🚀 go-pugleaf

Użytkownik "DeDe"
>> Uzytkowinik "ostryga"

>> Nadal się uczę, chcę się uczyć, stąd wszelkie uwagi są mile widziane.

> Ucz się ucz:) Jedyna rada, jakiej moge udzielić to - nie pisz o życiu,
> które widzisz naokoło siebie. Spróbuj przejść nad tym do porządku
> dziennego; im dalej Twoi bohaterowie będą od Ciebie, tym lepiej.

Bardzo te rady, naprawdę bardzo, ale jakoś tak przy okazji zerknąłem na
półkę i zaraz wyszło z wora, że to nie do końca prawda, że zupełnie
nieważne co kto portretuje, a tylko o sposób w jaki to robi.

> Och, boję się, że w końcu nic konkretnego nie napiszesz. Tak, jak ja.

Twój lęk jest nieuzasadniony. Obawiać należy się jedynie piszących.
Niepiszący są tak samo niegroźni jak niepiśmienni.

> Chociaż jestem zawodowcem od pisania, marnuję czas na brednie, żeby
> zarobić pieniądze. I tak to przecieka przez palce. To, co ludzie chcą
> czytać nie jest tym, co ja chcę pisać. A żyć trzeba...

Czyli znowu wszystkiemu wienien głupi, nieokrzesany czytelnik? Heh;)
Może to i prawda, ale zamiast biadolić wrzuć tu fragment tej swojej
niedocenionej prozy.

> Póki co widzę dla  Ciebie przyszłość w kobiecej prasie, gdzie Twoje
> opowiadanka byłyby  ozdobą. Ale za to płacą kiepsko i rozgłosu się nie
> zdobędzie... Nie  pozwól, żeby to co masz, rozpuściło się w szambie
> codzienności:)

Nie ma czegoś takiego jak "szambo codzienności". Codzienność to niekończąca
się majówka (i tylko muchy, depresanci i pewna gruppowiczka twierdzą wspak).
.
-- 
LeP