🚀 go-pugleaf

Pani Ewa napisała:

>> "Jak państwo widzą" jest odpowiednikiem zwrotu "jak pan widzi,
>> panie Kowalski".
>> "Jak państwo widzicie" jest odpowiednikiem zwrotu "jak pan widzisz,
>> panie Kowalski".
>>
>> Oba są poprawne. Pierwszy jest grzeczny, drugi - zdecydowanie mniej.
>
> Czy rzeczywiście oba są poprawne? Zwroty formalne chyba wymagają 
> trzeciej osoby.

Jeśli chodzi o języki słowiańskie, to w większości (a może we wszystkich)
jako podstawowego zwrotu formalnego używa się drugiej osoby, tyla że
w liczbie mnogiej. W polszczyźnie dopiero niedawno przestało to być
wyrazem zwykłaego szacunku i odbierane jest jako coś niemiłego (i ma
"złe konotacje", jak obok napisano).

Inne języki idą w tym nawet dalej -- w angielszczyźnie zwracanie się
do drugiej osoby w liczbie mnogiej jest tak powszechne, że liczba
pojedyncza "ty" (thou) w ogóle zanikła jako bezużyteczna i dzisiaj jest
tylko archaizmem. 

> Mniejsza z tym.
> Mnie się wydaje, że o ile "jak pan widzisz" jest niegrzeczne 

Panie, widzisz i nie grzmisz -- nie tyle niegrzeczne, co staromodne
przede wszystkiem. Druga osoba (liczby pojedynczej) plus poprzedzający
tytuł w wołaczu, to bodaj najstarsza forma zwracania się z szacunkiem.

> Kiedyś powiedziałoby się "jak ojciec/matka widzą" lub "jak ojciec/matka 
> widzi".

Ta pierwsza forma chyba nigdy nie była bardzo powszechna i nie miała
szerokiego zasięgu. Ja się z tym spotkałem w zachodniej Małopolsce,
dawno temu, dzisiaj ci co tak mówili, już nie żyją. I to w wydaniu bez
tytułowania (ojciec/matka) -- sama tylko trzecia osoba liczby mnogiej.
Czyli "napiją się kawy?", "zjedzą z nami obiad?" -- to jako wyraz
dużego szacunku, głównie do osób starszych. Bo normalnie do kogoś
równego mówiło się "napijecie się kawy?".

> Nawet jeszcze ja do niektórych mniej zaprzyjaźnionych ciotek zwracałam
> się w trzeciej osobie np. "jak się ciocia czuje?", a w końcu nie jestem
> jeszcze kompletnym dinozaurem.

W muzeum historii naturalnej pokazują czasem takie niekompletne dinozaury.
Z niektórych, to do naszych czasów w ogóle mało co zostało, parę kości jeno.

Jarek

-- 
-- Nie kłamiesz Grzesiu? Lepiej przyznaj się kochanie!
-- Jak ciocię kocham, proszę cioci, że nie kłamię!
-- Oj Grzesiu, kłamiesz! Lepiej powiedz po dobroci!
-- Ja miałbym kłamać? Niemożliwe, proszę cioci!