🚀 go-pugleaf

bogdan.p pisze:

Mi się podoba :)
Jednak... pozwól że się miejscami przyczepię :)

> Pewnego dnia świat zaczął tracić kolor i kontrast - jak w powoli
> psującym się telewizorze, stawał się coraz bardziej czarno biały,

Tu mi przyszło do głowy, że coś może stawać się co najwyżej coraz bardziej
szare, bo czerń i biel są stałe. Nie mów mi tylko o bielszej bieli i
czerniejszej czerni :)
Jeśli już, to IMO "świat stawał się s t o p n i o w o czarno-biały"

> potem były tylko szare plamy, aż w końcu nie można było odróżnić
> nic. Podobnie było z dźwiękiem i zapachem. Co ciekawsze - nikt
> tego nie zauważył. Wszystko funkcjonowało jak zawsze - jeździły
> autobusy, otwarte były sklepy i urzędy.

Tak sobie myślę, że za dużo _było_. A da się uniknąć.
Np. "nie dało się odróżnić"
"podobnie działo się z dźwiękiem" itd.

> Ludzie chodzili do pracy,
> jedli obiady, wychowywali dzieci. Nikt nie chodził po omacku,

Powtórzenie _chodził_.
Może w drugim przypadku "błądził"?

> i nawet nie wzrosła liczba wypadków. Wciąż rozmawiano ze sobą,
> i nikomu nie przeszkadzało, że z ust nie wychodziły żadne dźwięki.

Ja bym zaryzykowała "z ust nie wydobywały się" :)

> Wybierając się na przyjęcia, kobiety perfumowały się wcale nie
> pachnącymi drogimi perfumami, a mężczyźni zakładali przez nikogo
> nie dostrzegalne jedwabne muszki i krawaty.

niedostrzegalne
i wg mnie "DLA nikogo"

> Jakby nigdy nic.
> Po prostu, jakby nigdy nic.

Powtarzam tekst mi się podoba, a że zwracam uwagę na szczegóły to przecież
już wiesz :) I nie masz za złe :)

pozdrawiam
drt