🚀 go-pugleaf

W dniu 20.08.2022 o 03:02, Marcin Debowski pisze:
> Wyjaśnienie jest takie, jak podałem w swoim wcześniejszym poście. Jest
> rzeczą naturalną, że słowa nieformalne, obiegowe, w tym takie, które w
> danym momencie nie były np. poprawne semnatycznie, w miarę ich
> rozpowszechnienia w tym niepoprawnym znaczeniu, zostają uwzględnione
> jako już poprawna forma.


Oj, sprowadzanie wszystkiego wyłącznie do rozpowszechnienia się rzekomej 
niepoprawności jest bardzo dużym uproszczeniem, a wręcz pominięciem 
prawdziwych przyczyn zjawiska zmiany semantycznej wyrazu (a jest tych 
przyczyn w istocie wiele). Ta "niepoprawność" zazwyczaj z czegoś wynika, 
niekoniecznie z tępoty czy nieuctwa, jak chciałyby to może widzieć 
osoby, którym wydaje się, że ich chwilowe istnienie i użytkowanie języka 
jest uniwersalnym i nieprzemijającym wyznacznikiem dla wszystkich pokoleń.


>   Bardziej technicznie można o tym przeczytać np.
> tutaj:
>
> https://poradnik-jezykowy.uw.edu.pl/actions/download_document/1023?type=text
> Str. 176 m.in. dla Waszego wałkowanego pasjonata.


Bardzo wyważony artykuł. I wcale nie ma w nim mowy o nieuctwie, tępocie, 
czy nawet niepoprawności użycia. Nie ma tutaj ocen wartościujących dla 
zupełnie naturalnych zjawisk językowych. W tym artykule jest zupełnie 
obiektywne wyjaśnienie, w jaki sposób dochodzi się do uznania czegoś za 
normę językową. Polecam uwadze szczególnie ten fragment:

"Jednostkowy  charakter zjawisk leksykalnych sprawia, że podstawą 
decyzji normatywnych, zawierających ocenę ich funkcjonalności, bywają 
często indywi­dualne upodobania kodyfikatorów lansujących daną formę 
bądź ciążenie tradycji dotychczasowych rozstrzygnięć.

Jeżeli więc uznamy za wyróżniającą cechę normy leksykalnej jej oparcie 
się na uzusie, to postulat badań statystycznych, które zobrazowałyby 
częstość realizacji i zasięg społeczny innowacji staje się oczywisty. 
Byłyby one, zgodnie z opinią wyrażoną przez D. Buttler, „ostatnią 
instancją" wytyczającą granicę między normą a uzusem. Rezultaty tych 
badań powinny się stać obiektywną podstawą działań normotwórczych i 
kodyfikacyjnych."

Po poprawce.

-- 
Ewa