomaszek@idg.com.pl> w wiadomości do
>grup dyskusyjnych napisał:8qj60n$j7a$1@news.tpi.pl...
>> ...mi zdecydowanie NIE.
>> Dzisiaj obejrzałem spektakl Komuny Otwock "Trzeba zabić pierwszego
>> Boga". Czy ktoś może wie o co Im chodziło? Bo panował taki hałas, że
>> myślałem tylko
>> jak to przetrzymać i nie starczyło mi już energii na zastanawianie
>> się co Oni próbują mi powiedzieć.
>> Nie warto!
>
>a wg mnie warto się przekonać czy rzeczywiście aż tak głośno
>i zdecydowanie NIE. bo na mnie te 'bębny'(tak naprawdę stalowe beczki)
>zrobiły bardzo pozytywne wrażenie, tym bardziej, że przerywane muzyką
>bardzo spokojną kiedy Grzegorz Laszuk symboliczne przemieniał
>tekst w dym...

[ciach]

>a było pomysłów ciekawych wiele i dla mnie ten spektakl
>był (jest?) spektaklem niewykorzystanych pomysłów.
>miałem wrażenie, jakby zabrakło kręgosłupa, a niektóre
>działania zostały źle przeprowadzone lub umieszczone niepotrzebne.
>na przykład moment w którym panienki plują sobie
>na dłonie był wykonany żenująco. tak samo
>brakowało wg mnie precyzji w ruchu przy
>symultanach.
>
>jednak dzięki tym dźwiękowym amplitudom
>i powtarzaniu  sceny ze spalaniem kartki
>to przedstawienie bardzo się we mnie wdarło,
>mimo słabej czytelności niektórych symboli
>miało jakąś siłę, 

Prawdą jest, że odbiór Komuny może być bardzo różny. Rozmawiałem ostatnio ze 
znajomą, osobą teatralnie wyrobioną; ona bardzo ceni "Trzeba zabić pierwszego 
Boga". Odebrała je jakoś podskórnie jako współczesny rytuał, współczesne 
misterium, silne i przejmujące. W tym momencie, przy takich kryteriach odbioru 
nie mają znaczenia żadne wpadki warsztatowe, oczywista mizerność aktorska czy 
nawet pomyłki w trzymaniu rytmu. Wtedy daruje im się to bez problemu, a nawet 
staje się to ich siłą, dowodem autentyczności, uwiarygodnieniem przekazu.
O, właśnie, o ile dostrzega się jakikolwiek przekaz. Dla mnie symbole były 
nieczytelne, a całość nie ułożyła się w poruszający obraz. Tym bardziej raził 
brak warsztatu, szablonowość gestów. 
Dla mnie, niestety, te bębny biły po nic.

Choć przyznaję fragmenty "muzyki spokojnej" były bardzo ładne. Kojarzyły mi się 
z 'Larks' Tongues In Aspic' King Crimson. Poza tym - bardzo silny w wymowie 
motyw rozdzierania siekierą blachy. Niestety - spaprany warsztatowo.

Nota bene, Marcinie, czy ja kiedyś nie miałem wysłać Ci kserówek Świetlickiego? 
Wiesz, one wciąż gdzieś u mnie leżą...

m.
-- 
  Maciej Hrynczyszyn  -|-  tuuk@priv.onet.pl     _ __   __ _  __| | __ _
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~  | '_ \ / _` |/ _` |/ _` |
- Life's passing you by, Garfield.              | | | | (_| | (_| | (_| |
- Make sure it shuts the door on the way out.   |_| |_|\__,_|\__,_|\__,_|