🚀 go-pugleaf

Pan Ludek Vasta napisał:

>>> W czeskim jest wprawdzie "vy", ale czy to liczba mnoga? Bo:
>>>
>>> "Mohl byste to pro mne udělat?" (a nie "Mohli byste")
>>> "Byl jste v kanceláři?" (a nie "Byli jste")
>>> "Napište to sám." (A nie "Napište to sami")
>>
>> Ale można również powiedzieć "Napiš to sám"? I to jest liczba pojedyncza.
>> Więc tamta była mnoga.
>
> Grupce osób powiedzielibyśmy: Mohli byste to pro mne udělat, byli jste v 
> kanceláři, napište si to sami.
>
> Rodzaj żeński:
> Mohla byste - Mohly byste
> Byla jste - Byly jste
> Napište si to sama - Napište si to samy
>
> A nawet można w rodzaju nijakim:
> Mohlo byste..., Bylo jste..., Napište si to samo.

Najwyraźniej mamy tu do czynienia z liczbą mniej lub bardziej mnogą.
I to mi się bardzo podoba -- przy grupie mnogie są wszystkie słowa,
a w innym przypadku, dla odróżnienia, tylko niektóre.

>> Z grzecznościową liczbą mnogą w polszczyźnie wiąże się jeszcze inne
>> ciekawe zjawisko. Otóż nie ma w niej żeńskich końcówek. Do kobiety
>> też mówiono "chcieliście", "powiedzieliście" itd, a nie "-łyście".
>
> Tak? To ciekawe. A to było tylko w czasach komuny, czy również wcześniej?

Za komuny, to ja bym się spodziewał "co chciałyście przez to powiedzieć,
towarzyszko". Ten język był nieporadny i sztuczny. Tradycyjnie, to by
było raczej "babko, czy byście chcieli z nami zjeść kolację?". Tak mi
przynajmniej to podsuwa pamięć i intuicja -- ale, wiadomo, jedno i drugie
bywa zawodne. I to jest logiczne -- końcówka z "ły" stosowana jest wyłącznie
wtedy, gdy w grupie są same kobiety. A tu przecież nie ma informacji, jakiej
płci jest część urojona drugiej osoby liczby mnogiej (pozwoliłem sobie na
użycie terminologii z rachunku liczb zespolonych, co dla językoznawstwa
może być świeżym powiewem).

Jarek

-- 
lecz ta jedyna której strzeże
liczba najbardziej pojedyncza
jest tutaj gdzie cię wdepczą w grunt
lub szpadlem który hardo dzwoni
tęsknocie zrobią spory dół