🚀 go-pugleaf

Hmmm - czyli wychodzi, ze sporo osob ma podobne odczucia. Ja akurat
"spekalem" i rozbilem sobie przedstawienie na dwa wieczorki - tradycja
antycznych mistrzow tradycja antycznych mistrzow, ale chyba i na mnie
(niestety) ma wplyw estetyka mtv - szybko, krotko, bez wglebiania sie w
temat. Dlatego po prostu balem sie osmiu godzi spedzonych w teatrze.
Dobra - pierwszy dzien. I oto zdarza sie rzecz, ktora nie zdarzyla mi sie
nigdy (i ktora na pewno wiecej sie nie zdarzy). Oto bowiem spokojnym krokiem
zjawiam sie w Dramatycznym o 18:40 i z przerazeniem stwierdzam, ze przed
teatrem nie ma ludzi. Pierwsza mysl (jeszcze na kilkanascie metrow przed
teatrem) - ludzie "spekali". Druga (tu juz przerazenie) - spektakl jest
gdzies indziej, np. w Narodowym. Beda duze problemy z dobiegnieciem w
niecale 20 minut. No i trzecia mysl, niestety tym razem trafna - zagladam na
bilet a tam jak wol - godzina rozpoczecia 18.00.... Po prostu nogi sie
ugiely, ale nic to - ide sie dowiedziec, o ktorej jest przerwa (modlac sie,
zeby w ogole jakakolwiek przerwa byla). Ale oto mila p. bileterka wprowadza
mnie na drugi balkon - okazuje sie, ze nie tylko ja bylem taka "ofiara" - po
moim wejsciu na balkon "dobija" jeszcze kilka, jesli nie kilkanascie osob.

Nic to - trwa spektakl. Ni cholery nie wiem, o co chodzi (a raczej stoi, bo
chodzenia to zbyt duzo nie ma). A na dodatek jeszcze mi sie trzesa nogi na
skutek tego spoznienia. Nic to - po kilkunastu minutach przerwa. Z
podsluchanych rozmow (jak jestem w teatrze sam, to b. lubie podsluchiwac
wrazenia innych w trakcie przerwy i po spektaklu) widac, ze inni tez sa
przerazeni, a przynajmniej znudzeni.
Drugi akt - juz na parterze. KOSZMAR. Ciagle nie wiem, o co chodzi a
najgorzej, ze dostaje prawie szalu - az chce sie wbiec na scene, pchnac
jednego czy drugiego z okrzykiem "czlowieku! troche zycia! blaaagam! ruszaj
sie przynajmniej odrobinke szybciej!!!!! ile mozna jesc ta zupe!!!!". No i
nieublagane postanowienie - jeszcze trzeci akt wytrzymam (w koncu wydalem 50
zl), ale jutrzejszy bilet zwracam, przynajmniej strace tylko 50 zl a nie
cala stowe. No i obejrze mecz Polska-Bialorus.
Ale w miedzyczasie nastepuje akt trzeci. I oto staje sie cud, ktorego
zwiastunem bylo wprowadzenie na scene magii w postaci Mai Ostaszewskiej w
akcie drugim. Totalnie odplywam - jedyna rzecza ktora mi przeszkadza to
tkwiace ciagle na wierzchu pytanie - co ja robilem przez dwa pierwsze akty?
No a w miedzyczasie  nastepuje final pierwszego wieczoru - scena zabawy,
gdzie nagle akcja wykracza momentami poza scene. W trakcie dialogu na scenie
zolnierz podrywa sanitariuszke tuz przy moim fotelu. I pewien jestem, ze
procz mnie moze z 5 osob moze to jeszcze uslyszec. I w ogole nagle zaczyna
sie dziac tyle, ze momentami ciezko ogarnac... A tu pstryk - konczy sie
zabawa, jeszcze krotki dialog pozabawowy i koniec pierwszego wieczoru.

Wieczor drugi (teraz juz bedzie krocej - obiecuje). Przychodze
przygotowany - wiem juz, co mnie czeka, az nie moge sie doczekac
podniesienia kurtyny i "odplyniecia". W miedzyczasie okazuje sie, ze multum
osob potraktowalo oba wieczory jak osobne przedstawienia - jest ogromna
ilosc ludzi, ktorych na 100% nie bylo wczoraj. W tym pelno "nazwisk". Ale
nic to - ja juz po chwili "odplywam". I jedyne, co przeszkadza, to te tak
czeste (hehehe - co godzina) przerwy. W przerwach ci, ktorzy sa pierwszy raz
wyraznie sa zagubieni - nie wiedza, o co chodzi (hehe - skad ja to znam). A
ja sobie chodze i patrze na nich z gory. :)  Siedzacy obok mnie Marek Konrad
"wymieka" po drugim akcie. Inni tez - podobnie jak dzien wczesniej do konca
pozostaje jakies 60% poczatkowego skladu. A ja wychodzac zaluje, ze to bylo
takie krotkie....
Darek