🚀 go-pugleaf

Pani Ewa napisała:

>> Tu pozwolę sobie zauważyć, że mieliśmy kiedyś w obrocie czasownik
>> "najdować".
>
> A nie raczej "naleźć"? (stąd później dość popularne nazwisko Nalazek)
> "Najdować" wygląda na niedokonaną wersję.

   Szukam daléj: przez jaki lud ziemia została zamieszkaną została
   od najwcześniejszych początków? i najduję prawie wszędzie ludy
   zdziczałe, tułackie. 
   (X. Hugona Kołłątaja Rozbiór Krytyczny Historyi: o początkach
   rodu Ludzkiego, Tom 1, str. 100)

Czyli najdować/najduję. Tak, niedokonany, bo dopiero szuka i prawie
wszędy najduje to samo. A gdy jeden lud najdzie, szuka dalej i najduje
wciąż nowych dzikusów. A naleźć, to się może gości nieproszonych, czy
innych tułaczy, co ich wypada nakarmić i napioć.

>>> Oba aspekty uzasadnione znaczeniem w powyższych przykładach. Pytanie
>>> "Jak znalazłeś nowego kucharza?" zrozumielibyśmy zupełnie inaczej.
>> "Co rano chodził do lasu i znajdował tam a to smardza, a to piestrzenicę,
>> a to znowu sromotnika" -- może tak być?
>
> A dlaczegóż by nie? Z tym że tutaj mamy pierwotne znaczenie w stosunku 
> do znajdowania nowego kucharza.

Znajdowania nowego w sytuacji gdy starego trzeba było pogonić, bo za
każdym razem przypalał zraz? To tak. Ale przecież nie "znajdowania
kucharza" w sensie poddawania go ocenie na podstawie przyrządzonego
przezeń sufletu.

>> Zwykle bardzo ostrożnie podchodzę do teorii objaśniających co było
>> pierwsze. Tutaj też mi to obojętne -- ważne, że słowa te są ze sobą
>> związane.
>
> Czasami jest to istotne w znajdowaniu pierwotnego rdzenia i śledzenia 
> zmieniającego się znaczenia.

Na jakiej podstawie ktoś rozstrzyga, czy wcześniejszy był czasownik
"gwajdolić", czy rzeczownik "gwajdolnica"?

Jarek

-- 
-- Wielkie nieba! -- zakrzyknął Klapaucjusz. -- A gdzież są kambuzele?
Gdzie moje murkwie ulubione? Gdzie pćmy łagodne?!