🚀 go-pugleaf

...parę dni temu widziałem "Iwonę, księżniczkę Burgunda" Jarzyny. Z uwagi,
że tamtego wieczoru dopadła mnie (i trzymała przez parę dni) gorączka, nie
za bardzo jestem pewien swoich wrażeń z tego spektaklu. Nie wiem, co było
naprawdę, a co śniło mi się tylko, bo w spektaklu (zdaje się ;-)) było parę
scen doskonale pasujących do gorączkowych majaków. Pamiętam Iwonę, tzn.
Magdalenę Cielecką, która prawie nic nie powiedziała, za to doskonale grała
ciałem (choć za wiele to go nie ma - tym bardziej chwała jej za to). Jej
twarz wyrażała tyle, że brak dialogów w niczym nie zaszkodził zrozumieniu
postaci. Pamiętam też królową zamęczającą się autopsychodestrukcyjnie
podczas wewnętrznego dialogu. A pomiędzy nimi krzątała się szara eminencja
drugiego planu - imć Szambelan, któremu tylko rogów brakowało (bo ogon i
kopyta pewnie miał schowane pod ubraniem ;-)).
Wrażenia ogólne po spektaklu mam bardzo pozytywne. Uwielbiam te sceny u
Jarzyny, gdzie coś dzieje się na pierwszym planie, a w tym samym czasie w
tle przemykają się jakieś postacie w psychicznym amoku. Mam jednak wrażenie,
że tego rodzaju obrazki były bardziej dopieszczone np. w "Bziku", choć może
tak właśnie miało być.
Nie mogę się już doczekać "Myszkina" (mam już bilety :-)), a na razie
szykuję formę przed jutrzejszym maratonem z "Lunatykami".

Tomasz