🚀 go-pugleaf

webrzmiał wprost na krajobraz.
nie, żeby dziwne to było,
bo przecież na każdej zazwyczaj był jakiś,
więc się dostroił, rutynowo. zaskoczeniem było jednak,
że myśli po nim stąpały, zamiast tylko czasem
dotknąć i wzlecieć zostawiając obietnicę: złap mnie.
tutaj, dziw nad dziwy, istoty koordynujące nawet nie wyczuwały,
że tylko chodzą. oczywiście tym bardziej, że chodzą też po nim
za swoimi sprawami najczęściej, choć trudno ogarnąć,
dlaczego tak samo często, jak się za chwilę zorientował,
jeździły w maszynach przecież niepojęcie wolniejszych od myśli.
krótko mówiąc, jeździły też po nim.

nawet próbował dać im skrzydła; ale cóż, skoro mieli tylko oczy.
tylko, znaczy tyle, że inne czujniki, tu zwane zmysłami,
były bardziej siermiężne od wzroku. wiem przecież,
że bardzo trudno w to uwierzyć dla czujących,
ale na tej planecie istoty też na przykład czują zapach i słyszą,
choć tylko na zasadzie fizycznej.


doprawdy, dziwny jest ten świat
- pomyślał tak idealnie wpasowany w krajobraz,
jak w żadnym z dotychczasowych światów.
- dzięki Ci Boże - powtarzał językiem zrozumiałym
wszędzie, choć tu prawie tylko dla roślin - że jednak znów
miałeś rację obiecując, że ujrzę cuda nad cuda.


pozdrawiam,
jacek