🚀 go-pugleaf

> tego. Cieszą- bo to ich język w sposób naturalny- dzięki temu
> "skundleniu", a także zapożyczeniom, prostocie i jeszcze kilku innym
> czynnikom stał się językiem ogólnoświatowym. No i oni nie muszą się
> uczyć języków obcych- jak nie znasz angielskiego, cholerny cudzoziemcu-
> to nie zawracaj głowy:-)

Cudzoziemcze :)

Joanna Szczepkowska "Do cudzoziemca":

Kierowco zagraniczny, coś mi kazał wysiąść
choć padało srodze
strojąc miny, żeś obcojęzyczny, że Ci polski język
nie po drodze
jeszcze widzę jak dojeżdżasz do miasta
ja Ci powiem w polskiej mowie zaklętej
czego życzy ci córeczka Piasta –
żebyś kiedyś, za jakimś zakrętem:

W czasie suszy suchą szosą mknąc w pocie
na przyczółku przeczekać musiał deszcz
i szczękając przyzębiem grzązł w błocie
bo ci szadzią przeszły części i cześć
byś jeść musiał tu szczeżuje przebrzydłe
szczękościsku doświadczając co rusz
a do Bieszczad dotarłszy przed świtem
w przykrą przełęcz musiał siusiu wśród burz
taszcząc czaszkę swą w puszczy czeluściach
żebyś sczezł przesiąknięty na psią kość
kiścią liści susząc szczątki nagości
ściągnął czarci świerzb, psikus i złość

Czy Ty wiesz, cudzoziemcze,
czy Ty wiesz
że tym świstem co Cię ciśnie wieszczył wieszcz
może masz lepszego wieszcza
co się w chrzęście świstu streszcza
jeśli nie, cicho siedź niczym wesz

Żeby szczwana jakaś krztyna z pryszczami
wyściskała Cię skrzętnie skacząc w brzask
byś wszczął brzdąca wśród chaszczy i darni
wrzeszcząc – brzydszaś niż Przasnysz przy dżdżach
by żółciutkiej pszczółeczki czcze żądło
napatrzywszy się miłości już dość
w rzyć Ci przaśnie wraziło swą mądrość
przyjaciółek kusząc żądła jak ość
potem patrz na wpół spuchły przybłędo
wścibskie ślipie trąc kciukiem przez łzy
jak brzuch krztyny się krząta przy grzędach
szczuty narzeczony – śmiech wśród wsi

Uciekając jeśli będziesz się szastał
jakimś wrakiem wśród zaściankowych dróg
chcąc się podszyć pod Mieszka i Piasta
to wszcznę partię – „Nasza Szosa” iś trup
przemówieniem podniosę ciśnienie
„cudzoziemskość z szos psia ich mać”
i wskroś Cię me pszeniczne współplemię
pójdzie iść – jak dojdzie stanie prać

Suchą szosą w czasie suszy mknąc w pocie
dojrzysz w rzeki skaczących dziewic sznur
za ich ból, za ich wstyd, żeś w swym wozie
naszych szos przestrzeń psuł hańbą kół

Szepty mężczyzn z brzuchami zza koszul
rozszarpanych Rejtanem pośród szos
strzępiąc płótno śpiewać będą na głosy
„Na guzikach naszych w poślizg wpadnie gość”
Jeśli zechcesz na szosie gdzieś postać
bo Ci zassie w lędźwiach jaźń, ziąb i szadź
ja Cię czekam na szlaku przy wrzosach
prapszenicznej kiść grzeczności Ci dać
jeśli chuć nas zawróci od Pszczyńska
sucha szosa stoi w życie jak żerdź
zatrzymamy się w Szczebrzeszyńskiem
tam gdzie chrząszcze w garść się wzięły
w trzcinach śmierć!

-- 
Nie ma na tym świecie bestii podobnej złej kobiecie, chociaż bowiem
wśród czworonogów lew jest najsroższy, a wśród wężów drakon najdzikszy,
to żadnego z nich nie można porównać ze złą kobietą. (Piotr Komes)