🚀 go-pugleaf

Krystyna wrote:
> 
> Użytkownik "bogdan.p" <bezadresu@bez.pl> napisał w wiadomości
> news:3E3576FB.40C0C1B0@bez.pl...
> 
> zacznę od tego, że nie podoba mi sie końcówka, choć uważam za dobry pomysł
> to niedopowiedzenie historii do końca.

Zgadzam się całkowicie.

> Natomiast zamarzyła mi się pewna
> klamra, która stworzyłaby z poniższego utworu cykliczny kanoniczny wiersz, z
> którego nigdy nie dowiemy się co właściwie na tym poddaszu. W tym celu
> ucięłabym na tym :"a raczej nocy tej gdy na poddaszu...", a zamiast zacząć
> "Na Floriańskiej", przesunęłabym poddasze na początek, budując pewną
> metaforę:

I to mi się podoba, tylko że mała zmianka w pierwszym zdaniu:

Na poddaszu, na Floriańskiej pod numerem piętnastym świeci się


> 
> > Na Florianskiej pod numerem pietnastym, na poddaszu, swieci sie.
> 
> Na poddaszu Floriańskiej pod numerem piętnastym świeci się
> 
> > To wcale nie jest takie normalne, wcale nie takie zwyczajne,
> > poniewaz na florianskiej pod numeremem pietnastym, nie
> > mieszka nawet cien.
> 
> > Gdy na Florianskiej pod pietnastym, na samej gorze, swieci sie,
> > wtedy ulica pusta, firany zasloniete, drzwi na klucze zamkniete,
> > kazdy czeka tylko na dzien.
> 
> > Gdy czasem na Florianskiej, na gorze w oknie, swiatlo drga
> > strzez sie obcych twarzy, strzez sie wszystkiego wkolo.
> > Wtedy pora sie bac.
> 
> > W tym domu na Florianskiej, ruinie od  stu lat, gdzie schodow
> > nie ma, gdzie zaden kot czy chocby ptak, gdzie na tle ciszy
> > tylko wiatr,
> > tam na florianskiej na samej gorze
> > wciaz jeszcze zima trwa,
> > sto lat juz,
> > sto lat,
> > dokladnie od tego dnia,
> > a raczej nocy tej gdy na poddaszu...
> 
> i można nawet powtórzyć w koncówce pierwszy wers, żeby skłonić czytelnika do
> czytania w kółko:

Tak, przynajmniej jeszcze dodać "na Floriańskiej"
Tylko, że wątpię czy to ma moc, skłonić czytelnika do czytania 
w kółko. Ale nawet jeżeli nie, wtedy jest inna korzyść: historia 
staje się okrągłą sprawą - zakończenie wręcz niepotrzebne. 

> 
> Na poddaszu Floriańskiej pod numerem piętnastym świeci się
> 
> Bardzo ładne, podobają mi się rymy, płynność i tajemnica. I wcale nie
> uważam, że to proza.

Bo to raczej prozą nie jest. Miało być, ale po pierwszym zdaniu 
się przegięło.

> Podzieliłam na strofy. Ma ten utwór w sobie narkotyczny urok, zasłuchałam
> się w słowa bajarza, nie narratora, stanowcze "nie" końcówce, która  bardzo
> odstaje od reszty.

Masz rację - końcówka nie pasuje. Wpisałem ją raczej jako 
wytłumaczenie/przeprosiny:) za brak końca.
Jednak co do strof, to nie jestem zytnio przekonany, 
jakoś tak zazbyt porządnie, wtedy, tak jakby mniej prawdziwie.

> 
> Pozdrawiam ingerencyjnie
> Krystyna

Pozdrawiam trzykrotnie

bogdan.p