🚀 go-pugleaf

Stefan Sokolowski <S.Sokolowski@ipipan.DELETE-THIS-ANTISPAM-JUNK.gda.pl> pisze:

> Adam P.:
>> Tu chodzi o przykłady typu BYĆ, prawda?
>> 
>> BYĆ1:  Janek jest w domu. / Janka nie MA w domu.  (ew.: Janek nie jest
>>        w domu, tylko...) 
>> BYĆ2:  Janek jest miły. / Janek nie JEST miły.  (ale nie: Janka nie ma
>>        miły(m).)
>
> Chodzi o dwa *różne* czasowniki, których bezokoliczniki są homonimami.

Te dwa BYĆ to są dwa różne czasowniki, nawet z różnymi znaczeniami:
lokatywnym i predykatywnym.

> Moim zdaniem powyższy przykład nie jest o tym.  Różnica występuje tu
> między ,,ma'' i ,,jest'', ale ich beokoliczniki brzmią odpowiednio
> ,,mieć'' i ,,być'', więc nie są homonimami.

No nie, w ,,Janka nie ma w domu'', _nie ma_ to jednak (może wbrew
pozorom) we współczesnej polszczyźnie forma czasownika BYĆ1, a nie
MIEĆ (owszem, równokształtna z formą MIEĆ np. w ,,Janek nie ma
domu'')...

> Moim zdaniem przykład Jarka mojego nazwistnika jest dobry:
>
> (1) *karać* -- ja /karzę/, nie /karz/ mnie
> (2) *karać* -- ja /karam/, nie /karaj/ mnie

Rzeczywiście, dobry przykład, tylko że formy (2) we współczesnej
polszczyźnie chyba nie występują.  We wszystkich dostępnych mi
korpusach (IPI PAN, PWN, PELCRA) nie znalazłem ani jednego wystąpienia
'karam', a jedyne dwa wystąpienia 'karaj' to cytat ,,O! rękę karaj,
nie ślepy miecz!'' z Ujejskiego z połowy XIX w.

Adam P.

-- 
Name and address in X-Real...