🚀 go-pugleaf

W dniu 2014-05-21 14:32, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pani Ewa napisała:
>
>>> Jednak tylko wskazywałby. Bo tak wprost, bez kombinowania, to ten
>>> niedokonany oznacza, że akcja nie skończona i coś będzie dalej.
>> Jeśli zatem powiem, że oglądałam wczoraj piękny film, to znaczy,
>> że na pewno obejrzę go jeszcze raz? ;)
> Skąd takie podejrzenie?

No stąd, że "coś będzie dalej". Ale to przecież żarcik był.




>
> Tu jednak pełnej analogii nie ma. "Oglądałam wczoraj film" -- wiadomo
> kiedy i wiadomo, że jeden; to jest opis konkretnej sytuacji. "Kładł
> się spać o zachodzie słońca" -- robił tak każdego dnia, tak w naturalny
> sposób rozumiemy przekaz. "Strudziwszy się drogą, kładł się spać"
> -- tu znowu mamy konkret; raz się strudził, a zaraz potem się kładł
> (a może nawet "położył" -- co byłoby naturalne, gdyby nie dalsza
> historia).

A mogło być i tak, że codziennie robił na piechotę po kilkanaście 
kilometrów, a strudziwszy się tą drogą, kładł się spać.

> Dla tej prostej, szybkiej i dobrze zdefiniowanej czynności,
> jaką jest się kładzenie, zmiana formy na niedokonaną powoduje, że robi
> się z tego wydarzenie. "Maja przez godzinę kładła się wczoraj spać"
> -- nawet jak umyła nogi, to długo marudziła i zawracała głowę.
>
> A czy "obejrzałam wczoraj film" i "oglądałam wczoraj film" może znaczyć
> co innego? Może. Obejrzałam, bo mówiłeś, że warto. Oglądałam, więc nie
> miałam czasu posprzątać.

Inaczej mówiąc - jeśli koncentrujemy się na efekcie czynności, to 
dokonany: obejrzałam film i wiem już o czym był; a jeśli na samej 
czynności, to niedokonany: oglądałam i dzięki temu udał mi się wieczór, 
bo mi się podobał (nawet jeśli obejrzałam do końca).
Mogę też powiedzieć na przykład: "czytałam tę książkę wiele razy" i 
"przeczytałam tę książkę wiele razy" i różnica będzie równie subtelna.

> Rzecz w tym, że mój opis pochodzi z życia, nie z książki. Ja to
> wszystko słyszałem, a nie tylko czytałem. U żywych ludzi słyszałem.

Mnie też zdarzało się słyszeć, ale zawsze myślałam, że to żart albo 
jakaś gwara właśnie (jeśli u starszych osób).

> Albo powinno im zależeć na ukryciu faktów z nim związanych -- można 
> mieć i takie zdanie. "Ja jestem osobą, KTÓRA nie szczędzi krytyk 
> głupocie i zapyziałości umysłowej" -- są sytuacje, kiedy o mężczyznach 
> mówi się używając form żeńskich. Gramatycznych form żeńskich. Nie 
> widzę potrzeby, by sztucznie reformować język, abym ja stał się 
> "osobem", a Mikołaj Kopernik "postaciem". Wszystko sprowadza się do 
> tego, że tym naszym Stokrotkom zatarła się różnica między rodzajem 
> gramatycznym a płcią (czy "genderem" -- bez tego słowa podobno nie 
> można obejść się w polszczyźnie). Tak sobie teraz pomyślałem, że 
> zamiast pracowicie dorabiać w języku brakujące formy męskie do 
> żeńskich i żeńskie do męskich, łatwiej by było przeprowadzić reformę 
> eliminującą te dwa powyższe rodzaje, a zostawić tylko nijaki. 

Tendencja w języku natomiast jest odwrotna - kurczęta stają się 
kurczakami, cielęta - cielakami itd. Nie mówiąc już o dziewczętach, 
które stały się dziewczynami.
I chyba w wielu językach, nawet tych, w których jakaś rodzajowość jest 
(choćby szczątkowa), rodzaj nijaki zanikł (we włoskim, w hiszpańskim).

> Nie przypominam sobie, bym wiedział coś o języku, który byłby tak 
> skonstruowany, ale może gdyby poszperać dokładniej, to by się taki 
> znalazł. Najlepiej poszukiwania zacząć od wysp Fidżi -- tam podobno 
> używa się połowy ze wszystkich języków świata. I różne ciekawe rzeczy 
> się na onych wyspach dzieją. Żyje na przykład takie plemię, szczep czy 
> klan, w którym używa się dwóch różnych języków -- jeden znają 
> mężczyźni, drugi kobiety. Jeden do drugiego całkiem niepodobny, 
> dogadać się nijak. Gdyby działania tych naszych słoników, przepraszam, 
> słonic

Dobrze, że nie napisał Pan "słowników", bo już się bałam. ;)

> w składzie porcelany były bardziej skuteczne, to by może i u nas do 
> tego doszło. Na szczęście trzymamy się mocno i wciąż potrafimy się 
> dogadać, prawda? 

Prawda.

> Jest powiązane, i to nawet zbyt mocno -- tak, że można wyinterpretować 
> z tego znajomość mowy Goethego w chwilę po babcinym urodzeniu. 
> Oczywiście wyinterpretować tendencyjnie, tylko po to, by się 
> przyczepić, tak jak ja to robię. Ale dobrze, że się przyczepiłem, bo 
> stała się okazja do głębszych badań nad tymi wszawymi imiesłowami. 

To, że Pan jest czepialski, ustaliliśmy już dawno. Ale mnie to nie 
przeszkadza, czuję się zaszczycona.

> Z nimi coś jakby z ongisiem i onegdajem -- słowa znane, ale nikt nie 
> pamięta, co one dokładnie znaczą. Więc używa się ich jak surowców 
> wtórnych, do zapychania dziur.

Czyli wracamy do hydraulików?

Ewa
-- 

Gadu, gadu, gadu, gadu, gadu, gadu nocą,
Baju, baju, baju, baju, baju, baju w dzień