🚀 go-pugleaf

Pan Marcin Debowski napisał:

>> Ludzie (niektórzy) zaczynają mówić "w Litwie" albo "w Słowacji".
>> Pewnie wydaje im się, że tak będzie "grzeczniej". Nic podobnego
>> -- Słowacy o swoim kraju mówią "na Slovensku". Widać teoria o
>> podkreślaniu odrębności państwa i braku szacunku dla podbitych
>> prowincji jest im obca.
>
> Pewnie faktycznie wydaje im się, że tak grzeczniej. Ale nawet w tym 
> onetowskim art., który podlinkowałem, podkreślono, że istotne są też 
> preferencje tych, których rzecz dotyczy. Ponoć Ukraincy preferują w 
> Ukrainie.

Jako że w używanych u siebie językach (ukraińskim i rosyjskim) mają
"w", to te preferencje można zrozumieć. Z tym że z punktu widzenia
kształtowania się języka nie jest to istotne. Przynajmniej do tej
pory nie było. Od stu lat powtarzana jest anegdotka, jak to Włochom
dziwną się zdaje nazwa ich i ich kraju w naszym języku. I próbują
drogą dyplomatyczną przekonać nas do słowa "Italia". Ze skutkiem
takim, że jednak nie (użyte przez polską strone argumenty są w tej
chwili nieistotne). Tak się to historycznie ukształtowało (zdaje
się, że nasi praojce mylili przybyszów z Italii z Wołochami, czyli
dzisiejszymi Rumunami), tak niech zostanie. Niemcy też tysiąc lat
temu pewnie się boczyli na nas, że ich niemowami przezywamy. Ale
do dzisiaj im przeszło. U naszych wschodnich sąsiadów sprawy zaszły
jeszcze dalej. Oni sami przyjęli nasze nazewnictwo, czyli "tereny
u kraja Rzplitej". Gdyby faktycznie chcieć walczyć z "niegrzecznym
językiem przeszłości", nie przyimek, ale samą nazwę kraju należałoby
zmienić. Nie tylko w obcych, ale i we własnym, ukraińskim, języku.
Na szczęście nikt takich pomysłów (chyba) nie ma.

Jarek

-- 
Trzeba z Żywymi naprzód iść,
Po życie sięgać nowe:
A nie w uwiędłych laurów liść
Z uporem stroić głowę!